de blutsen met de builen.. of net andersom?

Bon. Missie van dit jaar: eindelijk na al die jaren verwaarlozing en oeverloze schrik van de tandarts, mijn tanden eens volledig in orde laten zetten en mijn schrik voor de tandarts overwinnen. Schrik voor de tandarts overwinnen: chéck! Dankzij een fantastische tandartse in UZ Gent. Tandjes in orde laten zetten: bijna check! Ik liet tijdens de angstbehandeling al tandsteen wegdoen en een paar gaatjes vullen. Het ‘grote werk’, zijnde  tanden trekken die compleet verloren waren ging afgelopen vrijdag door, onder narcose in de dagkliniek. De blutsen met de builen dus, ja een dagje buiten strijd en een niet zo leuk weekend erna waarschijnlijk, maar geen 5 ambulante behandelingen en telkens weer pijn etc… piece of cake… dacht ik…

Alles ging relatief vlot, vrijdagavond terug thuis en geen pijn. Vrolijke smsjes naar de collega’s dat het allemaal supergoed liep… Tot ik zaterdag wakker werd met pijn… in mijn onderbuik… Meteen ging een belletje rinkelen want na de ingreep hadden ze me moeten sonderen, ik dacht dus logischerwijs: een blaasontsteking. Ik had nog medicatie liggen dus begon dat te nemen. Zondag was hels… ik vroeg zelfs hulp om op de kinderen te passen, wat ik anders nooit doe. Zondagnacht was het zo erg dat de dokter van wacht erbij moest komen die meteen paardenmiddelen voorschreef: zware pijnstillers en AB. Maandagochtend belde ik de huisarts wegens nog altijd zot van de pijn.. ik kreeg meteen nog zwaardere pijnstillers. Die hun werk deden… oef… eindelijk kon ik wat bijslapen… Dinsdagochtend ineens blinde paniek want: plassen lukte niet meer… langs geen kanten! Na een consultatie bij de huisarts (die weinig kon doen en er ook niet erg mee leek in te zitten) maakte ik mijn broer wakker die me onmiddellijk naar de spoed bracht… En toen ging het snel…. Een sonde, een echo van buik & nieren, bloedanalyse… het kon me allemaal niet schelen… ik wou gewoon af van die vreselijke pijn! In de late namiddag het verdict dat ik moest opgenomen worden. 24 uur later liep alles terug normaal en mocht ik terug naar huis…

Boosdoener: waarschijnlijk slechte sondering na de narcose veroorzaakte de erge pijn + overreactie op de pijnstillers zorgde ervoor dat ik niet meer kon plassen.

Nooit nooit van mijn leven ga ik nog vrijwillig onder narcose dus. En ow boy je weet maar wat je lichaam elke dag volkomen natuurlijk doet als het dat nièt meer doet! Manman… bevallingspijn is iets… maar dit… echt 10 keer erger…

Enfin elk nadeel heb z’n voordeel: 5 kg minder op de weegschaal. Toch ièts als compensatie voor al dat afzien…

En dat ik een fantastische broer heb die meteen insprong en het huishouden en de kinderen overnam. En fantastische vrienden en vriendinnen… Peptalks, alle mogelijke hulpaanbiedingen, troost… ik kus mijn pollen!

ziekenhuis

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op de blutsen met de builen.. of net andersom?

  1. jessieclaes zegt:

    Brrr, moet schrikken zijn. Goed (en fijn) dat je weer gewoon thuis bent! Soigneer u maar of nog beter: laat u nog maar wat soigneren.

  2. Pingback: zomer 2016 | durvendromendenkendoen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s