Fietsen

Als kind was ik zot van fietsen, reed met mijn fietske kilometers, we woonden vlakbij school dus dat ging meestal te voet maar de rest: naar de turnclub, het zwembad, speeltuin, naar mijn oma, naar vriendinnetjes… alles met de fiets. In het lager middelbaar ging ik ook met de fiets naar school, elke dag 7 km heen en terug. Alleen of met klas/schoolgenootjes. In goed en slecht weer. Ik herinner mij hilarische fietsmomenten (zo erg ah zeveren zijn tegen mekaar dat één vd twee – ik dus – de geparkeerde auto niet opgemerkt had of zo de slappe lach hebben dat ge met twee de gracht inrijdt) In het hoger middelbaar moest ik naar Gent en dat was ten eerste een béétje verder en ten tweede – we moeten daar niet over zeveren – ik zat toen in mijn apenjaren en fietsen was niet cool. Opeengepakt zitten gelijk vee op een snikhete bus was veel cooler.

We slaan voor het gemak wat jaren over waarin mijn werk zich ofwel welgeteld op 10 stappen van mijn huis bevond ofwel 50 km verder met de trein dus waar fietsen geen optie was.

Ondertussen was ik ook naar Gent verhuisd en begin 1997 (dat wordt hier een echt geschiedenisverhaal precies) begon ik te werken in centrum Gent. Toen begon ik terug te fietsen. Ik moest elke dag het drukke kruispunt aan de Overpoort over maar duizenden fietsers met mij dus fluitje van een cent. ’s avonds kwamen daar nog fietstochtjes bij met een collegaatje die vlakbij woonde en samen maalden we heel wat kilometers af langs de Schelde. Ook toen ik verhuisde naar Ledeberg bleef ik regelmatig met de fiets gaan werken.
Tot ik op een goede dag viel door een tramspoor…. vlak voor een auto. Gelukkig met een uitgeslapen chauffeur aan het stuur dus meer dan wat schrammen en een scheef stuur hield ik er niet aan over. En een schrik… dat hield ik er ook aan over…

Einde fietsen dus. Mijn fiets bleef schonekes in de garage staan en de tram of mijn auto werden dagelijkse kost. Ik moest ook al eens meer op verre verplaatsing voor mijn werk dus ja koning auto won terrein. En toen kwam er een kindje en kwam het fietsen helemaal op de achtergrond.

Toen we verhuisden naar Wondelgem had ik goede voornemens. Ik ging een fietsstoeltje kopen en samen met de kleine man terug beginnen fietsen. Maar toen kwam er algauw een tweede kindje en dat plan ging weer naar de achtergrond. Af en toe nam ik eens de fiets om id buurt boodschappen te doen maar echt overtuigd was ik niet. Ik had ook geen goede fiets. Te klein blijkt nu. Want vorige zomer kreeg ik van een vriendin haar fietsstoeltje en een fietshelm voor Maren. En was ondertussen duidelijk dat Tiemen heel erg fietsgek was. En ging ik de tweedehandssites af op zoek naar een andere stevige fiets voor mij. Ik had er al vlug eentje gevonden. Ik ging een proefritje doen en ik was meteen verkocht. Stevig, groot genoeg, eindelijk terug het gevoel van goed op een fiets te zitten.

Na nog wat aansporing van kennissen en vrienden ben ik sinds enkele weken begonnen met Tiemen te leren fietsen in het verkeer. Het begint beter en beter te gaan. Vorige week was er een fietstocht met de klas en ik ging mee als begeleider. Die dag fietsten we voor de eerste keer met ons allen in de ochtendspits naar school, 2 km zonder fietspad mét tramsporen.. Het lukte! En ik ga nu zelfs met de fiets naar het werk, nog eens 2 km verder langs een zalig autovrij parcours door het groen. Merci Lien trouwens om mij daarop te wijzen dat dat bestond!

Een fietszielke gewonnen dus!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Fietsen

  1. Dame Blanche zegt:

    Hey hey! De eerste jaren dat ik in Gent woonde heb ik mijn fiets welgeteld 2 keer van stal gehaald (eigenlijk geen fiets nodig maar vooral: vreselijke schrik). Maar toen klein gelukje geboren werd kon ik niet anders want de afstand school – creche was te groot en ik heb geen rijbewijs. En nu rij ik dus superovertuigd en trots met een bakfiets rond ,met twee kleine meisjes er in. Ik ben eerst wel enkele keren gaan oefenen aan de Blaarmeersen… Dikke banden dat is het geheim wapen tav tramsporen. Groetjes! db

  2. Ik ben verliefd op mijn fiets en gebruik hem bijna dagelijks,……er is in de stad geen beter vervoersmiddel,……

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s