Van de regen in den drup

Zo zeggen ze dat toch hier in Gent. Van kwaad naar erger is het niet echt gelukkig, alhoewel. Gisteren kregen we te horen dat mijn papa nog een paar weken ziekenhuis tegoed heeft én 2 operaties… Ik kan het u verzekeren, als ge al 2 weken niet weet waar uwe kop staat en je dacht het eindpunt in zicht te hebben id dat efkens slikken en bleiten. Oma die het allemaal minder en minder ziet zitten (en begrijpelijk gezien haar fysieke toestand), opa die zwaar teleurgesteld is want zich al zat te verlekkeren op zijn eigen bed en zetel het komende weekend. En wij die voor een berg staan waar we de top niet van zien. Want in godsnaam hoe moet dat hier allemaal gaan als we allebei weer werken, ik met vakantie ga en vooral als de week erna school terug herbegint én de bijhorende verkeerschaos Gent volledig in zijn ban heeft.

Duiken en hopen dat we weer boven komen vermoed ik, dat is één strategie. Ons dagen nog véél zwaarder structureren dan hiervoor al het geval was. Elke vrije minuut benutten voor praktische zaken. Efkens geen boeken, geen tv, minder uitstapjes. Vooral proberen dat voor de kindjes alles zo normaal mogelijk verloopt, dàt vooral.

En hopen, bidden, smeken dat zoals de dokters zeggen het weer helemaal goed komt met opa. Dat hij de beloofde voetbalspelletjes, uitstapjes naar de markt en speeltuin en logeerpartijtjes kan waarmaken aan zijn kleinzoon.

Maar mijn gevoel dat 2014 geen goed jaar ging worden is hierbij volledig bevestigd.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

tranen om opa

Mijn pa belandde net voor het weekend op de spoed met een nogal serieuse aandoening. Totaal onverwacht en direct zoiets serieus. Mijn pa, de mens die het huishouden rechthoudt bij mijn ouders sinds mijn ma immobiel en pijnpatient is. Een horrorscenario dus, ik kan het u zeggen. Want er zijn niet alleen de zorgen om mijn pa natuurlijk maar mijn ma kan dus erg moeilijk alleen haar plan trekken. En vermits ze redelijk immobiel is kan ze ook niet bij ons terecht gezien de slaapkamers boven zijn en trappen niet mogelijk. Dus is het hier al drie dagen lopen, spurten en vliegen om vanalles te regelen, mijn ma te helpen waar mogelijk met haar verzorging, met boodschappen, eten, ervoor te zorgen dat ze elke dag ih ziekenhuis geraakt en terug naar huis, er ook te zijn voor mijn pa die ondanks zijn ziek zijn ook zorgen heeft in zijn vrouw natuurlijk.

Vrijdag waren de kinderen dolgedraaid, ik denk dat we 4 keer over en weer gereden zijn van huis naar oma en terug en dan nog 2 keer naar het ziekenhuis… overal wachten, nergens iets te doen voor hen. Gelukkig kon ik zaterdag één van onze babysits gans de namiddag inschakelen en komt ook morgen gans de namiddag een babysit bij ons thuis zodat ik mijn handen vrij heb. Nog een oplossing vinden voor dinsdag en daarna is mijn broer terug van reis en kan die ook helpen.

En niemand zijn hoofd staat naar iets en ik moet nog zoveel doen voor tiemen zijn lentefeest binnen 14 dagen… àls we het kunnen laten doorgaan natuurlijk. Want zonder grote vriend opa geen feest. Dat staat vast voor Tiemen.

En hopelijk komt mijn pa hier heelhuids door…. want drie dagen ziek zijn en hij ziet er 10 jaar ouder uit en voelt zich 20 jaar ouder heb ik de indruk. Duimen maar….

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

klusjeslijst update

- boeken bekijken en zien wat ik wil verkopen
alle boeken van beneden verhuizen naar boven en de andere rommel uit de boekenrekken halen- boeken te geef zetten op freecycle- muur verven
nieuwe boekenkasten gaan halen bij ikea
boekenkasten in elkaar zetten en terug vullen
duplobakken uitkuisen en bespreken met de zoon wat weg mag
– duplodozen/ander speelgoed te koop zetten
lage kast zoeken om kinderdvd’s en knutselgerief in op te bergen
– andere muren in de living ook verven
kleerkast van de dochter eens uitmesten en alle 86 eruithalen
zakken met kleren/lakentjes/slaapzakken naar babynest brengen
– buro bekijken wat van mij is en eventueel wegmag
kleren kinderen checken najaar en zien wat er nog nodig is
boekentas/schoolgerief kopen voor Tiemen
– bedankingskaartjes maken lentefeest Tiemen
– fotoboeken maken
– huisbaas mailen buitenschrijnwerk
– afspraak maken voor nazicht brander

Nog klusjes genoeg dus en deze week gaat alle aandacht naar de voorbereidingen voor Tiemen zijn lentefeest..

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

grappig

Vandaag gingen we zwemmen ofte ‘semme’ zoals de dochter zegt. Ik moet onze idkaarten dan meenemen want Tiemen is nog geen 7 (je ziet dat er niet aan) en zwemt dus nog een dikke maand gratis en ik moet bewijzen dat ik in Gent woon om een voordeeltarief te krijgen. Dus ik maan Tiemen aan om zijn idkaart te halen die nog in zijn omaopa-logeertas zat. ‘ ah zegt hij, anders weten ze niet dat ik nog geen 7 ben hé’. Even later in de auto valt mijn euro dat mijn idkaart nog op mijn buro ligt dus ik zeg’ ik ga vlug ook mijn idkaart nog halen’.

Zegt de zoon droogjes: ‘maar mama die meneer gaat echt wel zien hoor dat jij al 7 bent’

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

Deze week

- kon ik ineens veel dinges van de do to lijst schrappen, jèèèèj! Update volgende week :-)
– adopteerden we niet één, niet twee maar wel drie konijntjes! Snuffie, Mozart & Onslow deden hun intrede en de zoon is de dagen ah afstrepen op de kalender tot we D-day (dag 5 dus) goed zijn doorgekomen met 3 nog levende konijnen… Betweter Mozart is al gewond zag ik deze avond dankzij zijn ‘onderdanig’ aheum gedrag..angstig afwachten..
– was de week waarin ik de deuren van mijn buro dichttrok voor 3 lange weken. Vakantie!
– ontmoette ik eindelijk een aantal hippe moeders waarmee ik in een fbgroep zit zeg… spannend toch altijd zo een eerste échte ontmoeting. Gelukkig zorgden onze kinderen én het aanwezige zwembad voor de nodige ijsbrekers en werd het een heel leuke namiddag. Vraagt om een vervolg.
– keek ik een beetje angstig naar mijn totaal onverantwoorde drukke planning voor de eerste vakantieweek. Angstig maar ook blij natuurlijk hé! Maar: gelukkig donderdag een dagje om wat te bekomen…
– kreeg ik een afspraak voor Maren haar volgende fotoshoot, het kind krijgt straks nog echte sterallures….

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

op het lijstje

Ik heb zo konstant een lijstje met dingen die ik gedaan wil/moet hebben, zo ook deze zomervakantie. We zijn ondertussen al 2 weken ver en gelukkig kan ik al een aantal dingen wegstrepen..

- boeken bekijken en zien wat ik wil verkopen
- alle boeken van beneden verhuizen naar boven en de andere rommel uit de boekenrekken halen- boeken te geef zetten op freecycle- muur verven
– nieuwe boekenkasten gaan halen bij ikea
– boekenkasten in elkaar zetten en terug vullen
duplobakken uitkuisen en bespreken met de zoon wat weg mag
– duplodozen/ander speelgoed te koop zetten
– lage kast zoeken om kinderdvd’s en knutselgerief in op te bergen
– andere muren in de living ook verven
– kleerkast van de dochter eens uitmesten en alle 86 eruithalen
– zakken met kleren/lakentjes/slaapzakken naar babynest brengen
– buro bekijken wat van mij is en eventueel wegmag
– kleren kinderen checken najaar en zien wat er nog nodig is
– boekentas/schoolgerief kopen voor Tiemen
– bedankingskaartjes maken lentefeest Tiemen
– fotoboeken maken
– huisbaas mailen buitenschrijnwerk
– afspraak maken voor nazicht brander
– iemand zoeken voor de dakgoten uit te kuisen en af te wassen
– alle rolluikens afwassen en de ramen binnen en buiten wassen

Zo ik denk dat ik nog efkens zoet ben, gelukkig binnenkort drie weken vakantie….

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Snuffie

Enkele weken geleden op boerderijvakantie waren wij dus enkele dagen oppas voor Snuffie het konijn. En toen we naar huis teruggingen was de kleine man een beetje verdrietig omdat hij Snuffie moest achterlaten dus beloofde ik – in een opwelling, u kent dat collega-moeders met peperkoeken hart – dat we thuis ook gingen kijken voor een konijntje als de zomervakantie begon.

Na onze thuiskomst vroeg ik wat kennissen en vriendinnen om goede konijnenraad, surfte wat rond op konijnensites (really) en maakte in mijn hoofd een boodschappenlijstje.

2 weken geleden reed moeder een ganse namiddag rond met haar envelopje ecocheques en kwam thuis met hok, lighooi, eethooi, drinkflesjes, zaagsel en droogvoer (en een leeg envelopje ha ja..). Een paar dagen laeter zag ik ineens op freecycle (u ként freecycle toch al mag ik hopen, indien niet : tik freecycle op fb u gaat er geen spijt van hebben) foto’s van een schattig konijn passeren. konijn zoekt baasje, ik wist dat ik vlug moest zijn want dierenadvertenties mogen helemaal niet daar maar kijk.. ik had geluk. Een paar uur later had ik een pb en werder er afhaalafspraken gemaakt. En toog mijn broer aan eht werk om een konijnenhok in mekaar te puzzelen en een ren errond te maken.
Vorige week zaterdag was het dan zover: we mochten Snuffie (de beste naam voor een konijn volgens het nieuwe baasje) gaan afhalen. Onze poezenverhuismand werd gevuld met een hooibedje en we togen richting Merelbeke. Kleine man helemaal in de wolken met zijn nieuwe aanwinst.

Bij thuiskomst lieten we Snuffie kennismaken met haar nieuwe mansion en deden we wat iedereen ons aangeraden had: konijn eten en drinken geven maar ze voor de rest tijd geven om te wennen aan de nieuwe omgeving en geluiden.

snuffie

Tiemen en zijn vriendje hier uit de wijk hielpen met eten en drinken geven en het huisje proper houden. Tot woensdagavond, ik postte dit op fb:

“once upon a time: ‘mama mag ik een konijntje? pleaeaeaeaease? ik ga er echt zelf voor zorgen en eten kopen met mijn centjes. Ok als je belooft dat je er echt zélf voor gaat zorgen. ja écht écht!
FFW naar vandaag: moeder staat id gietende regen en bij 7 beaufort een konijnenhok uit te kuisen en snuffie eten en drinken te geven… érgens klopt er iets niet….”

Grappig bedoeld natuurlijk!

Donderdag ochtend ging ik kijken naar Snuffie en ze zat rustig hooi te kauwen in haar hok, ik was blij dat ze de zondvloednacht blijkbaar toch goed doorstaan had en ging werken.

Donderdagavond kwam ik thuis….. zoals al de hele week mijn eerste werk naar Snuffie gaan kijken… al van ver zag ik dat ze onderaan in haar hok neerlag en ik had sebiet zoiets van ‘oh nee’ en inderdaad dus oh neen, Snuffie was vertrokken naar de konijnenhemel. Echt niet leuk.

Tiemen was bij mijn ouders en ik koos ervoor om het niet door te bellen, ik wou het m zelf vertellen op een rustig moment. Na het avondeten kreeg Snuffie een laatste rustplaats tussen onze hortensiastruiken. Baai baai Snuffie….

Vanavond ging ik de kleine man ophalen bij oma en opa , ik liet m in de auto eerst wat vertellen over zijn dag. En toen parkeerde ik de auto, op een neutrale plaats (kwestie van de slechte herinnering niet te verbinden aan een plaats waar we veel komen). En toen vertelde ik het: Snuffie is plots heel ziek geworden en is doodgegaan. En toen begon hij hartverscheurend te huilen. 5 lange minuten…. Toen was het over en begon hij vragen te stellen: ‘ wat deed snuffie toen ze doodging?’ ‘wie heeft haar het laatste gezien?’ ‘ waren haar oogjes open of dicht?’ ‘ ga ik ze nu nooit meer terugzien?’ ‘ga je mij tonen waar ze begraven is?’ ‘mag ik dan nog voetballen in de tuin?’ En toen: ‘mag ik een bloemetje zetten op het grafje?’. Geen idee waar hij het vandaan haalt want het concept kerkhof is iets wat hij nog niet kent. Maar natuurlijk mocht hij een bloemetje kiezen en samen zetten we het op Snuffie haar grafje. En toen ging hij nog s kijken in het lege hok, alsof hij zeker wou zijn. En toen begonnen we allebei te huilen.

En toen besloten we dat we vlug een nieuw konijntje willen en dat Snuffie nog altijd de allerbeste konijnennnaam is. Maar Snuffie 1 gaan we nooit vergeten of zoals de kleine man het zei ‘ik zal altijd van haar houden’.

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties