Pffffff…

De zoon heeft het weer zitten. Onrustig, angstig, zwaar mamaïtis, superaanhankelijk dus. Niet in zijn eigen kamer/bed willen slapen maar bij mama en dan nog liefst bij mama in bed.

Wat deze keer de aanleiding is, niet echt een idee. Toch nog naweeên van de mislukte kerstvakantie? Of is het toch oma en opa gemis? (door de operatie en revalidatie van oma zien we die een beetje minder dan normaal). Of toch de babysitavond van een paar weken geleden die misvallen is? Ik weet het niet. Moeilijk te peilen ook. ‘Ik ben bang’, meer krijg ik er niet uit. En vasthouden aan zijn ‘lichtje’. Elke dag iets van thuis naar school willen meenemen. Typische gedragingen voor een hoogsensitief kindje.

Of zou het toch ‘gewoon’ een sprongske zijn zoals de kleuterjuf deze ochtend opperde. Want idd hij is sinds enkele weken nu ook ’s nachts droog. (hoera al ééntje pampervrij!) en hij heeft plots interesse voor dingen waar hij vroeger geen één oogopslag aan verspilde… iets doen op de computer bv (kleurplaten online kleuren, koos konijn worteltjes vangen :-)), tekenen, kleuren, knippen, knutselen, gezelschapsspelletjes spelen.

Wat het ook zij we gaan terug de aanpak van enkele maanden geleden doen en rust creëren. Met veel aandacht, veel knuffels en een beetje hulp van rescue kids druppels. En hopen dat het snel weer beter gaat. Voor hem. En voor mijn nachtrust.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Pffffff…

  1. Ik duim dat hij zich wel snel wat beter in zijn vel voelt! En een beetje rust en structuur kunnen nooit kwaad, hé? Hier doet dat ook wonderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s