Oe doedde gij da?

Af en toe krijg ik die vraag wel eens? Hoe doe jij dat, een 4/5 job combineren met 2 kinderen, een druk sociaal leven en vrijwilligerswerk?

Mijn antwoord:

1) Altijd blijven lachen

Dat heb ik moeten leren, enfin work in progress want af en toe lukt me dat ook niet. Mijn gevaarlijk moment is ’s avonds nét nadat we thuisgekomen zijn van school/werk. Want dan heb ik 1 mama wiens hoofd vol zit na een drukke werkdag, 1 dochter die pokkemoe is en alleen maar wil huilen/pakkepakke/tegenwerken en 1 zoon die uitgehongerd is én hyperactief na een dag stilzitten. Ik durf dan wel s uit mijn krammen schieten. Maar algemeen gezien probeer ik immer vrolijk te zijn, het glas altijd halfvol te zien en de spirit erin te houden.

2) Slapen is soooooo eighties

Ik slaap te weinig, zeker in de niet-vakantieweken….. meestal is het ruim 23 uur als ik stop met werken, dan plof ik nog eens in de zetel en hoppa plots is het 1 uur en lig ik nog niet in bed. En op weekdagen is mijn wekkertje Maren er meestal al rond 6 uur…. werkpuntje toch wel maar bon, ik heb dat al zo dikwijls gezegd en ik blijf maar in dezelfde val trappen… tzal zijn voor als ik in pensioen ben

3) Foert zeggen

Daar ben ik eigenlijk het beste in. Carrément foert zeggen. Toch een spelleke op fb spelen al zou ik eigenlijk de afwas moeten doen. Toch de krant doorbladeren terwijl ik eigenlijk boterhammen zou moeten smeren en boekentassen inladen. Het mij niet aantrekken dat onze living redelijk ontploft ligt als er bezoek komt. Rommelig hé, niet onhygiënisch vuil natuurlijk. En ik steek geen energie in dingen die geen lange termijn resultaat opleveren: ik kuis geen ruiten (ik vraag 2 x per jaar iemand om dat te komen doen), ik kuis 1 keer per jaar mijn auto, ik strijk niet ( af en toe doe ik eens een mand weg), ik heb een ‘wilde’ tuin waar het verschil tussen mijn keukenkruiden en ander kruid niet zichtbaar is. Mijn slaapkamer is meestal een stort, dumpingplaats van al wat ik nergens anders kwijt geraak. Maar bon behalve mijn dochter heeft daar niemand anders last van ..

4) Als het echt niet meer gaat: ziekenverlof vragen

Durven naar de huisdoc stappen en zeggen: ik ben moe. Ik zit er efkens door. Mijn huisarts kent me ondertussen genoeg om te weten dat als ik dat zeg het écht zo is. Mijn bijtankdagen zijn dat. Ik rijd naar dendelais, ik sla proviand in (stel u daar vooral niks gezonds bij voor), stop aan de kantenwinkel voor een lading roddelboekskes, installeer mij in de zetel met al het voorgaande én de zappers bij mij en kom niet meer uit de zetel. Alhoewel mijn kinders komen elke avond naar huis, ik heb ook productieve uren die dagen… Mààr als ik het volgende punt goed toepas heb ik niet zoveel van voorgaande dagen nodig eigenlijk..

5) Vakanties gebruiken voor wat ze dienen: fysiek en mentaal tot rust komen.

Een trucje dat ik al 5 jaar toepas met succes: tijdens schoolvakanties heeft Maren geen Down. Dan is ze gewoon mijn dochter. Geen therapie, geen afspraken, geen paperassen die ingevuld moeten worden, niks van dat alles. Dat zorgt voor véél mentale rust hier. We gaan ook regelmatig echt weg tijdens de vakanties. Low budget off course wegens geen budget maar toch. Het is mijn nationale sport om elk jaar met mijn vakantiebudget zoveel mogelijk weg te gaan. Efkens de boel de boel laten en dan nog liefst ergens aan zee: de wind door m’n haar en m’n hoofd, het helpt.

6) Hulp inschakelen en me-time organiseren

Ik deel een huis met mijn broer dus hulp is aanwezig. Op werkdagen zorgt hij dat er ’s avonds eten op tafel staat als we thuiskomen (onbetaalbaar) , als ik eens een avondje weg wil en hij is vrij dan moet ik geen babysit zoeken, als ik een brood moet halen bij de bakker dan moet ik geen kinders meesleuren. Dat scheelt een slok op een borrel. Ik maak ook schaamteloos gebruik van de opvang op school/crèche, ook op momenten dat ik thuis ben en de kinderen eigenlijk thuis zouden kunnen blijven. Zij vinden het leuk om met vriendjes te gaan spelen, ik kan ondertussen mijn huishouden beredderen of godbetert eens aan mezelf denken. Win-Win is dat. (enfin dat kost geld maar dat heb ik er dus voor over).

7) Plannen en organiseren

Ik geef meteen toe, alhoewel ik professioneel met niks anders bezig ben, dat dit mijn zwakke punt is. Maar bon, ik heb toch een aantal ‘vaste’ punten. Op vrijdagavond denk ik na over wat we de komende week gaan eten en doe ik boodschappen voor de volgende dagen. Op donderdagavond begin ik te wassen zodat tegen zaterdagochtend alle was proper en droog is en ik enkel nog moet plooien/wegleggen. Elke zaterdagavond een lege wasmand is mijn doel. Als ik kook, maak ik altijd te veel. De overschot gaat de diepvries in en om de paar weken doen we eens van restjesavond.
Elke avond voor ik ga slapen leg ik de kleren voor de volgende dag klaar, leg ik al boterhamdozen, koekendoosjes en drinkflessen klaar om te vullen ‘s ochtend, staan de boekentassen/sporttassen etc klaar. Dat spaart ’s morgens tijd en frustratie.
1 keer in de maand las ik een adminavond in en dan klasseer ik alles wat de afgelopen maand binnengekomen is aan papierwerk, doe ik de betalingen en kijk ik in de agenda welke afspraken er op stapel staan, maak ik een briefje met eventuele kaartjes/kadootjes die moeten gekocht worden (o en wat dat betreft: ik heb ook een doos met een aantal zaken in die ik zo onmiddellijk tevoorschijn kan toveren als geschenk indien nodig, is al een paar keer goed van pas gekomen)
Ik heb ook altijd een lijstje bij me met mensen die ik moet bellen, afspraken die ik moet maken etc, als ik eens een dood moment heb (in een wachtzaal, in de file, ..) dan kan ik dat erbij nemen en een paar dingen wegstrepen.

Voila dat is het zowat, hopelijk haalt u er wat tips uit. En please als u denkt dat er dingen zijn die u beter of anders aanpakt vul maar aan in de commentaren!!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Oe doedde gij da?

  1. prinses op de kikkererwt zegt:

    Indrukwekkend, maar zeker ook die broer in huis zal vaak wel net dat kleine verschil maken :).

  2. Ik moet vooral de foert houding overnemen, want ik kan niet ontspannen voor alles gedaan is wat inhoudt dat ik al eens over de grens ga, over die bijtankdagen ga ik toch eens heel goed nadenken om ze ook in te roepen,…..

  3. misscaesar zegt:

    Herkenbaar, en geef toe, als je die dingen op voorhand doet (boekentasjes vullen e.d.), dan wordt dat toch zo’n danige routine dat het niet veel meer inhoudt hé? Bij mij zijn de batterijen ook een paar keer per jaar volledig leeg, alleen heb ik de pech dat dat meestal tijdens vakanties is, vooral omdat ik dan plots “tijd” heb om ziek te worden. Wat doen je voor vrijwilligerswerk, lijkt me leuk? 🙂

  4. Moederlief zegt:

    Ik moest ‘foert’ opzoeken haha, wat een goede uitdrukking. Ik heb ook foert leren zeggen 🙂 Jouw lijstje is heel waar, heel realistisch. Ook heel herkenbaar overigens al heb ik zelf het sociale leven moeten laten varen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s