zelfzorg

Gisteren kneep ik er een halve dag tussenuit.. even alleen naar zee, 2 uurtjes wandelen op een verlaten strand en daarna lunchen op een terrasje met mijn snoet in de zon  onder een parasol weggedoken voor de eerste regendruppels.

Het was nodig om even alle muizenissen uit mijn hoof te laten waaien en de stress van de eerste schooldagen te verdrijven. (voor de nieuwsgierigen: het is goed gegaan bij allebei de eerste schooldagen!)

Als er iets is wat ik de laatste jaren geleerd heb dan is het dat zelfzorg zo belangrijk is. Een mama die goed voor zichzelf zorgt kan nog beter voor haar kindjes zorgen. En dus zeg ik al eens neen tegen mensen. Houd ik bewust weekends leeg in onze drukke agenda. Plan ik regelmatig weekendjes weg. Probeer ik op mijn vrije woensdagen niet alleen met mijn huishouden bezig te zijn maar ook af te spreken met vriendinnen voor een gezellig ontbijt of schaamteloos een halve dag te zappen van Vijftv naar Vitaya en terug. Of Netflix bingewatching te doen. Of terug in mijn bed te kruipen en wat uurtjes slaap in te halen.

Dat neen zeggen heb ik moeten leren. En ik merk dat veel mensen het daar lastig mee hebben. Ja maar als die iets vraagt, dan kan je toch geen neen zeggen? Of ja maar dan mis ik dit of dat? Of ‘maar dat is altijd zo leuk/gezellig’. Ja dat is en ik zal vast leuke momenten missen of mensen op de tenen trappen omdat ik niet naar een feest/etentje/… kom. Maar ik heb de laatste jaren zoveel mensen rondom mij zien ineenstuiken. Mensen die nooit neen konden zeggen, het leven omarmden en aan een razend tempo altijd verder deden. Ik heb dat ernstig mis zien gaan, hier en daar zelfs met fatale afloop. Er dus alles aan proberen doen om niet in dat straatje te belanden…

Ik voel goed als het allemaal te veel wordt. Meng druk op het werk met einde-vakantie-dus-lastige-kindjes-syndroom met een paar zeer stresserende weken rond Maren haar schoolstart en hop mijn emmerke was vol.

Gelukkig is er altijd de zee die terug rust in mijn hoofd brengt.

DSC04279

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op zelfzorg

  1. annaberg zegt:

    Ik herken dat, van dat altijd ja zeggen en nu even niet. Binnen vier weken trek ik ook weer een weekendje naar zee met de echtgenoot. Nu de jongens groot zijn (al twee het huis uit en nog drie thuis) durf ik het wel, zonder me schuldig te voelen. Mijn burn-out heeft me met de neus op de zelfzorg gedrukt.

  2. Evi zegt:

    Knap dat je dat kan, neen zeggen. Sinds ik zelf mama ben geworden en mijn weg daarin nog aan het zoeken ben ondervind ik ook hoe belangrijk zelfzorg is. Het is absoluut niet makkelijk maar geleidelijk aan leer ik ook om soms eens neen te zeggen. Uitwaaien aan de zee kan heel veel deugd doen. Jammer genoeg ligt die nogal ver van waar wij wonen dus probeer ik af en toe te gaan joggen in de natuur om rust te creëren in mijn hoofd.

  3. Els zegt:

    Groot gelijk! Zelfzorg is inderdaad heel erg belangrijk. Ik ben het ook stilletjesaan aan het leren, maar het blijft opletten.

  4. En wat kan dat heerlijk zijn, die momentjes voor jezelf. Gek hè dat nee zeggen best moeilijk is. Lekker met je koppie in de wind over het strand heen hollen doet vaak wonderen.
    Enjoy that moments.

    Groetjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s