Pols

Ik heb al gans de zomer een pijnlijke pols. Vorige week werd het ineens nog wat erger met 2 gevoelloze vingers en werd het dus toch maar tijd voor dat al zo lang uitgesteld doktersbezoek. Dokter Evelien stelde wat vragen en liet me wat dingen doen en besloot toen me toch maar door te sturen voor een echo en rx voor de zekerheid. Dat ze overbelasting vermoedde maar toch iets anders (genre cyste etc) wou uitsluiten. Gelukkig hebben wij vlakbij een privé radiologie waar je altijd heel vlug terecht kan en kon ik dus dezelfde namiddag al langs gaan. De radiologe bekeek het eens langs alle kanten, tja, dat zit vol vocht en dat drukt dus op je zenuw en op je spieren wat de gevoelloosheid en de pijn verklaart… gelukkig geen cyste of zo dus. Alhoewel ‘gelukkig’. Een cyste was een duidelijke ontstekingsoorzaak geweest, nu is het wat natte vingerwerk natuurlijk… ja ik doe veel te veel computerwerk, ja ik hef me het pleuris aan Maren, ja ik rust weinig en ben altijd bezig en loop dus moe en ben dus minder weerbaar.
Je moet maar eens een weekske thuisblijven zei dokter Evelien. Juijh. Not. Enfin, ik ben braaf thuisgebleven op 1 werkvergadering na, ik heb mijn uiterste best gedaan om de 2 x 30 minuten computer per dag te respecteren (fail fail) en heb geprobeerd mijn zinnen wat te verzetten (dank u Jani voor een hilarische aflevering van zo man zo vrouw deze week trouwens). Ik draag braaf mijn brace als ik autorijd of andere polsbelastende dinges doe. En ik heb eigenlijk ook redelijk flink mijn ontstekingsremmers genomen. Resultaat na 1 week: geen gevoelloosheid meer maar wel meer pijn. Veel meer pijn eigenlijk. Dr. Google is redelijk duidelijk over overbelaste polsen: learn to live with it. Dat gaan we maar doen dus hé… Maandag back to work en zien wat het geeft….

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

3 2 1 Go!

Ook hier is het schooljaar weer gestart. Tiemen is nu een kolibrie (tweede leerjaar) en Maren een bij (tweede kleuterklas) .

Tiemen heeft de eerste week nogal een leuke week gehad precies, hij kwam toch elke avond enthousiast thuis. En ook zijn slaappatroon is er serieus op verbeterd, niet te veel gezaag meer als hij moet gaan slapen, om 20.30 uur naar boven, nog beetje lezen en om 20.45 uur licht uit. op één avond na is dat perfect gelukt. Wordt afwachten hoe we de volgende weken school en therapie gaan combineren want nu zit gans de woensdagnamiddag dus vol en noch Tiemen, noch mama vinden dat leuk. Tiemen wil thuis met zijn speelgoed spelen of op straat met zijn vriendjes. Enfin, we zien wel wat het geeft de komende weken..

Maren is aarzelend gestart, de eerste dag was maar zo en zo. Een nieuwe juf, een nieuw klaslokaal, veel nieuwe kindjes in de klas. Gelukkig zit grote vriendin Eva dit jaar bij haar in het klasje, die 2 kunnen het uitstekend vinden met elkaar zegt de juf. Gisteren stond er een ganse lofrede over Maren in het heen-en weerschriftje, het is de afgelopen dagen allemaal heel vlot verlopen. Vanaf volgende week zou ook haar therapiepuzzel weer volledig moeten kloppen en zijn we vertrokken voor alweer een boeiend schooljaar.

En de mama die is ook weer vertrokken, al ontbreekt het wat aan goesting en energie om er echt volledig voor te gaan. Mijn goed voornemen om dit schooljaar veel meer de fiets te nemen naar school en werk is wél goed van start gegaan, deze week 3/5 dagen naar school/werk gefietst. Nog een oplossing vinden om wat meer gerief te kunnen meenemen op de fiets zodat ook de laptop meekan en dan zijn we écht vertrokken.

Maren

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

Deze zomer

Deze zomer was te kort. Te kil. Te nat. Te donker.

Ik realiseerde me deze namiddag dat ik deze zomer geen enkele keer een terrasje gedaan heb, met een koel drankje met mijn gezicht in de zon naar voorbijgangers gekeken heb. Dju toch.

Ik herinner me vaag een paar leuke dagen aan zee maar écht overtuigend warm en zonnig waren die niet, het gezelschap maakte gelukkig veel goed. Ik kijk naar foto’s van een superzomerdag in onze tuin met downvriendjes en vriendinnekes op bezoek, van een paar gestolen uren met de kindjes in de Blaarmeersen. Ergens in mijn achterhoofd dwalen herinneringen van een paar leuke zwembadbezoeken met mijn kroost, van logeerpartijtjes van vriendjes en vriendinnetjes van de kindjes. Ik had een topavond op restaurant met vriendinnen maar ook daar lagen vreugde en verdriet héél dicht bij elkaar. Er was dus sprake van wat ontspanning hier en daar. Maar echt overtuigend is het allemaal niet.

Deze zomer was er één van vooral veel verdriet om konijntjes die dood gingen, één vol zorgen om oma en opa, één waarin ik de professionele uit-knop maar niet kon vinden.

En morgen start de ratrace opnieuw, tien maanden duiken, in vrije val, ploeteren en af en toe lucht happen om hopelijk eind juni heelhuids terug boven te komen.

Deze zomer was te kort. Te kil. Te nat. Te donker.

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

een straaltje zonneschijn

Vrijdag was het 4 weken geleden dat ik met mijn pa naar de spoed vloog. Hij bleitend van de pijn en de koorts, ik van de ongerustheid. De dag erna toen alles wat gestabiliseerd leek konden we er eens goed om lachen… “een weekendje op hotel en maandag weer naar huis hé”!
Dat weekendje werd een lange bange week, twee weken en ondertussen dus een maand. Maar er is eindelijk licht aan het eind van de tunnel…. het ziet er naar uit dat opa maandag het ziekenhuis zal mogen verlaten. Mogelijks volgt er nog een derde operatie binnen enkele weken maar voor nu is het even welletjes geweest en oordeelde de dokter dat thuis verder bekomen momenteel het beste medicijn is voor lichaam én ziel. Opa kijkt er ongelooflijk naar uit en hij niet alleen denk ik. Gans ons gezin zal even moeten bekomen van de fysieke en mentale vermoeidheid die zo’n lange ziekenhuisopname met zich meebrengt.

Maandag is het dus voor iedereen 1 september en voor iedereen weer even wennen: voor de kindjes die terug op de schoolbanken gaan zitten, voor de mama & de peter bij wie vanaf maandag de job weer op 200% draait. En vast en zeker ook voor oma en opa die na een maand verplichte scheiding, vele zorgen en tranen later, terug hun huishouden samen moeten beredderen (met flink wat ondersteuning, dat spreekt).

Aan iedereen die op gelijk welke manier de afgelopen maand steun bracht: merci! Het doet deugd om te weten dat ik op zo veel mensen kan rekenen in tijden van nood…

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Van de regen in den drup

Zo zeggen ze dat toch hier in Gent. Van kwaad naar erger is het niet echt gelukkig, alhoewel. Gisteren kregen we te horen dat mijn papa nog een paar weken ziekenhuis tegoed heeft én 2 operaties… Ik kan het u verzekeren, als ge al 2 weken niet weet waar uwe kop staat en je dacht het eindpunt in zicht te hebben id dat efkens slikken en bleiten. Oma die het allemaal minder en minder ziet zitten (en begrijpelijk gezien haar fysieke toestand), opa die zwaar teleurgesteld is want zich al zat te verlekkeren op zijn eigen bed en zetel het komende weekend. En wij die voor een berg staan waar we de top niet van zien. Want in godsnaam hoe moet dat hier allemaal gaan als we allebei weer werken, ik met vakantie ga en vooral als de week erna school terug herbegint én de bijhorende verkeerschaos Gent volledig in zijn ban heeft.

Duiken en hopen dat we weer boven komen vermoed ik, dat is één strategie. Ons dagen nog véél zwaarder structureren dan hiervoor al het geval was. Elke vrije minuut benutten voor praktische zaken. Efkens geen boeken, geen tv, minder uitstapjes. Vooral proberen dat voor de kindjes alles zo normaal mogelijk verloopt, dàt vooral.

En hopen, bidden, smeken dat zoals de dokters zeggen het weer helemaal goed komt met opa. Dat hij de beloofde voetbalspelletjes, uitstapjes naar de markt en speeltuin en logeerpartijtjes kan waarmaken aan zijn kleinzoon.

Maar mijn gevoel dat 2014 geen goed jaar ging worden is hierbij volledig bevestigd.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

tranen om opa

Mijn pa belandde net voor het weekend op de spoed met een nogal serieuse aandoening. Totaal onverwacht en direct zoiets serieus. Mijn pa, de mens die het huishouden rechthoudt bij mijn ouders sinds mijn ma immobiel en pijnpatient is. Een horrorscenario dus, ik kan het u zeggen. Want er zijn niet alleen de zorgen om mijn pa natuurlijk maar mijn ma kan dus erg moeilijk alleen haar plan trekken. En vermits ze redelijk immobiel is kan ze ook niet bij ons terecht gezien de slaapkamers boven zijn en trappen niet mogelijk. Dus is het hier al drie dagen lopen, spurten en vliegen om vanalles te regelen, mijn ma te helpen waar mogelijk met haar verzorging, met boodschappen, eten, ervoor te zorgen dat ze elke dag ih ziekenhuis geraakt en terug naar huis, er ook te zijn voor mijn pa die ondanks zijn ziek zijn ook zorgen heeft in zijn vrouw natuurlijk.

Vrijdag waren de kinderen dolgedraaid, ik denk dat we 4 keer over en weer gereden zijn van huis naar oma en terug en dan nog 2 keer naar het ziekenhuis… overal wachten, nergens iets te doen voor hen. Gelukkig kon ik zaterdag één van onze babysits gans de namiddag inschakelen en komt ook morgen gans de namiddag een babysit bij ons thuis zodat ik mijn handen vrij heb. Nog een oplossing vinden voor dinsdag en daarna is mijn broer terug van reis en kan die ook helpen.

En niemand zijn hoofd staat naar iets en ik moet nog zoveel doen voor tiemen zijn lentefeest binnen 14 dagen… àls we het kunnen laten doorgaan natuurlijk. Want zonder grote vriend opa geen feest. Dat staat vast voor Tiemen.

En hopelijk komt mijn pa hier heelhuids door…. want drie dagen ziek zijn en hij ziet er 10 jaar ouder uit en voelt zich 20 jaar ouder heb ik de indruk. Duimen maar….

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

klusjeslijst update

- boeken bekijken en zien wat ik wil verkopen
alle boeken van beneden verhuizen naar boven en de andere rommel uit de boekenrekken halen- boeken te geef zetten op freecycle- muur verven
nieuwe boekenkasten gaan halen bij ikea
boekenkasten in elkaar zetten en terug vullen
duplobakken uitkuisen en bespreken met de zoon wat weg mag
– duplodozen/ander speelgoed te koop zetten
lage kast zoeken om kinderdvd’s en knutselgerief in op te bergen
– andere muren in de living ook verven
kleerkast van de dochter eens uitmesten en alle 86 eruithalen
zakken met kleren/lakentjes/slaapzakken naar babynest brengen
– buro bekijken wat van mij is en eventueel wegmag
kleren kinderen checken najaar en zien wat er nog nodig is
boekentas/schoolgerief kopen voor Tiemen
– bedankingskaartjes maken lentefeest Tiemen
– fotoboeken maken
– huisbaas mailen buitenschrijnwerk
– afspraak maken voor nazicht brander

Nog klusjes genoeg dus en deze week gaat alle aandacht naar de voorbereidingen voor Tiemen zijn lentefeest..

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen