Snuffie

Enkele weken geleden op boerderijvakantie waren wij dus enkele dagen oppas voor Snuffie het konijn. En toen we naar huis teruggingen was de kleine man een beetje verdrietig omdat hij Snuffie moest achterlaten dus beloofde ik – in een opwelling, u kent dat collega-moeders met peperkoeken hart – dat we thuis ook gingen kijken voor een konijntje als de zomervakantie begon.

Na onze thuiskomst vroeg ik wat kennissen en vriendinnen om goede konijnenraad, surfte wat rond op konijnensites (really) en maakte in mijn hoofd een boodschappenlijstje.

2 weken geleden reed moeder een ganse namiddag rond met haar envelopje ecocheques en kwam thuis met hok, lighooi, eethooi, drinkflesjes, zaagsel en droogvoer (en een leeg envelopje ha ja..). Een paar dagen laeter zag ik ineens op freecycle (u ként freecycle toch al mag ik hopen, indien niet : tik freecycle op fb u gaat er geen spijt van hebben) foto’s van een schattig konijn passeren. konijn zoekt baasje, ik wist dat ik vlug moest zijn want dierenadvertenties mogen helemaal niet daar maar kijk.. ik had geluk. Een paar uur later had ik een pb en werder er afhaalafspraken gemaakt. En toog mijn broer aan eht werk om een konijnenhok in mekaar te puzzelen en een ren errond te maken.
Vorige week zaterdag was het dan zover: we mochten Snuffie (de beste naam voor een konijn volgens het nieuwe baasje) gaan afhalen. Onze poezenverhuismand werd gevuld met een hooibedje en we togen richting Merelbeke. Kleine man helemaal in de wolken met zijn nieuwe aanwinst.

Bij thuiskomst lieten we Snuffie kennismaken met haar nieuwe mansion en deden we wat iedereen ons aangeraden had: konijn eten en drinken geven maar ze voor de rest tijd geven om te wennen aan de nieuwe omgeving en geluiden.

snuffie

Tiemen en zijn vriendje hier uit de wijk hielpen met eten en drinken geven en het huisje proper houden. Tot woensdagavond, ik postte dit op fb:

“once upon a time: ‘mama mag ik een konijntje? pleaeaeaeaease? ik ga er echt zelf voor zorgen en eten kopen met mijn centjes. Ok als je belooft dat je er echt zélf voor gaat zorgen. ja écht écht!
FFW naar vandaag: moeder staat id gietende regen en bij 7 beaufort een konijnenhok uit te kuisen en snuffie eten en drinken te geven… érgens klopt er iets niet….”

Grappig bedoeld natuurlijk!

Donderdag ochtend ging ik kijken naar Snuffie en ze zat rustig hooi te kauwen in haar hok, ik was blij dat ze de zondvloednacht blijkbaar toch goed doorstaan had en ging werken.

Donderdagavond kwam ik thuis….. zoals al de hele week mijn eerste werk naar Snuffie gaan kijken… al van ver zag ik dat ze onderaan in haar hok neerlag en ik had sebiet zoiets van ‘oh nee’ en inderdaad dus oh neen, Snuffie was vertrokken naar de konijnenhemel. Echt niet leuk.

Tiemen was bij mijn ouders en ik koos ervoor om het niet door te bellen, ik wou het m zelf vertellen op een rustig moment. Na het avondeten kreeg Snuffie een laatste rustplaats tussen onze hortensiastruiken. Baai baai Snuffie….

Vanavond ging ik de kleine man ophalen bij oma en opa , ik liet m in de auto eerst wat vertellen over zijn dag. En toen parkeerde ik de auto, op een neutrale plaats (kwestie van de slechte herinnering niet te verbinden aan een plaats waar we veel komen). En toen vertelde ik het: Snuffie is plots heel ziek geworden en is doodgegaan. En toen begon hij hartverscheurend te huilen. 5 lange minuten…. Toen was het over en begon hij vragen te stellen: ‘ wat deed snuffie toen ze doodging?’ ‘wie heeft haar het laatste gezien?’ ‘ waren haar oogjes open of dicht?’ ‘ ga ik ze nu nooit meer terugzien?’ ‘ga je mij tonen waar ze begraven is?’ ‘mag ik dan nog voetballen in de tuin?’ En toen: ‘mag ik een bloemetje zetten op het grafje?’. Geen idee waar hij het vandaan haalt want het concept kerkhof is iets wat hij nog niet kent. Maar natuurlijk mocht hij een bloemetje kiezen en samen zetten we het op Snuffie haar grafje. En toen ging hij nog s kijken in het lege hok, alsof hij zeker wou zijn. En toen begonnen we allebei te huilen.

En toen besloten we dat we vlug een nieuw konijntje willen en dat Snuffie nog altijd de allerbeste konijnennnaam is. Maar Snuffie 1 gaan we nooit vergeten of zoals de kleine man het zei ‘ik zal altijd van haar houden’.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

5 reacties op Snuffie

  1. Eilish zegt:

    Dit is echt niet fijn ! Mocht er toch een nieuw konijn komen, dan wel nog draad onder het buitenpark leggen, anders graaft dat voor je het weet een put en is het er vandoor !

  2. Els zegt:

    Oh, wat jammer. Ik kan me voorstellen dat hij veel verdriet had.

  3. Siska zegt:

    Ocharme, misschien was het de stress dat de dood veroorzaakt heeft?
    Tipje: stampertje is ook een hele leuke konijnennaam 😉 Veel succes in de zoektoch naar een pluizig vriendje 🙂

  4. Pingback: huisdieren | durvendromendenkendoen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s