Pick your battles

Ik krijg al een tijdje gezinscoaching via dit project. Ik zal al enkele keren samen met Noor, één van de bezielers achter het project om telkens een ander aspect van mijn (gezins)leven langs alle kanten te bekijken en te zien waar we kunnen ingrijpen, vooral om tijd vrij te krijgen voor andere dingen, leukere dingen..

Eén van de grote principes is het dumpen/doorgeven/doen principe. Welke taken kan je dumpen, gewoon carrément niet meer doen. Strijken is hier zo eentje, allé ik strijk nog een half uurtje per maand ongeveer, de dingen die écht niet zonder een warm ijzer kunnen gooi ik in één mand en één keer per maand haal ik die zuchtend en puffend boven ;-). Doorgeven, dat is voor mij een moeilijke. Controlefreakneigingen namelijk. Maar bon ik ben toch nog redelijk goed bezig met 2 vaste babysits en een poetsvrouw (oe werkpuntje morgen komt de poestvrouw voor de laatste keer…)
En dan doen. En wat je doet, hoè je het dan doet. De 15minuten regel is ondertussen een heilig princiep. Mijn kookwekker mijn beste maat. ’s avonds zet ik het ding op en 15 minuten later stop ik met gelijk wat ik voor niet leuke dingen ik aan het doen was… opruimen, strijken, was opplooien, whatever… als ik zo een avond heb dat ik uren lusteloos voor de pc hang na een lange stressy werkdag is de 15 minutenregel echt een uitkomst. Daar kan ik mij dus voor oppeppen en een mens verschiet ervan hoeveel je gedaan krijg op 15 minuten… écht. (try this!).
Wàt je doet, moet je ook goed doen anders hou je er geen voldaan gevoel aan over. Ook zo’n principe… helemaal waar natuurlijk!

Ammai zo’n epistel…. en dat allemaal om u te vertellen dat dit het einde betekent van mijn 365 project…. what was I thinking… ik ben iemand die het met woorden wil vertellen en niet met beelden.. en ok in het weekend gaat dat nog, gelegenheden genoeg voor een vlugge foto hier of daar. Maar tijdens de week: nada…Gelegenheden genoeg maar ik heb geen deftig materiaal (read Smartphonetoestand) om vlug hier of daar een fotoke te trekken en om nu overal met mijn groot fototoestel rond mijn hals te verschijnen.. neeje dat zag ik gelijk toch niet zo zitten… Dus sterft het project een stille dood..

Als ik ièts geleerd heb van Noor is het om je meerdere te erkennen in dingen en dus toe te geven soms dat je te hoog gegrepen hebt, hoe moeilijk dat ook is…. awel bij deze. Lesje geleerd.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

5 reacties op Pick your battles

  1. Eilish zegt:

    Dan start ik nu met 15 minuten nuttig werk ! Leuke tip !

  2. Zo’n foto-challenge is stiekem nog erg bewerkelijk, lijkt me, en je kan ten slotte niet op alle fronten even hard strijden ! Alle begrip !

  3. jessie zegt:

    Super interessant klinkt het! Nog veel succes ermee!

  4. tanneke72 zegt:

    Strijken doe ik ook al jaren niet meer. Als ik dat soms hoor van collega’s. Die zijn uuuuren op een week aan het strijken. Hallucinant vind ik dat. Voor die paar stukken die ik op een maand ook strijk leg ik een deken of handdoek op tafel. Mijn strijkplank heb ik nog maar ik weet ze eigenlijk niet staan. En een eenvoudig strijkijzer is ook vele goedkoper dan zo’n gesofisticeerd toestel.

  5. Patsy zegt:

    Ik heb zo’n fotoproject ooit eens (met veel moeite) een zomervakantie volgehouden (die van 2012). Vorige zomer ben ik er niet aan begonnen. Maar misschien is dat een ideetje?
    Die kookwekker-truc moet ik ook eens proberen 😉
    Er bestaat geen grotere uitsteller dan ik, met het getik op de achtergrond als “schop onder mijn gat” zou dat misschien wel wat kunnen beteren…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s