grappig

Vandaag gingen we zwemmen ofte ‘semme’ zoals de dochter zegt. Ik moet onze idkaarten dan meenemen want Tiemen is nog geen 7 (je ziet dat er niet aan) en zwemt dus nog een dikke maand gratis en ik moet bewijzen dat ik in Gent woon om een voordeeltarief te krijgen. Dus ik maan Tiemen aan om zijn idkaart te halen die nog in zijn omaopa-logeertas zat. ‘ ah zegt hij, anders weten ze niet dat ik nog geen 7 ben hé’. Even later in de auto valt mijn euro dat mijn idkaart nog op mijn buro ligt dus ik zeg’ ik ga vlug ook mijn idkaart nog halen’.

Zegt de zoon droogjes: ‘maar mama die meneer gaat echt wel zien hoor dat jij al 7 bent’

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Deze week

- kon ik ineens veel dinges van de do to lijst schrappen, jèèèèj! Update volgende week :-)
– adopteerden we niet één, niet twee maar wel drie konijntjes! Snuffie, Mozart & Onslow deden hun intrede en de zoon is de dagen ah afstrepen op de kalender tot we D-day (dag 5 dus) goed zijn doorgekomen met 3 nog levende konijnen… Betweter Mozart is al gewond zag ik deze avond dankzij zijn ‘onderdanig’ aheum gedrag..angstig afwachten..
– was de week waarin ik de deuren van mijn buro dichttrok voor 3 lange weken. Vakantie!
– ontmoette ik eindelijk een aantal hippe moeders waarmee ik in een fbgroep zit zeg… spannend toch altijd zo een eerste échte ontmoeting. Gelukkig zorgden onze kinderen én het aanwezige zwembad voor de nodige ijsbrekers en werd het een heel leuke namiddag. Vraagt om een vervolg.
– keek ik een beetje angstig naar mijn totaal onverantwoorde drukke planning voor de eerste vakantieweek. Angstig maar ook blij natuurlijk hé! Maar: gelukkig donderdag een dagje om wat te bekomen…
– kreeg ik een afspraak voor Maren haar volgende fotoshoot, het kind krijgt straks nog echte sterallures….

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

op het lijstje

Ik heb zo konstant een lijstje met dingen die ik gedaan wil/moet hebben, zo ook deze zomervakantie. We zijn ondertussen al 2 weken ver en gelukkig kan ik al een aantal dingen wegstrepen..

- boeken bekijken en zien wat ik wil verkopen
- alle boeken van beneden verhuizen naar boven en de andere rommel uit de boekenrekken halen- boeken te geef zetten op freecycle- muur verven
– nieuwe boekenkasten gaan halen bij ikea
– boekenkasten in elkaar zetten en terug vullen
duplobakken uitkuisen en bespreken met de zoon wat weg mag
– duplodozen/ander speelgoed te koop zetten
– lage kast zoeken om kinderdvd’s en knutselgerief in op te bergen
– andere muren in de living ook verven
– kleerkast van de dochter eens uitmesten en alle 86 eruithalen
– zakken met kleren/lakentjes/slaapzakken naar babynest brengen
– buro bekijken wat van mij is en eventueel wegmag
– kleren kinderen checken najaar en zien wat er nog nodig is
– boekentas/schoolgerief kopen voor Tiemen
– bedankingskaartjes maken lentefeest Tiemen
– fotoboeken maken
– huisbaas mailen buitenschrijnwerk
– afspraak maken voor nazicht brander
– iemand zoeken voor de dakgoten uit te kuisen en af te wassen
– alle rolluikens afwassen en de ramen binnen en buiten wassen

Zo ik denk dat ik nog efkens zoet ben, gelukkig binnenkort drie weken vakantie….

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Snuffie

Enkele weken geleden op boerderijvakantie waren wij dus enkele dagen oppas voor Snuffie het konijn. En toen we naar huis teruggingen was de kleine man een beetje verdrietig omdat hij Snuffie moest achterlaten dus beloofde ik – in een opwelling, u kent dat collega-moeders met peperkoeken hart – dat we thuis ook gingen kijken voor een konijntje als de zomervakantie begon.

Na onze thuiskomst vroeg ik wat kennissen en vriendinnen om goede konijnenraad, surfte wat rond op konijnensites (really) en maakte in mijn hoofd een boodschappenlijstje.

2 weken geleden reed moeder een ganse namiddag rond met haar envelopje ecocheques en kwam thuis met hok, lighooi, eethooi, drinkflesjes, zaagsel en droogvoer (en een leeg envelopje ha ja..). Een paar dagen laeter zag ik ineens op freecycle (u ként freecycle toch al mag ik hopen, indien niet : tik freecycle op fb u gaat er geen spijt van hebben) foto’s van een schattig konijn passeren. konijn zoekt baasje, ik wist dat ik vlug moest zijn want dierenadvertenties mogen helemaal niet daar maar kijk.. ik had geluk. Een paar uur later had ik een pb en werder er afhaalafspraken gemaakt. En toog mijn broer aan eht werk om een konijnenhok in mekaar te puzzelen en een ren errond te maken.
Vorige week zaterdag was het dan zover: we mochten Snuffie (de beste naam voor een konijn volgens het nieuwe baasje) gaan afhalen. Onze poezenverhuismand werd gevuld met een hooibedje en we togen richting Merelbeke. Kleine man helemaal in de wolken met zijn nieuwe aanwinst.

Bij thuiskomst lieten we Snuffie kennismaken met haar nieuwe mansion en deden we wat iedereen ons aangeraden had: konijn eten en drinken geven maar ze voor de rest tijd geven om te wennen aan de nieuwe omgeving en geluiden.

snuffie

Tiemen en zijn vriendje hier uit de wijk hielpen met eten en drinken geven en het huisje proper houden. Tot woensdagavond, ik postte dit op fb:

“once upon a time: ‘mama mag ik een konijntje? pleaeaeaeaease? ik ga er echt zelf voor zorgen en eten kopen met mijn centjes. Ok als je belooft dat je er echt zélf voor gaat zorgen. ja écht écht!
FFW naar vandaag: moeder staat id gietende regen en bij 7 beaufort een konijnenhok uit te kuisen en snuffie eten en drinken te geven… érgens klopt er iets niet….”

Grappig bedoeld natuurlijk!

Donderdag ochtend ging ik kijken naar Snuffie en ze zat rustig hooi te kauwen in haar hok, ik was blij dat ze de zondvloednacht blijkbaar toch goed doorstaan had en ging werken.

Donderdagavond kwam ik thuis….. zoals al de hele week mijn eerste werk naar Snuffie gaan kijken… al van ver zag ik dat ze onderaan in haar hok neerlag en ik had sebiet zoiets van ‘oh nee’ en inderdaad dus oh neen, Snuffie was vertrokken naar de konijnenhemel. Echt niet leuk.

Tiemen was bij mijn ouders en ik koos ervoor om het niet door te bellen, ik wou het m zelf vertellen op een rustig moment. Na het avondeten kreeg Snuffie een laatste rustplaats tussen onze hortensiastruiken. Baai baai Snuffie….

Vanavond ging ik de kleine man ophalen bij oma en opa , ik liet m in de auto eerst wat vertellen over zijn dag. En toen parkeerde ik de auto, op een neutrale plaats (kwestie van de slechte herinnering niet te verbinden aan een plaats waar we veel komen). En toen vertelde ik het: Snuffie is plots heel ziek geworden en is doodgegaan. En toen begon hij hartverscheurend te huilen. 5 lange minuten…. Toen was het over en begon hij vragen te stellen: ‘ wat deed snuffie toen ze doodging?’ ‘wie heeft haar het laatste gezien?’ ‘ waren haar oogjes open of dicht?’ ‘ ga ik ze nu nooit meer terugzien?’ ‘ga je mij tonen waar ze begraven is?’ ‘mag ik dan nog voetballen in de tuin?’ En toen: ‘mag ik een bloemetje zetten op het grafje?’. Geen idee waar hij het vandaan haalt want het concept kerkhof is iets wat hij nog niet kent. Maar natuurlijk mocht hij een bloemetje kiezen en samen zetten we het op Snuffie haar grafje. En toen ging hij nog s kijken in het lege hok, alsof hij zeker wou zijn. En toen begonnen we allebei te huilen.

En toen besloten we dat we vlug een nieuw konijntje willen en dat Snuffie nog altijd de allerbeste konijnennnaam is. Maar Snuffie 1 gaan we nooit vergeten of zoals de kleine man het zei ‘ik zal altijd van haar houden’.

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

mamahangdag

Ze heeft zich gans de winter en het voorjaar super goed gehouden die dochter van mij, af en toe eens een goeie snotvalling en een buikgriepje dat passeerde maar niks noemenswaardig. Maar vannacht had ze ineens koorts, 39 ineens. Ze was superonrustig en helaas kwam de toegediende nurofensiroop er na 5 minuten al allemaal terug uit. Ik durfde niet nog een dosis geven dus koelde ik haar wat af met een nat washandje en deed ik haar pyama uit. Maar ze bleef onrustig slapen, voor zich uit mompelen of roepen, draaien en keren…. het was dus een kort nachtje. Ik verwittigde het werk dat ik een dagje familiaal verlof nam, de opvang dat Maren en Tiemen niet kwamen vandaag en belde de huisarts en vroeg of ze kon passeren id loop van de dag. Ondertussen had dochterlief nog eens overgegeven en lag ze maar stillekes onder haar dekentje in de zetel. Helemaal niet zoals we ze gewend zijn.

Dr. Shari constateerde een zware snotvalling en schreef wat medicijntjes voor. Miss Maren bleef nog wat verder roerloos liggen in de zetel, het beeld van de dag:

DSC01943

Na nog een dosis perdolan en een goeie middagdut kreeg ze weer wat kleur op haar wangen, wou ze toch iets eten en tv kijken. En tegen de avond kon er al terug wat deugnieterij vanaf. Hopelijk nu nog een goeie nachtrust (mama kan het gelijk ook gebruiken) en morgen weer opgeknapt.

Of hoe een werk/opvang dag plots een mamahangdag werd :-)

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Fietsen

Als kind was ik zot van fietsen, reed met mijn fietske kilometers, we woonden vlakbij school dus dat ging meestal te voet maar de rest: naar de turnclub, het zwembad, speeltuin, naar mijn oma, naar vriendinnetjes… alles met de fiets. In het lager middelbaar ging ik ook met de fiets naar school, elke dag 7 km heen en terug. Alleen of met klas/schoolgenootjes. In goed en slecht weer. Ik herinner mij hilarische fietsmomenten (zo erg ah zeveren zijn tegen mekaar dat één vd twee – ik dus – de geparkeerde auto niet opgemerkt had of zo de slappe lach hebben dat ge met twee de gracht inrijdt) In het hoger middelbaar moest ik naar Gent en dat was ten eerste een béétje verder en ten tweede – we moeten daar niet over zeveren – ik zat toen in mijn apenjaren en fietsen was niet cool. Opeengepakt zitten gelijk vee op een snikhete bus was veel cooler.

We slaan voor het gemak wat jaren over waarin mijn werk zich ofwel welgeteld op 10 stappen van mijn huis bevond ofwel 50 km verder met de trein dus waar fietsen geen optie was.

Ondertussen was ik ook naar Gent verhuisd en begin 1997 (dat wordt hier een echt geschiedenisverhaal precies) begon ik te werken in centrum Gent. Toen begon ik terug te fietsen. Ik moest elke dag het drukke kruispunt aan de Overpoort over maar duizenden fietsers met mij dus fluitje van een cent. ‘s avonds kwamen daar nog fietstochtjes bij met een collegaatje die vlakbij woonde en samen maalden we heel wat kilometers af langs de Schelde. Ook toen ik verhuisde naar Ledeberg bleef ik regelmatig met de fiets gaan werken.
Tot ik op een goede dag viel door een tramspoor…. vlak voor een auto. Gelukkig met een uitgeslapen chauffeur aan het stuur dus meer dan wat schrammen en een scheef stuur hield ik er niet aan over. En een schrik… dat hield ik er ook aan over…

Einde fietsen dus. Mijn fiets bleef schonekes in de garage staan en de tram of mijn auto werden dagelijkse kost. Ik moest ook al eens meer op verre verplaatsing voor mijn werk dus ja koning auto won terrein. En toen kwam er een kindje en kwam het fietsen helemaal op de achtergrond.

Toen we verhuisden naar Wondelgem had ik goede voornemens. Ik ging een fietsstoeltje kopen en samen met de kleine man terug beginnen fietsen. Maar toen kwam er algauw een tweede kindje en dat plan ging weer naar de achtergrond. Af en toe nam ik eens de fiets om id buurt boodschappen te doen maar echt overtuigd was ik niet. Ik had ook geen goede fiets. Te klein blijkt nu. Want vorige zomer kreeg ik van een vriendin haar fietsstoeltje en een fietshelm voor Maren. En was ondertussen duidelijk dat Tiemen heel erg fietsgek was. En ging ik de tweedehandssites af op zoek naar een andere stevige fiets voor mij. Ik had er al vlug eentje gevonden. Ik ging een proefritje doen en ik was meteen verkocht. Stevig, groot genoeg, eindelijk terug het gevoel van goed op een fiets te zitten.

Na nog wat aansporing van kennissen en vrienden ben ik sinds enkele weken begonnen met Tiemen te leren fietsen in het verkeer. Het begint beter en beter te gaan. Vorige week was er een fietstocht met de klas en ik ging mee als begeleider. Die dag fietsten we voor de eerste keer met ons allen in de ochtendspits naar school, 2 km zonder fietspad mét tramsporen.. Het lukte! En ik ga nu zelfs met de fiets naar het werk, nog eens 2 km verder langs een zalig autovrij parcours door het groen. Merci Lien trouwens om mij daarop te wijzen dat dat bestond!

Een fietszielke gewonnen dus!

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Einde schooljaar

Voor beide kindjes was het een belangrijk schooljaar!

Tiemen zette de stap van kleuter naar lager. Hij maakte al vlug de leesklik en eens die gemaakt was, waren de eerste wat moeilijkere weken vlug vergeten. Hij leerde ook schrijven met vallen en opstaan en een blijvend aandachtspuntje (maar daar gaan we deze vakantie met wat therapiehulp aan werken) en leerde rekenen tot 20. En hij doet dat allemaal heel goed hé, jammer genoeg is hij daar zelf niet altijd even van overtuigd (faalangst toch wel) dus ook daar hebben we wat hulp voor gezocht. Want natuurlijk ben ik megafier op zijn schitterend rapport maar nog meer wil ik dat hij zelf ook gelukkig is hé en dat is momenteel wat minder. Wordt aan gewerkt. Hij leerde ook zwemmen dit jaar, op de valreep net voor mama de privélessen ging stopzetten behaalde hij toch nog zijn brevet voor 25 meter. Hij blij en ik fier. Wat hij zelf het liefste doet op school? Vertellen, de dramalessen, muziek, optreden. Juf zei het nog, je zou het hem niet aangeven want hij komt nogal verlegen over bij momenten maar zet het kind op een podium en hij leeft op :-). In elk geval: merci Juf Sofie voor al het geduld en de troostknuffels dit jaar, denk dat Tiemen node afscheid zal nemen van zijn fantastische juf!

Maren had vorig schooljaar al wat oefenmomenten maar startte dit schooljaar voor echt in de eerste kleuterklas. Mét serieuze omkadering, met gelukkig ook nog de opvangmomenten in de crèche die we dit schooljaar langzaam afbouwden. Maar bon, ze deed dat dus schitterend hé. Mijn kleine uk heeft haar plaatsje in de klas absoluut helemaal zelf verdiend. En al was de beslissing om ze sowieso te laten meeschuiven met leeftijdsgenootjes al lang genomen, ik was toch héél fier toen de juf op het laatste overleg haar ‘rapport’ voorlas en concludeerde dat er eigenlijk geen enkele reden is om haar id eerste kleuterklas te houden. Ze doet dat gewoon even goed als haar klasgenootjes. Dat ze ook supergeliefd is op school tja daar schrik ik dus niet van, zoals zij aan de lopende band kussen en knuffels uitdeelt, kindjes troost en gewoon heel lief doet. Een succesverhaal dus. Volgend schooljaar gaan we met dezelfde ondersteuning naar de bijtjesklas. Mama is heel benieuwd hoe dat allemaal gaat lopen want een mengklas K2K3 dus zeker gewoon al fysiek gaat Maren daar de lilliput van dienst zijn ;-)

Maar eerst staan ons 9 weken relatieve rust te wachten. Mijn werkproject is min of meer afgewerkt dus nu volgen er ‘normale’ werkweken en toch een paar recupdagen voor al die overuren van de laatste maanden. Er zijn ook 4 échte vakantieweken gepland dit jaar en daar gaan we heel erg van proberen genieten vooral. Met veel ontspanning en ook een klein beetje werken want onze living moet dringend een nieuwe verflaag krijgen en wat heringericht worden…

Eerste taak op mijn lijstje: op zoek naar een konijnenhok en bijhorende konijnen, belofte maakt schuld en de zoon herinnert mij daar maar al te graag aan :-)

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties