The only way is up!

Writersblock. Ik durf niet zeggen dat ik een groot schrijfster ben maar als coördinator van een tijdschrift wordt er van mij wel wat schrijfwerk verwacht. Van de beginbabbel over een column tot het inleiden van artikels, het formuleren van een mening, het opsommen van wat feiten die voor onze lezers toch wel belangrijk kunnen zijn. En ik stel dat altijd uit. Zeker de beginbabbel, ik heb gelijk altijd die extra stress nodig van een naderende deadline om iets uit mijn mouw te toveren. Zo ook deze keer. Ik had wel al een idee welke richting ik het wou uitsturen maar gisteren werd dat idee bevestigd. Loud & clearly. En ik zal m’n beginbabbel voor één keer hier heel uitgebreid beschrijven en dan wat samenvatten voor in de Tripliek, gewoon omdat ik daar maar x tekens heb…

Er zijn drie invalshoeken: 1) DS Vlaanderen kreeg van één of ander laag bij de gronds labo een brief met de heuglijke mededeling dat er echt wel een gemakkelijke test bestaat hoor om downsyndroom op te sporen en dan kunnen we dat netjes wegwerken, niemand hoeft het te weten en hopla binnen x jaar geen downerkes meer in het straatbeeld. Opgeruimd staat netjes 2) Binnenkort is er de Staten-Generaal van DS Vlaanderen waar professionals en ouders samen in een aantal werkgroepen conclusies proberen trekken over welke weg het moet uitgaan met onze kinderen. The only way is up! Natuurlijk! En het begint eindelijk overal wat in te sijpelen dat mensen met downsyndroom écht wel een meerwaarde voor de samenleving kunnen betekenen en en niet de hoge kost zijn voor de maatschappij waar ze dikwijls voor versleten worden. 3) ik volgde gisteren een cursus ‘leespraat’ bij een Nederlandse docente. Mijn mond viel open over het resultaat die met deze methode bereikt wordt met heel jonge kinderen. Het idee is om hen al op heel jonge leeftijd (2, 3 jaar) te leren lezen. Jaja, u leest het goed: lezen. Via een heel speciale methode die stoelt op het visueel geheugen van het kind, niet op het auditief geheugen waarmee ‘gewone ‘kinderen lezen aangeleerd wordt. Wat bereiken we daar mee: Als ze kunnen lezen articuleren ze beter, vormen ze betere zinnen, leren ze taal gebruiken als communicatiemiddel waardoor ze minder geïsoleerd worden, waardoor er minder frustraties zijn, waardoor de integratie in een ‘gewoon’ leven veel eenvoudiger is. Meer nog: als je erover nadenkt: denken is praten tegen jezelf maar als je niet of moeilijk kan praten dan kan je dus ook niet denken… Als je een kind dat taalontwikkelingsproblemen heeft dus al op heel jonge leeftijd een methode aanleert waardoor het zich wél duidelijk kan maken, ontwikkelt het denkvermogen zich ook veel sneller en beter. Ik ben ràzend enthousiast. En Maren gaat dus leren lezen. Vanaf nu.

En waar wil ik met dit alles naartoe? Onze kinderen zijn het wààrd om tijd, geld, energie in te investeren. De tijd van ‘ocharm’ en ‘het komt wel goed zenne’ en ‘ze zal haar eigen weg wel vinden’ en ‘er bestaan goede oplossingen ‘ is echt voorbij! Veel mensen met downsyndroom kunnen écht een volwaardig deel van de samenleving zijn, deelnemen in relaties, arbeidsprocessen, vrijetijdsbestedingen, een eigen leven uitbouwen. Jà ze zijn verschillend, natuurlijk zijn ze dat, het zou maar erg zijn dat er geen verschillen meer mogen zijn in onze samenleving. U en ik zijn ook verschillend. Ik ben goed in organiseren, in netwerken, in teksten schrijven (hoop ik 😉 ), u bent mischien beter in processen optimaliseren, in marketingcampagnes voeren of kinderkleertjes ontwerpen en in mekaar steken. Zonder u loopt mijn kind naakt rond want ik kan geen draad in een naald steken, zonder mij was u hier nu niet aan het lezen. En zo hebben we élk onze eigen rol in de maatschappij. Zo ook onze kinderen met downsyndroom. Daar zitten creatievelingen tussen maar evengoed mensen die graag met tabellen en cijfers bezig zijn. Mensen die graag koken of graag kinderen verzorgen.

Net zoals mijn collega Elke bij DS Vlaanderen ben ik erg te vinden voor de zienswijze van Prof. Brian Skotko van Harvard die stelt: “Downsyndroom is geen genetische afwijking of medische conditie, maar een genetische variant, die een goede kwaliteit van leven toelaat, als we dit genoeg ondersteunen.”

Laten we dat met z’n allen nu eens doen. Als iedereen nu al eens stopt met onze kinderen raar te bekijken, te zeggen dat het ‘lievekes’ zijn en voor de rest vurig te hopen dat het je zelf niet overkomt. Geef ondersteuning aan de gezinnen die downkinderen verwelkomen. ‘Een gezin met ee gehandicapt kind is een gehandicapt gezin’ stelt Marc Van Gestel van zorggebruikers.be. ik kan dat alleen maar bevestigen. Ik heb al meermaals moeten ondervinden dat ik Maren niet de nodige ondersteuning kan bieden waar ze eigenlijk recht op heeft. Soms bij gebrek aan tijd (ik moèt 4/5 blijven werken anders trek ik het financieel niet) maar ook financieel. Het is toch een klaarechte schande dat ik onze privélogo helemaal zelf moet bekostigen. Voor zoiets essentieel als taalontwikkeling bij een kind met een duidelijke ontwikkelingsachterstand is er gewoon niks, nul de botten tussenkomst voorzien. Vanaf 6 jaar ja, tegen dan is het te laat natuurlijk. En ok ik kàn naar een reva gaan dat is zo goed als gratis maar waar moet ik de tijd vinden om haar drie vier keer per week op de meest onmogelijke uren naar ginder te voeren en terug op te halen. Onmogelijk gewoon. Geef ouders als mij de kans om zonder loonverlies écht in te zetten op de ontwikkeling van mijn kind. Op lange termijn gaat dat goedkoper uitkomen voor de maatschappij, ik schrijf het u op een briefke.

Maar ik laat me niet kennen hoor, met mijn beperkte financiele middelen en tijd ga ik maximaal inzetten op marens ontwikkeling. Door met leespraat te beginnen. Door haar zo lang mogelijk een inclusietraject aan te bieden. Door privé therapie in te schakelen zo lang dat financieel haalbaar blijft. Door haar overal mee naartoe te nemen, haar te integreren in onze vriendenclubs, haar van vrijetijdsbestedingen te laten proeven. Door in haar te geloven, vooral als hele trotse mama natuurlijk, maar absoluut ook als lid van de maatschappij. Een maatschappij die gelooft in de toegevoegde waarde van élk individu.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op The only way is up!

  1. ismama zegt:

    misschien moete ook nog in de politiek gaan en het van daaruit veranderen ik wist da zelfs niet dat je dat zelf moet bekostigen

    en sommigen hebben gewoonweg geen talenten hoor 😀

  2. maaike zegt:

    als we in de buurt woonden, ze mocht bij mij gratis en voor niets naar de logo komen 😉
    wat voor privé logopediste is het?
    ik geloof nl heel sterk in ouderbegeleiding zodat je het zelf wat op je kind kan overbrengen
    http://www.logopedie-daalmeerkoedijk.nl/Folder%20Hanen%20Ouderprogramma.pdf
    misschien iets voor jou?

    • birgit189 zegt:

      de logo is gespecialiseerd in downkindjes. Ze doet erg haar best zenne, ze rijdt gratis naar de créche bv omdat ze weet dat het niet haalbaar is om bij haar langs te komen etc… En ik krijg telkens een kort versalgje zodat ik weet wat ze gedaan heeft en idd daar thuis ook mee ad slag kan..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s