kostbaar

Vorige week was het dag van de leerkracht, morgen is het dag van de kinderverzorger. Twee beroepen waar je als ouder toch veel contact mee hebt.

Na 12, 13 weken zwangerschapsverlof moet je het liefste en kostbaarste wat je bezit afgeven een groot deel van de dag toch aan mensen die je (zeker bij een eerste) niet kent. Waar je maar op moet vertrouwen dat ze je kindje goed gaan verzorgen, gaan weten wat gedaan bij dit kuchtje of dat huiltje. Ik (en ik ben daar niet alleen in denk ik) vond dat heel lastig. Weken op voorhand heb ik lopen huilen bij de gedachte dat ik Tiemen daar moest achterlaten. En toen de dag daar was werd ik zo hartelijk onthaald daar in het Bengelhof door Martine dat mijn ongerustheid direct over was. Ik heb efkens geslikt toen ik zonder uk weer vertrok maar echt gehuild niet nee. En ’s avonds kreeg ik een gesproken én geschreven verslag over zijn volledige dag, ik was compleet op mijn gemak vanaf dan. En nog altijd. Toen ik Maren er de eerste dag achterliet was het terug met twijfels en veel ‘als’-en. Maar die verdwenen als sneeuw voor de zon toen bleek dat miss het ganse Bengelhof binnen de kortste keren rond haar kleine pink gedraaid had. En nu bijna 6 jaar nadat ik er voor de eerste keer binnenkwam, kom ik er nog altijd. Kleine zus doet er een langer parcours en ik kan niet gelukkiger zijn. Haar tweede thuis is het daar en al die madammen daar kijken elke keer weer reikhalzend uit naar haar komst. Dank u wel dames om zo goed voor mijn kostbaarste bezit te zorgen!

En na de crèche komt de school. Manman, ik was zo kontent dat Tiemen zijn eerste dag een woensdag was! Want je komt opnieuw in een compleet nieuwe omgeving terecht bij mensen die je niet kent en die jou en je kind niet kennen. wéér die angst, die twijfels. Gelukkig was juf Cathérine een crème van een juf, is de school een open school waar je als mama gewoon elke dag in de klas mag als je wil en mogen we al eens mee op uitstap. Enfin ik was er terug vlug gerust in. En nu ook weer met zus. Ons wegloperke :-). Ik geef graag toe dat ik niet gerust ben als ze op school is maar dat is meer omdat ik het de juf echt niet wil aandoen dat ze een keer echt weg is (zoals thuis al een paar keer gebeurd is). Maar dus dikke duim voor alle juffen daar…

Het zijn 2 beroepen met een hele grote verantwoordelijkheid als je er bij stilstaat. je zet ’s morgens je kind af en je gaat er vanuit dat je het ’s avonds weer oppikt… De ganse dag de verantwoordelijkehd hebben over iemands liefste bezit, niet te onderschatten. Ik werp vandaag dan ook graag eens een bloemetje naar alle onthaalouders en kinderverzorgsters en alle mensen ih onderwijs!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op kostbaar

  1. Marijke zegt:

    😉 xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s