Fier. En trots. En al.

Als ge géén zin hebt om ne stoefpost te lezen over mijn dochter… zap away please.
Want mama geeft licht van fierheid en gaat dat eens uitgebreid toelichten.

De poppemie is momenteel één zalig stukje deugnieterij. Of ze is met stiften mijn lichtbeige stoffen zetels ah bewerken. Of ze is broer al zijn knikkers in onze schoenen aan het proppen. Of ze heeft net een yoghurtje gepikt uit de koelkast en dat vakkundig op mijn hoogpolig tapijt uitgesmeerd. Of ze zat vannacht om 4 uur heel mooi met het playmobilkasteel te spelen. Om na al voorgaande met haar stralende deugnietenoogjes heéél onschuldig naar mama te kijken : ‘moi?’. Hm. Enfin, ik ben meermaals per dag tot wanhoop gedreven feitelijk maar kijk, ze moet maar zo schattig niet zijn, ik vergeef haar de meeste dingen ook vrij meteen. (na een bolwassing en time out in de hoek dat spreekt)

Maar ze is ook zo superdesuperflink! Ze heeft die ganse school daar al rond hare kleine pink gedraaid ondertussen, ik weet niet hoe ze het doet maar zelfs S, de immer slechtgezinde poetsvrouw op school, krijgt nen smile op haar gezicht van hier tot in Tokio als ze Maren in het vizier krijgt. De opvangjuffen (die elke avond uitgebreid geknuffeld en gekust worden voor Maren the building verlaat) zijn compleet zot van haar en van haar kuren en van haar wegloopacties. Het wordt allemaal met de mantel der liefde bedekt. Vanavond ging ik ze halen en zei de opvangjuf: ’t is al veel verbeterd hé, haar weglopen. 10 meter verder id gang komt S (u weet wel de poetsvrouw) ons tegemoet (met nen smile dat spreekt): ‘aah hier mijn wegloperke! Al een geluk dat ik haar zag daarnet want ze was weer de piste in zenne madam!’ Vanavond kreeg ik uit de opvang zo een tof compliment over haar… ik ben naar huis gezweefd peins ik. ‘Dat ze zo zelfstandig is.’ Als er ièts is wat ik wil bereiken met haar is het dàt natuurlijk!

Ze combineert ook moeiteloos al die juffen die haar begeleiden.. ‘ah ik moet woordjes oefenen en ah daar zit weer iemand nieuw bij. Ah. ok. dan.’ ‘O nu moet ik gaan meeturnen met een ander klasje? Jow de schildpadden! Ok dan.’ ‘Ah vandaag gaan we op stap met de bus? Ok dan.’ ‘Ah vandaag zijn er 5 juffen in de klas! Jèèj! Ok dan.’ ‘Ah vandaag mag ik gaan spelen met mijn vrienden in het Bengelhof? ok dan! ‘Ze schakelt moeiteloos tussen alle juffen, kindjes, locaties.

In haar heen- en weerschriftje zie ik gelijk alleen maar positieve dingen staan. Ze knutselt graag en goed blijkbaar! Allé seg, dat moet ik dus thuis dringend eens proefondervindelijk vaststellen, ik hou alleen mijn hart vast waar die lijmstift en dat penseel terecht gaan komen als ik haar 10 seconden uit het oog verlies ;-).

En ze is zo vrolijk hé.. zingen en dansen en kwetteren van ’s morgensvroeg tot ‘savonds laat. Als we ’s avonds samen in de auto zitten dan dicteert ze me sebiet welke cd ze wil horen ‘mbob’ of ‘memindy’ of de alltime favorite ‘samsooooon’. En dan kwelen wij samen liedjes op onze tocht naar huis… En goed eten en drinken en slapen. Al mag ze soms eens wat langer slapen maar soit… haar ochtendsmile maakt veel goed zullen we maar zeggen 🙂

Mijn bundelke vrolijkheid, het licht in mijn leven, mijn zonneke!

einde stoefbericht. 😉

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op Fier. En trots. En al.

  1. TheMiss zegt:

    Prachtig postje. 😉

  2. Zo zalig om lezen,…..en pure nostalgie,…geniet van die vrolijkheid en stap er mee in,….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s