inclusie (40 dagen bloggen dag 17)

Maren volgt al sinds de peuterklas inclusief onderwijs. Ondertussen zit ze in het eerste leerjaar. Omdat de vraag toch nog dikwijls komt ‘en hoe werkt dat?’ een poging tot uitleg (maar pb gerust indien u vragen heeft want ik heb al gemerkt dat dingen die duidelijk zijn voor mij dikwijls niet duidelijk zijn voor anderen.. shoot dus met die vragen in de comments of persoonlijk..)

Eerst en vooral: Maren moet uiteraard op het einde van het lager niet dezelfde eindtermen halen als de andere kinderen. Inclusie streeft ernaar om een kind sociaal te betrekken bij een groep kinderen (liefst dezelfde groep gans de schoolcarrière) en ervoor te zorgen dat het kind op eigen tempo zaken leert…  Ze heeft een IAC (individueel aangepast curriculum) waarin een aantal streefdoelen staan op cognitief, sociaal en emotioneel vlak..

Cognitief bv: ‘kent de getalbeelden tot 20’ of sociaal: ‘aanvaardt hulp van klasgenoten’

Om de 8 weken ongeveer zitten we met een aantal mensen samen om te kijken waar Maren staat, of er grote problemen zijn, of er aanpassingen of bijsturing nodig is… Soms gewoon met de klasjuf en de ondersteuningsjuf, soms met het ganse team (zie verder).

Maren volgt de lessen zoveel mogelijk mee met de andere kinderen. De instructie (uitleg) van taal en rekenen volgt ze mee, bij de inoefening krijgt ze ofwel ondersteuning door haar ondersteuningsjuf of een stagiair ortho ofwel krijgt ze aangepaste oefeningen voor haar niveau. Voor WO, muzische vorming etc doet ze gewoon mee en heeft ze altijd ook een waardenvolle inbreng in het geheel. Als er groepjes een taak samen moeten maken dan zorgt het groepje er voor dat Maren ook haar deel kan doen. Toetsen doet ze niet mee, de ondersteuningsjuf peilt af en toe naar wat ze bij geleerd heeft (en dat is best wat! )

Maren (en de klasjuf) krijgt wat extra ondersteuning in haar schooltraject: 5 uurtjes per week ondersteuning door een ondersteuningsjuf uit het BO, 2 voormiddagen ondersteuning door een laatstejaars student Ortho, een uurtje door de logo, een half uurtje kiné en de kiné gaat ook mee naar de zwemles om daar 1/1 ondersteuning te geven. Dat zijn een heleboel mensen inderdaad. Team Maren in full force!

Loopt alles vlotjes en gemakkelijk? Goh, echt grote problemen zijn er niet echt. Ze voelt zich als een visje in het water in de klasgroep en algemeen op school. Ze is heel zelfstandig, al van kleins af eigenlijk en wil ook echt aan alles meedoen en meedraaien zoals de anderen. Wat zorgt er voor problemen? Zindelijkheid bijvoorbeeld.. de number one is redelijk onder controle maar de number two nog steeds niet.. dat is niet evident. Al wordt daar op school zeker niet moeilijk over gedaan, het is toch geen evidentie. Ze durft al eens blokkeren ook als het haar dagje niet is… (al is het dan dikwijls thuis dat ze het ’s avonds uithangt na een dag flink zijn op school). Ze legt zichzelf nogal wat druk op, wil echt meedoen met de rest en dat gaat niet.; een pauzemomentje waarbij ze eens de speelplaats mag rondrennen of op de trampoline gaan springen brengt al eens soelaas.. of gewoon haar tussendoor laten puzzelen (tja elk zijn ‘rustmoment’ zeker.. voor Maren is dat dus puzzelen..)

De sleutel in een inclusietraject? Een school die het als een uitdaging beschouwd en niet als opdracht. En communicatie binnen het team… cruciaal… Hoe dikwijls pingpong ik niet met de klasjuf en de ondersteuningsjuf over kleine zaken. ‘Vandaag was er dit’ of ‘morgen daar op letten’. Gaat dikwijls over op het eerste zicht futiele dingen maar die soms zo cruciaal zijn om een dag te laten lukken of mislukken. Mailtjes op donderdagavond of whatasppkes op zondagnamiddag.. ze worden vrijwel altijd meteen beantwoord… dat vergt veel extra inspanning van de juffen, ik ben daar dan ook oneindig dankbaar voor en probeer uiteraard zelf ook mee te gaan in dat proces.

Ben ik blij met mijn keuze? Hetzalwelzekerzijn! Ik kan met geen pen beschrijven hoe zeer ik achter inclusie sta. Hoe erg ik er in geloof dat onze kinderen constant moeten uitgedaagd worden op alle vlak om vooruitgang te kunnen maken. En neen, ik weet niet hoe het er in het BO aan toe gaat, dat geef ik eerlijk toe, misschien heb ik er idd wel een totaal verkeerd beeld van. Maar voor mij, voor Maren, en voor al die kinderen & leerkrachten  bij ons op school denk ik dat het een zegen is… een ongelooflijke levenservaring. Iets wat niemand ons nog kan afpakken. De tijd zal uitwijzen hoe ver ons traject ons brengt. Maar ik kan al zeggen dat het voor mij niet stopt na het lager…

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

een stokje (40 dagen bloggen dag 16)

10 vlugge vragen en antwoorden! Gepikt op de blog van Miss Folies, die ik al jààren lees en waarvan ik pas door deze 40 dagen bloggen weet wie er achter zit. Ik zit er potvolkoffie al efkens mee in een paar fb groepjes zo blijkt. Ha!

  1. Wanneer begon je te bloggen?

In februari 2008.. op zappybaby! Kort daarna verkaste ik naar blogspot en sinds 2011 zit ik hier op wordpress.

  1. Welke onderwerpen zijn het populairst?

Die over Maren, over mijn gevecht tegen alle vooroordelen die rond downsyndroom hangen.

Mijn meest gelezen post blijft die over Plopsaland, over die keer toen ze plots besloten dat mensen met een beperking minder plezier mogen maken dan andere.

  1. Blog je op vaste tijdstippen?

euh. kuch. neen dus. haha het idee zeg. Daar ben ik net iets te chaotisch voor vrees ik.

  1. Heb je een (of meerdere) vaste blogrubriek(en)?

Als ik al ff niet meer geblogd heb en ik wil uw aandacht terug dan post ik al eens een keer: dingen die ik met u wil delen… met wat korte puntjes die op dat moment mijn leven beheersen zodat u weer helemaal mee bent!

  1. Wat is je favoriete blogpost?

niet één, een paar na elkaar. Een paar jaar geleden deed ik eens een sequel zo rond de verjaardag van Maren waarin ik vertelde over de dagen rond haar geboorte en alle gevoelens die daarbij kwamen kijken. Ik lees die zelf heel vaak nog eens. Met zakdoek uiteraard. U vindt ze hier, hier en hier

  1. Film kijken in de cinema, of thuis op de zetel (met of zonder seuzeke)?

Film kijken thuis is onmogelijk wegens ik val in slaap. (hoera voor de Netflix series van 48 minuten per aflevering, dat is zo net genoeg om niet in slaap te vallen). Ik heb dus al 10 jaar geen deftige film gezien in de cinema wegens kindjes. Tja…

  1. Ben je een ochtend- of een avondmens?

Toch eerder een avondmens denk ik…

  1. Hartig of zoet?

zoet! Chocoladeverslaafd.. maar ook cuberdons, marshmellows, etc gaan er vlotjes in. Te vlotjes…

  1. Welke bestemming scoort het hoogst op je bucket list?

Aruba! Of Zuid-Afrika. Al vrees ik dat het bij allebei bij dromen zal blijven. Of ik moet toch ooit die Lotto eens winnen…

  1. Waar zie je jezelf binnen 5 jaar?

gelukkig en gezond. En 15 kg magerder. Een mens mag dromen niet waar 😉

 

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

foto’s (40 dagen bloggen dag 15)

Ik zit wat in de knoei met mijn foto’s. Tot voor een jaar of 2 nam ik eigenlijk overal mijn fototoestel mee naartoe, nam veel foto’s, zette die thuis quasi onmiddellijk op de pc en op een externe harde schijf, mooi per maand.

Toen kwam er eindelijk een deftige smartphone en sindsdien neem ik dus eigenlijk alleen nog foto’s met de smartphone. En hoewel de handeling van het overzetten op pc niet meer inhoudt dan die van camera naar pc komt dat er dus niet meer zo van. Alleen op ‘speciale’ momenten zoals op vakantie, met de kerstdagen, verjaardagen etc doe ik die moeite nog.

Waardoor er nu honderden, wat zeg ik, duizenden foto’s op de smart staan, ik tussen de bomen het bos niet meer zie, tussen mijn foto’s ook àlle foto’s van alle whatsappgroepjes waar ik in zit opduiken (ik synchroniseer die omdat maren haar ondersteuningsjuf heel regelmatig foto’s en filmpjes van dochterlief in de klas doorstuurt en ik die uiteraard wil bijhouden). Chaos all over the place dus. En het geheugen van de smart raakt langzaam vol.

Ik zou ze allemaal kunnen kopiëren naar mijn pc en deleten op de smart.. dat is alvast één, wel redelijk drastische, oplossing.. En dan opnieuw beginnen… En dan op pc een keuze maken, klasseren en het vanaf dan wel bijhouden.

Of ik zou op de smart kunnen selecteren en deleten wat echt weg kan. Ook veel werk.

Of zijn er andere oplossingen? Ik ben een leek dus shoot. En begin niet over clouds etc want ik snap daar niks van. Seventies kind hier. Zwart wit foto’s van filmrollekes van analoge camera’s dat was mijn biotoop 😉

Mijn favoriete zwart-wit foto trouwens (toch ene van het post-analoog tijdperk!)

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

groen(er) leven (40 dagen bloggen dag 13-14)

Eilisch vroeg zich af hoe groen wij leven. Ik beloofde daar iets over te schrijven, bij deze….

Mobiliteitsgewijs ben ik een beetje het voorbeeld van hoe het niet moet denk ik, allé weet ik. Mijn kantoor ligt in Wilrijk en ik woon in Gent dus ik ga met de auto naar het werk. Ik heb ooit uitgevlooid hoe lang ik onderweg zou zijn met het openbaar vervoer of met een combinatie openbaar vervoer/fiets en dat was dubbel zo lang als op een ‘normale’ filedag ongeveer… Ik zet de kinderen af op school om 8.10 uur en ik rijd door en de meeste dagen zit ik rond 9.15 uur achter mijn bureau. In de namiddag vertrek ik al rond 16.15 uur terug naar Gent en dan is niet het probleem om Antwerpen uit te rijden maar meestal wel om Gent binnen te rijden… enfin  de meeste dagen klok ik af rond 17.40 uur aan de schoolpoort.

Waar ik wél een verschil zou kunnen maken is in het hier lokaal rondrijden…  ik heb op wandelafstand ( binnen 500 meter) 2 grote supermarkten en op fietsafstand alle andere grote supermarkten en ik neem bijna voor elke boodschap de auto. Werkpuntje. Ter mijner verdediging: de dochter van 8 kan niet alleen fietsen door haar beperking en ik heb weinig energie precies om een deftige oplossing te zoeken. De fietskar die ik enkele jaren geleden door kreeg van iemand heb ik hoop en al misschien 10 keer gebruikt. Een gedoe om het ding uit onze voortuin te krijgen, aan te koppelen etc… (en ik ben ook niet echt de meest geoefende fietser, dat helpt ook niet). Sinds de invoering van het mobiliteitsplan in Gent neem ik de tram (of zeer uitzonderlijk eens de fiets) om naar het centrum te gaan. Bijna nooit meer de auto. (goeie punten toch op 1 aspect)

We drinken water van de kraan (ook goeie punten, toch?)

Als ik boodschappen doe weiger ik van elke soort fruit in een apart plastic tasje te doen. ik doe zelfs het fruit meestal los in de kar (of neem 1 zakje waar ik dan alle prijsstickers op kleef). Ik kies ook altijd voor bulk fruit, zo weinig mogelijk voorverpakt. Idem voor groenten. We proberen ook zoveel mogelijk vers te koken, het aantal conserven en bokalen dus tot een minimum te beperken.

Ik ben een krantenlezer maar lees de krant door de week digitaal. Enkel op zaterdag hebben we een papieren krant.

Wij douchen hier allemaal, een bad is uitzonderlijk. En douchen is ook maar  2 x per week. Niemand van ons doet echt zwaar fysieke arbeid dus dagelijks douchen is echt niet nodig. Dat spaart ettelijke liters water uit heb ik al gemerkt als ik ons waterverbruik vergelijk met dat van andere gezinnen.

Ik probeer zorgvuldig om te gaan met het kopen van nieuwe kleren. De kinderen krijgen redelijk veel kleren door van vriendinnen van mij en ik hou een excell bij per maat wat ze hebben van elke soort kleren en die bekijk ik voor ik ga shoppen. Zodat ik gericht kan (bij) kopen. (al is een folieke natuurlijk af en toe gepermitteerd zeker voor mijn schattige dochter). Voor mezelf ben ik de laatste 2 jaar ook strenger geworden. vroeger kocht ik er echt op los, tegenwoordig probeer ik voort te doen met mijn basisgarderobe en elk seizoen gewoon een paar nieuwe items te kopen. Dingen die we niet meer dragen probeer ik door te verkopen of gaan naar de kringloopwinkel als ze nog in goede staat zijn.

Ons ganse huis wordt verlicht met led-verlichting. Dat was een investering want led-verlichting is niet goedkoop maar nu alles aangepast is merk ik dat ook echt wel aan ons verbruik. Ik draai nooit halve (af)wasmachines, ik bliksem iedereen dood met mijn eigen die lichten laat branden waar het niet hoort en de verwarming staat hier altijd op 20.5 graad… ook als ik thuiswerk. Met een joggingbroek en dikke trui heb ik het meer dan warm genoeg zo. We verwarmen en warmen ons water op met aardgas. Sinds we 9 jaar geleden hier komen wonen zijn is ons energieverbruik al elk jaar gedaald. Dat is mijn ultieme doel elk jaar, er toch weer wat Kwatt afpietsen of wat m³ water minder verbruiken.

Ah en op mijn 46e heb ik welgeteld 3 vliegtuigreizen gemaakt: 1 naar Lyon, 1 naar Napels en 1 naar Varna (Bulgarije). Niet slecht denk ik…

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Piep. Of eerder piiiiiiiiiiiiiiieeeeeeeeeep! (40 dagen bloggen – dag12)

Sinds een paar jaar lijd ik aan Tinitus. Ik hoor constant een luide pieptoon in mijn linkeroor en dat in combinatie met redelijk erge doofheid aan datzelfde oor. JOY. NOT.

Het is dus nooit stil in mijn hoofd… nooit. Overdag heb ik weinig last van het gepiep omdat er dan veel omgevingsgeluid is maar in de stille uren van de dag en de nacht hoor ik het des te luider…. vréselijk gewoon. Mijn NKO arts heeft zwaar medelijden met mij, de audioloog probeerde het geluid na te bootsen om een idee te hebben en slikte ook eens. Oorverdovend is het. Letterlijk dus. Gelukkig val ik wel in slaap dus mét piep. Er zijn blijkbaar mensen die de slaap niet meer kunnen vatten en die hun toevlucht moeten nemen tot slaapmiddelen.

En sinds een paar maand heb ik het af en toe aan het andere oor ook…. dikwijls ’s nachts en in het begin van de week…. stress gerelateerd dus. (Ik zal toch eens moeten kijken voor iets van ontspanningsoefeningen naast het wandelen… )

Zo ook afgelopen nacht. Rond 3.30 uur werd ik wakker en daar was ie. Nog luider en oorverdovender dan anders. Negeren heeft geen zin want het gaat niet weg. Wat helpt er meestal: zelf omgevingsgeluid creëren: smartphone aanzetten, muziekapp open en met de oortjes in zachte muziek beluisteren. En hopen dat ik in slaap val zo.

Niet gelukt vannacht helaas. Ik ben dus al lang wakker. Héél lang!

 

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

kijkbuis (40 dagen bloggen- dag 10-11)

Ik beken: ik ben een scherm verslaafde.

Mijn smartphone is nog net niet vergroeid met mijn hand en als hij wel naast mij ligt dan zit ik ofwel voor tv ofwel voor de PC.

(Ik ben een vrouw dus ik ben keigoed in dingen combineren – voor mocht  u zich afvragen wanneer dat ook nog doe naast mijn al zo drukke leven 🙂 ) En ik heb niet veel slaap nodig.

TV is al altijd mijn grote verleider geweest. Als kind al, mijn ouders hadden een eigen zaak dus niet veel tijd om op ons te letten dus de TV was dikwijls babysit. Alle series heb ik gezien. Toen ik klein was, was er nog geen commerciële televisie dus keken we naar Nederland: Linda De Mol, Ron Brandsteder, Martin Brozius, de grote meneer kaktus show, Tita Tovenaar en later Dallas, Dynasty, Thornbirds, the a-team, Knight rider…. aarrgghhh… memories…

En nu nog dus…. ik moet echt opletten en keuzes maken. Ik ben gek van alles wat nog maar ruikt naar reality TV dus ja… choices choices. Momenteel volg ik: Bartel in het wild, Blind getrouwd, Topdokters, Politie 24/7, Temptation Island, Karen maakt een plaat en Gent West. Daarnaast ben ik verslaafd aan bevallingsprogramma’s dus alles wat daarrond passeert op Vitaya: yep ik moet dat zien. En The millionaire Matchmaker, toptelevisie. (thank god for uitgesteld kijken trouwens… uitvinding van de eeuw)

En dan is er nog Netflix… maar daar waag ik me alleen maar aan in vakantieperiodes… (of als ik zielig ziek ben). De series die blijven hangen zijn? Under the Dome, Homeland, House of Cards, The Bridge, Orange is the New Black, Reign (topserie!!), Call the midwife (uiteraard..), Victoria, The Crown, Downton Abbey, …

Enfin, als u zich zou afvragen hoe het komt dat ik een stuk minder lees dan een paar jaar geleden: Netflix is de schuldige.

En hoe zit het bij jou daar? Tips voor series zijn uiteraard altijd welkom 🙂

 

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

ballen in de lucht (40 dagen bloggen dag9)

Hoe doe jij dat? Zo alleen werken, huishouden, kinderen, vrijwilligerswerk en nog tijd voor jezelf overhouden ook? Eén van de meest gestelde vragen denk ik!

Ik zal wat goedbewaarde geheimen met u delen:

  1. ik lijk een chaoot maar ik ben diep vanbinnen een controlefreak en een planner dus er wordt hier wat afgepland: ik zweer nog altijd bij mijn papieren huishoudagenda waar iedereen zijn kolom heeft en waar ik noteer wie waar moet zijn. In de laatste kolom noteer ik in één moeite ons weekmenu.(of toch de hoofdmaaltijd). Die huishoudagenda ligt naast mijn computer dus (bijna) altijd binnen handbereik. We hebben ook een whiteboard in de keuken waarop we noteren welke zaken op zijn in de berging zodat we dat kunnen meebrengen als we 1 keer per maand de grote boodschappenronde doen.
  2. om de ochtendrush vlot te laten verlopen (allé vlotter.. want er komt toch nog altijd stress bij kijken): ik ga niet slapen voor alles klaar staat/ligt voor de volgende ochtend. Boterhamdozen/fruitdoosjes/drinkflessen op tafel, kleren voor iedereen in de badkamer, agenda’s nagekeken en boekentassen gevuld met wat mee moet, turn/zwemzakken gevuld, jassen/mutsen/etc klaar aan de stoel en de schoenen eronder…..ontbijtspullen klaar op tafel..
  3. let it gooooooo is mijn lijflied want ge kunt plannen wat ge wilt als er ’s ochtends een kind met 39° koorts naast uw bed staat (correctie: meestal is dat midden in de nacht) dan is uw planning om zeep. (vervang ziek kind door zieke kat/ziek konijn/platteband/ enfin er kan veel misgaan in een doorsnee gezin als het onze)
  4. investeer in goeie babysitters! Zo om de paar jaar moet ik een nieuwe vacature uitschrijven omdat onze babysits trouwen en kinders kopen maar ik probeer dus echt goeie babysits te vinden… momenteel zijn dat er drie: twee studenten en iemand uit de buurt die komt als de studenten  moeten studeren 🙂 . Ik schakel die dus niet alleen in om te komen als ik moet werken ’s avonds maar ook als ik overdag eens ergens moet zijn zonder kinders of zelfs om mee te gaan op uitstap en ik heb een paar extra handen nodig. Verder laat ik veel kinderen hier komen spelen zodat ik schaamteloos kan bellen naar andere ouders om mijn kinderen daar te droppen. En de meters en peters schakel ik uiteraard ook in (maar die zijn meestal zelf wel vragende partij om hun pete-/metekind nog eens te zien.)
  5. ik wissel drukke weekends af met rustige weekends. Ik zeg dan neen tegen alles wat mij gevraagd wordt. Er zijn mensen die dat niet kunnen of niet durven, ik wel. Ik heb dat nodig zo om de paar weken een weekend waarop ik 1) zelf rust kan bijtanken, 2) mijn huishouden wat kan bijbenen, 3) mijn kinders eens gewoon rustig kunnen spelen/gamen. Pyamaweekends.. I love them ( en er zijn er altijd te weinig)
  6. werk uitbesteden: dat gaat van een poetsvrouw die om de 2 weken de benedenverdieping komt doen, over een glazenwasser die elke maand hier alle ruiten buiten komt wassen tot af en toe eten afhalen bij de traiteur, een mand strijk laten strijken… leve de dienstencheques!
  7. dingen niet meer doen: strijken bijvoorbeeld….. ik strijk niks meer, al jaren niet meer. In de zomer met al dat katoen heb ik hier in de buurt iemand waar ik om de 2 weken een mand strijk ga afgeven, voor de rest gaat zowat alles hier in de droogkast en wordt het opgeplooid.
  8. carpe diem toepassen…. me-time dat moet heus niet altijd een ganse dag shoppen zijn met een vriendin….. ik rijd op woensdagochtend regelmatig naar zee gewoon voor een goeie wandeling en daarna een tas thee met mijn snoet in het zonneke… om 8.15 uur vertrek ik en om 12.00 uur ben ik helemaal relax terug. Of ik ga met mijn boek in het park zitten in de buurt van de therapie van Tiemen. Of ik ga de kinderen te voet van school halen als het zonnetje schijnt, een wandeling van 25 minuten. Of ik wandel de Blaarmeersen rond terwijl Tiemen voetbalt. Onder de middag op het werk niet aan tafel blijven hangen maar eten en het half uur dat overblijft een wandeling maken in de buurt… Dus niet te vlug denken van: och het is de moeite niet… het moment nemen als het zich voordoet.
  9. de boel de boel laten. Enkele weken geleden was ons huis echt ontploft, overal rommel, de afwas van de vorige avond niet gedaan, tassen met boodschappen die niet weggeruimd waren… mààr het was prachtig weer en ik moèst er echt eens uit. We hebben ons warm aangekleed en zijn naar zee gereden. Samen geluncht, een strandwandeling gemaakt, wat gespeeld op het strand, autootje gereden en nog een pannenkoek gaan eten… de kindjes hebben genoten van de mama- aandacht en verwennerij en mama was weer helemaal zen toen ze thuis kwam. Echt doen!
  10. weekendjes weg/vakantie echt inplannen. ik zorg ervoor dat er altijd iets is om naar uit te kijken… een weekendje weg, een citytrip…. kwestie dat ik bij moeilijke momenten toch eens naar de kalender kan kijken en tellen… nog zoveel dagen…

Zo! Zo doe ik dat dus. En mocht u nu denken: woow, die heeft het helemaal voor elkaar! Haha niet dus, I wish! Soms loopt dat hier uiteraard helemaal in het honderd. En vallen alle ballen op de grond. En vraag ik me af waar mijn principes gebleven zijn. Maar hé, ze zijn er! Dat is toch al een mooi begin, niewaar?!

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties