stil

Vandaag zag ik voor het eerst in maanden mijn metekindje nog eens terug. 14 is ze ondertussen en al een hele meid. Een echte tiener met idolatie voor One direction (off course), met de eerste puisjes, met een beugel, met verhalen over vriendinnetjes met liefjes, veel giechelen en vooral veel kwebbelkwebbelkwebbel aan een tempo u houdt het niet voor mogelijk.

Maar ook een meisje met verdriet. Een stukgelopen relatie dertien jaar geleden zorgt ervoor dat zij al 13 jaar elke week pendelt van het ene huis naar het andere huis. Van haar lieve mama en zorgzame stiefpapa naar haar lieve papa met the evil stepmom. Oh yes ze bestaat echt.

Het is leuk om te horen dat ze zooooo blij is om terug te zijn bij mama maar ook zooooo erg om haar verhalen te horen over hoe het er ‘ginder ” aan toe gaat. Hoe weinig begrip er ‘daar’ is voor een tienermeisje met bijhorende nukken en grillen. Ik word daar stil van. En ik ben ongelooflijk kontent dat ik mijn kinders dergelijke onzin dus bespaar.

Ik ben superfier op haar omdat ze het ondanks alles zo goed doet, dat ze haar verdriet durft uiten en zo verstandig is om dat te doen tegen de mensen van wie ze weet dat ze ze 100% kan vertrouwen. En gewoon ook fier omdat ze is wie ze is.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op stil

  1. Hilde zegt:

    dikke knuffel en kus voor haar! Hang in there big girl!!

  2. Dat mag ook wel eens geblogd, dat je fier op haar bent. En zij vast op jou, als ze dit leest …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s