UNO

Jawel Uno. Het wereldberoemde kaartspelletje heeft hier z’n intrede gedaan. Tiemen had het onlangs eens kunnen uitproberen toen we op weekend waren en hij vond het precies wel leuk. En omdat het over sorteren gaat (uiteindelijk), over cijfertjes (her)kennen en over logisch denken en dat nu precies de dingen zijn waar mijne zoon het soms wat lastig mee heeft werd ook hier een kaartspel gekocht. De cars-editie of wat dacht u.

Ik ben begonnen met de ‘simpele’ versie. De eerste dagen had ik alle speciale kaarten eruit gebonjourd en speelden we gewoon op kleur en/of cijfer. Stand na 2 dagen… 4-0 voor Tiemen. Aheum. Dus hebben we de beurt overslaan kaarten en kleurwissel kaarten er maar bijgestoken. Stand na nog eens 2 dagen 6-1 voor Tiemen.

En je zou denken dat Tiemen het gewéldig vindt om mama zo af te troeven met een kaartspelletje maar neen dus. Vanavond hield hij z’n laatste kaart bij: want anders ben ik weer gewonnen mama en jij verloren en dat is niet leuk voor jou hé. Het heeft z’n voordelen zenne zo’n hoogsensitief kind. 🙂

En mama die krijgt constant flashbacks van 10 jaar geleden toen ze met een blond vierjarig dametje met 2 schattige staartjes net hetzelfde spelletje werkelijk uren aan een stuk gespeeld heeft. Ze was er rap mee weg. Slim kind. Niet te geloven dat ik mijn metekind ondertussen al 9 maand niet meer gezien heb. ’t kan verkeren. Gelukkig is er het facebook oog waarmee ik toch een beetje in haar wereldje kan meekijken momenteel. We zullen maar hopen op betere tijden. Ooit.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s