De brullende bever

Het zwemkamp verliep met veel ups en downs. Dag 1 was dus crash & burn, dag 2 was dik in orde. Op dag drie zorgden de buikbeestjes ervoor dat we het zwemkamp eventjes lieten voor wat het was.

Op dag vier zag ik een jongetje huilend, roepend en gillend weggedragen worden de catacomben van het zwembad in, zag ik een nog steeds brullend kindje verschijnen aan de rand van het zwembad en werd ik door de lesgeefster vriendelijk verzocht de tribunes te verlaten teneinde hopelijk de emoties bij de kleine jongen wat te bedaren. Hij had toch nog flink meegedaan toen hij uitgehuild was blijkbaar.

Op dag vijf hadden we er moed op, knikkerpotten in aanslag, dikke duimen en massaal aanwezig. Tot juf naomi haar troepen samenriep, toen veranderde dappere bever weer in een roepend brullend kindje. Zucht. Ik hàd beloofd om nog eens te zwaaien dus ik bleef staan tot de ganse bende zijn zwembroek aanhad en aan het zwembad verscheen. En oef, een enthousiast zwaaiend jongetje met twee duimen omhoog. Respect voor juf naomi, ik vraag me af hoe ze hem kalm gekregen heeft. En toen ik m ging ophalen kreeg ik een glunderend kindje terug met een DIPLOMA! Wiehoew. Alle tranen zijn dan toch niet voor niks geweest.

Op naar het volgende kamp, als mama tenminste niet vergeet om op 5 september de telefoon te nemen en in te schrijven voor de herfstvakantie.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s