Respect

Bestaat er nog zoiets als simpel respect, heb ik me de laatste maand al enkele keren afgevraagd.

Het begon met een collega-mama van een speciaal kindje die – na mijn klaagzang op een forum over de oneerlijkheid van ons belastingsysteem – repliceerde dat ik niet op de rug van mijn kind met beperking aan financieel ‘gewin’ moest doen. Dat kwam héél hard aan. Om de manier waarop ze het formuleerde. Omdat ze het niet één keer schreef maar bleef herhalen, zelfs in de privémail met ‘excuses’ die ze me achteraf stuurde. Omdat iedereen die mij kent weet dat ik wat mijn kinderen betreft niet naar geld kijk. Ik koop mij dit jaar geen nieuwe kleren oa om Maren en Tiemen hun privé logo te kunnen betalen… 20 euro id week x 2 x 52… ik weet niet of u kan rekenen maar dat is een serieuse hap uit mijn budget. En daar houdt het niet mee op, ik kan het u verzekeren. Maar bon, ik wijk af, het getuigde van zo weinig respect voor mij als mama én daar bij nog eens het feit dat zij héél goed weet wat het is om een kindje met een beperking in het gezin te hebben… Het systeem is gewoon superoneerlijk en dat weet zij maar al te goed. Leg mij maar uit waarom mijn kind eerst wél recht heeft op 66% handicap en nu plots niet meer… de vorige keer dat ik keek had ze wel nog altijd downsyndroom.

Een paar weken later, na een superdrukke periode op het werk, de drukste van het jaar zoals altijd eind mei, begin juni werd ik bijkomend ingezet op een speciaal project. En ik was daar blij mee, héél blij. Ik gooide me dan ook voor 200%, ik denk dat iedereen binnen onze organisatie wel aan mij zag dat ik superblij was met de kans. Ik heb overuren geklopt dat het niet mooi meer was, werk mee naar huis genomen, mijn huishouden verwaarloosd, enfin, alles voor de goede zaak. Het betekende vrij nauw samenwerken met een aantal mensen die periode, mensen waar ik normaalgezien niet mee moet samenwerken. Omdat onze ‘domeinen’ nogal ver uit elkaar liggen. En toen bleek na al dat harde werk, na mijn echt tomeloze inzet dat één van die ‘collega’s het nodig vond mij ‘gemakzuchtig’ te noemen. En niet alleen mij maar meteen een ganse groep collega’s die het ook zeer druk hadden die periode en ook extra tijd in dat project hadden moeten steken. U kan zich niet inbeelden hoe dat voelt. Ik ben gelijk een patattenzak in mekaar gestuikt. Ik heb mijn spullen gepakt en ben naar huis gegaan die dag, ik kon het gewoon niet opbrengen om nog ièts te doen.

En toen was er gisteren een gefrustreerde gepensioneerde, die na 10 seconden mij en mijn kroost aan de kassa van een grootwarenhuis aanschouwd te hebben, het nodig vond luidkeels aan de andere klanten in die winkel te verkondigen dat je wel zag wat voor een slag moeder ik was met zo onhandelbare kinderen. Ik stond echt aan de grond genageld. Ièdereen die met kinderen naar een winkel gaat, weet dat het al eens een uitdaging kan zijn om aan de kassa te staan aanschuiven, IK weet hoe ik hen best aanpak als ik geen verregaande scenes en gebleit wil. Ik maak mijn kinderen zelfstandig door hen te laten helpen alles op de band te zetten en ja daar gaat al eens iets mis. So what? Meneer vond het dus nodig mij in het bijzijn van een volle winkel een slechte moeder te noemen. Ik heb m meteen van repliek gediend ja: ik heb geroepen dat hij een gefrustreerde oude zak was. En ja ik heb dat geroepen en niet gezegd. Meteen mijn reputatie van slechte moeder maar waargemaakt.

Om maar te zwijgen van wat zij gisteren te horen kreeg… dat is nog een paar gradaties erger….

Maar waar ik dus met deze ‘anecdotes’ naartoe wil….. waar is het respect naartoe mensen? Waarom denkt iedereen maar plots ongezouten op zo’n manier mensen te mogen aanvallen. Wat voor een voorbeeld is dàt voor onze kinderen? Ik mag dan een gemakzuchtige, slechte moeder zijn die haar dochter gebruikt om er rijker van te worden, mijn kinderen weten héél goed dat ik niet wil dat zij over andere kinderen, mensen zo’n dingen zeggen. Dat elke mens zijn plaatsje hier verdiend op aarde, dat elk individu een reden van bestaan heeft. Dat je andere kinderen en mensen niet mag of kan beoordelen op losse flodders, dat je àltijd het totaalbeeld voor ogen moet houden. (enfin er zijn uitzonderingen maar met de kim de gelders van deze wereld hou ik efkens geen rekening).

Ik ben daar dus echt efkens niet goed van. En al die lieve, troostende commentaren op mijn pf profiel gisteren dat doet deugd ja maar toch, ik kan mij van de indruk niet ontdoen dat het met sommige normen en waarden in de samenleving echt de verkeerde kant opgaat. En in zo’n wereld moet ik mijn kinderen laten opgroeien… het stemt toch tot nadenken.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Respect

  1. doetje zegt:

    Het zal inderdaad niet geholpen hebben, dat roepen, maar ik kan me inbeelden dat het toch even opluchting gegeven heeft.
    Waarschijnlijk ne gepensioneerde die geen tijd had, nooit mee de kinderen grootgebracht heeft en dus niet eens weet hoe hij eraan moet beginnen (heb net een discussie met een familielid hierover gehad dit weekend!). Of bezondigen we ons dan aan dezelfde zonde als hij, oordelen binnen een seconde of 10?

  2. mamavantwee zegt:

    Iedereen mag tegenwoordig z’n ‘mening’ uiten!!! En inderdaad, het respect is daarbij vaak ver te zoeken. En mensen kunnen ook helemaal niets meer verdragen, vind ik.
    Als ik (ook een bam trouwens) in den colruyt ben met mijn 2 4-jarigen dat zie ik ze soms denken, is dat nu echt nodig mevrouwtje met 2 kinderen winkelen. En moeten die echt zoveel lawaai maken.
    Dan zou ik ook zo graag eens reageren : “ja dat is nodig winkelen, als ik dat niet deed, geen eten op tafel, en dàn zou je ze pas horen. Get lost and a live”
    En trouwens, hoe meer ik reageer op dat luidruchtig gedoe, hoe langer het duurt.
    Ik weet dus perfect wat het is, om met 2 kinderen in een winkel te moeten vertoeven. Mostly hell, ja!!!

  3. bentenge zegt:

    De allereerste keer dat ik hier passeer. En ik heb de slechte gewoonte van commentaar te geven. Meestal nog ongezouten ook. Beetje zoals de gepensioneerde in de winkel, alleen niet met het doel te veroordelen.
    Om te beginnen ben ik van oordeel dat iedereen iedereen mag beoordelen op basis van wat je ziet, of dat nu losse flodders zijn of niet. Het probleem ontstaat wanneer dat inwendig beoordelen naar buiten gebracht wordt. Dat moet met respect gebeuren. Wat in het geval van de gepensioneerde niet het geval was. Als dat roepen je deugd deed, dan heb je goed gehandeld.

  4. Ik heb deze blog 3 keer herlezen,…….wat het “systeem” betreft,…dat is toch niet mogelijk, je kind kan toch niet vandaag met een bepaald percentage worden bestempeld en morgen met een ander? Is hier niks aan te doen? Wat jouw collega betreft, arbeidersmentaliteit, laten varen want ze weten niet beter,……maar de “gepensioneerde” was echt den BLOEMMEKEE,…..oh my god, getuigt echt van niet weten waar hij over praat, ik ben ondertussen zover dat er niet zoiets bestaat als “slechte” opvoeding,…jij volgt je buikgevoel en dat kan alleen maar juist zijn!! Ik hoop dat dit je allemaal niet te lang bezighoudt!!!

  5. Verschrikkelijk hé, zo’n ‘ontmoetingen’. Vooral omdat je er dàgen, soms wéken met een knoop in je maag mee rondloopt. Hier blijft de commentaar vooral ‘achter ’t gat’. Tja, alleenstaande mama in een klein dorp, dat vrààgt gewoon om geroddel :-). Iets keihard terugroepen is dus nog niet voorgevallen, maar ik vrees dat dat slechts een kwestie van tijd is. We doen ons best. Ons uiterste best. Meer kunnen we écht niet doen, wat anderen daar ook mogen van denken…

  6. missfolies zegt:

    Goh, klinkt verschrikkelijk (x3). Het is intussen al een tijdje geleden (ik sta weer een beetje achter met bijlezen), ik hoop dat je dit niet meer hebt hoeven mee te maken sindsdien. Groot gebrek aan respect idd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s