d-day minus 1: hallo oma en opa….

Nadat het betere knip en naaiwerk achter de rug was (fieuw zeg een bevalling is dus pas écht gedaan nadat dat ‘akkefietje’ ook van de baan is) werd het tijd om wat mensen te verrassen.

Oma en opa om te beginnen, zich van geen kwaad bewust natuurlijk :-). Ik bel en mijn papa neemt de telefoon op: ik zeg: ‘aah dag opa!’ Mijn pa: ‘is’t echt?! ik hoor de glimlach tot achter zijn oren…. Ik zeg: ‘Ja zenne, je hebt een flinke kleinzoon en hij noemt Tiemen’. Ik hoor mijn ma stommelen op de achtergrond en de fiere oma komt ook even aan de telefoon.  De winkel wordt stante pede dichtgegooid (mijn ouders hadden een bloemenwinkel) en een uurtje later staan er 2 te blinken in de kamer. Ook mijn broer is redelijk onder de indruk precies van dat kleine hummeltje.

Ook mijn collega’s reageren héél verrast natuurlijk, amper 2 dagen nadat ik weggegaan ben heb ik al leuk nieuws.

Ik ben doodmoe en als ’s avonds de meters en peters ook nog eens goeiedag komen zeggen zijn en hun petekind bewonderen wordt het efkens wat teveel. De hele lange bevalling eist zijn tol. Mijn bloeddruk is veel te laag, de baby wordt even meegenomen met de nachtverpleging en ik slaap een paar uur. Als ik wakker wordt is het middernacht en brengt de vroedvrouw Tiemen terug. Hij wil nog niet drinken maar da’s niet abnormaal blijkbaar. ik neem m bij mij in bed, de plaats waar ie de komende zes maanden zal slapen, gewoon naast mama in bed.

Ik blijf me de dagen erna slap voelen en als de gyn zich eens persoonlijk komt vergewissen van mijn toestand klinken er vlug orders: bloed, nu! Ik krijg 2 zakken bloed, de baby wordt een ganse nacht meegenomen (wel 2 x gebracht om aan te leggen) en ik voel me de dag erna als herboren.

En dan is het tijd om naar huis te gaan… de zoon en ik. Mijn ouders brengen ons en ik kan ze eigenlijk niet genoeg rap genoeg terug naar huis sturen. Ik wil alleen zijn, de afgelopen dagen waren emotioneel, vermoeiend.. ik ben toe aan een beetje rust en tijd alleen met de zoon.

Ik krijg de dag erna een crème van een kraamverzorgster over de vloer, die meteen een vroedvrouw laat komen om me te helpen met de bv.. met haar hulp en de steun van kraamzorgster Leen lukt het heel goed plots. Tiemen zal uiteindelijk bijna 8 maand mamamelk drinken.

En morgen, morgen wordt ie 5!!!!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op d-day minus 1: hallo oma en opa….

  1. jessie zegt:

    Oh wat moeten die eerste dagen speciaal geweest zijn. Met z’n tweeën thuis. En morgen al vijf zeg!!! Wat een grote jongen!! Geniet van de dag en van je zoon!

  2. kientjes zegt:

    Hmm, heerlijk verhaal. Als bijna-vroedvrouw is dit natuurljik extra leuk om te lezen.

  3. missfolies zegt:

    Alvast een hele dikke proficiat voor Tiemen, én voor jou!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s