nummerke twee: de zwangerschap

Dus ik was zwanger: jochei! En het supergrote voordeel aan medisch geassisteerd zwanger worden is dat je héél vlug mag gaan voor een eerste echo: dik 2 weken na de positieve test lag ik dus al met een big smile te kijken naar een kloppend hartje.

Dossier afgesloten op de fertiliteitsdienst en linea recta twee verdiepingen lager naar de gewone poli voor mijn afspraken voor de rest vd zwangerschap bij mijn gewone gyn. Twee weken later opnieuw controle, alles ok! Een afspraak voor bloedafname voor de tripple test en voor de nekplooimeting en controle rond 12 weken.

Ondertussen begon ik al door te hebben dat zwangerschap nr 2 een ietsiepietsie meer overlast ging bezorgen dan de eerste, ik was misselijk van ‘smorgensvroeg tot ’s avondslaat. Bweuk. maar bon, in het begin denkt ge nog, het hoort er bij. Op vakantie in Frankrijk begon die misselijkheid gelijk toch wa erger te worden, en hoe later op de dag hoe erger blijkbaar. Pfff.

Na de vakantie had ik vrijwel onmiddellijk mijn 12 weken afspraak. In het UZ worden de ‘grote’ structurele echo’s gedaan door een gyn-echospecialiste. Ze was zelf ook zwanger :-), dikke buik onderzoekt dikke buik. Grappig. Minigarnaal was ondertussen al een heuse scampi geworden met armen en benen en al. Dansbenen. “Alles ok hé, zegt ze. En, hebt ge een voorkeur? Of een voorgevoel?” Ik zeg “euh, welleuh, ik héb al een zoontje dus een dochter zou wel leuk zijn” (ik kon moeilijk uitschreeuwen dat mijn allerallerallergroootste wens een dochter was hé). “Ah voila zegt ze dan ga ik u kontent maken, ge krijgt een dochter. ” Ik viel nét niet van de tafel. Geen haar op mijn hoofd die er rekening mee gehouden had dat ik die dag al het geslacht zou weten, op 11.5 week zeg! Hoera!

Ondertussen liep de gyn naar haar pc voerde wat cijfers en feiten in en fronste toen haar wenkbrauw. “Hm. De uitslag van de combinatietest is verontrustend… de nekplooi is op het randje en ook de eiwitten in je bloed zijn aan de hoge kant, dat in combinatie met je leeftijd…. een risico van meer dan 1/50 op een kindje met een chromosomenafwijking.”

Al een chance dat ik al op een stoel zat. De vroedvrouw kwam er sebiet bijzitten en keek ook eens naar de cijfers en bevestigde. “Zal ik een afspraak maken voor een vruchtwaterpunctie”, vroeg de gyn, “dat is ook bij mij”. Ze zag dat ik twijfelde denk ik. “Wanneer heb je een afspraak bij Dr. X? Ik zei volgende week. “Ok, bespreek het met hem, ik hou een afspraak open voor jou, je moet dan volgende week maar beslissen. denk er eens goed over na maar voel je zeker niet verplicht, het is jouw keuze.”

ik ging met zeer gemengde gevoelens naar huis natuurlijk. Dolblij met de dochter… in de war over de testresultaten. Wat gemaild, gebeld, gepraat met vriendinnen die week. Meningen gevraagd en gekregen. Sommigen begrepen mijn twijfel, anderen totaal niet. Afspraak bij mijn eigen gyn. Tja, zei hij, heb je al iets beslist of wil je meer uitleg… Ik zei dat ik neigde naar geen verdere testen… ik zou toch de zwangerschap nooit kunnen afbreken, een mensenleven beëindigen was echt een brug te ver voor mij. De doc zei dat de enige reden om het wel te doen zou kunnen zijn dan om het op voorhand te weten en er mij op te kunnen voorbereiden. Maar je hebt altijd die kans op een miskraam. Ik heb géén vruchtwaterpunctie gedaan. De afspraak met de gyn was dat ik iets meer van nabij opgevolgd ging worden, meer echo’s en zeker de 20 weken echo héél erg uitgebreid screenen op tekenen van vooral downsyndroom.

Ik ging enigzins opgelucht buiten, met een voorschrift voor iets tegen de misselijkheid, met nog wat meer afspraken maar vooral met het gevoel dat ik de onvoorwaardelijke steun had van de dokter. En dat ik de voor mij enige juiste beslissing gemaakt had.

De 20 weken echo was terug bij de nog zwangere gyn. Mijn mama was meegegaan om haar kleindochter in preview te bewonderen. De gyn controleerde alles heel goed en kon echt niks mis vinden. Ikke opgelucht en zij ook. “Het zal wel ok zijn hoor zei ze, het is maar een risicoberekening hé.” De misselijkheid was ik gelukkig kwijt nét voor die afspraak, rond 19.5 week was het plots weg. Dat en 5 kg die waren ook weg :-).

De misselijkheid maakte al gauw plaats voor een ander kwaaltje, eentje dat mijn bewegingsvrijheid nogal belemmerde. Bekkeninstabiliteit. In die mate dat ik een maand niet mocht gaan werken en zoveel mogelijk moest rusten. ik moest me ook laten behandelen door een kiné gespecialiseerd in bekkeninstabiliteit. Ik zag er eerst wat tegenop, weer een andere kiné (ik heb er al een aantal versleten door rugproblemen etc) maar bon, de gyn was redelijk zeker dat zij écht de beste was dus reed ik 25 km ver naar de wonderkiné. Een crème van een madam bleek, eentje die de specialisatie gaan doen was omdat ze zélf tijdens haar zwangerschappen heel erg last had van BI. En idd, na enkele behandelingen en wat rust ging het merkelijk beter. Ik ging terug werken mét ligzetel in mijn buro zodat ik tijdens de middagpauze kon gaan liggen en zo mijn bekken eens totaal ontlasten van het gewicht van mijn buikje (zeg maar buik :-)).

Ondertussen was ik al zwaar aan het voorbereiden. Een naam was er al lang, al van voor ik wist dat het een dochter werd. Een thema ook. Maren = ster van de zee, dus het thema was niet moeilijk: de zee. In oktober trok ik naar het strand met de toekomstige meter en we maakten de foto’s voor het geboortekaartje. Het resultaat was prachtig! Een hele mooie foto. Ik zocht papier uit in de juiste tinten en na wat knip en plakwerk had ik de geboortekaartjes die ik wou…. De geboortelijst werd gelegd, de minikleertjes van Tiemen werden gewassen en gestreken en aangevuld met de schattigste roze prullekes eerst :-).

De controle van dertig weken was weer een memorabele (of wat had u gedacht). Een stagiaire gyn mocht de echo doen en begon wel heel erg te fixeren op iets, mijn gyn werd erbij geroepen, wat gemompel en gestaar. ‘We halen er even een cardioloog bij’.  Aheum? “Ja we zien ‘een fladderingske’… enfin ..denken we. Dus we willen u geruststellen dat het niks is.” Een half uur later staat de onderzoekskamer vol met mensen: de stagiair, de gyn, 2 vroedvrouwen én een kindercardioloog. “Nikske aan de hand zenne mevrouw, misschien ergens een klepke da nog niet goed gesloten is maar da komt allemaal in orde”. Owkay. Dan.

En toen was het aftellen… hoe de laatste woelige weken verliepen én de bevalling… dàt is voor morgen 🙂

PS: en als ik mijn externe harde schijf aan de praat krijg dan krijgt u zelfs deze week nog het geboortekaartje te zien. Als.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

5 reacties op nummerke twee: de zwangerschap

  1. Lies zegt:

    Amai, je weet het wel spannend te houden 😉
    Ben ook benieuwd naar dat kaartje. Hadden hier ook een ideetje met de zee in gedachten bij Minne, maar dat is er niet van gekomen. Wanneer er hier aan uitbreiding gedaan wordt, willen we nu het idee uitvoeren.

  2. maaike zegt:

    van uw externe harde schijf… i hope so!

  3. Lies zegt:

    Ik wacht met spanning op het vervolg. Fijn om je verhaal zo eens uitgebreid te lezen, vooral omdat ik hier nog niet zo lang meelees!

  4. missfolies zegt:

    Oh, dat kaartje wil ik ook wel zien. Het klinkt alvast heel mooi!

  5. jessie zegt:

    Wel fijn dat je zo gesteund werd in je keuze. Zoals je weet (denk ik toch) hadden wij ook een verhoogd risico. Bij ons drongen ze ENORM hard aan op een punctie, ook al schreeuwde elke vezel in mijn lijf dat ik dat NIET wou, ik kon het risico op miskraan niet rechtvaardigen en had, net als jij niet het gevoel dat ik de zwangerschap zou willen of kunnen afbreken. Ik was toen héél blij dat mijn vroedvrouw (van geboortehuis Isis) onze steun en toeverlaat was, want in de ziekenhuizen (eerst in Tienen, later UZ Gasthuisberg) werden we KEI hard gepusht. Ze snapten onze beslissing NIET en hielden zich niet in dat duidelijk te maken. Verschrikkelijk vond ik dat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s