een weekje in de Westhoek

Begin augustus had ik een weekje geboekt op onze favoriete vakantieboerderij. Geen werkende boerderij meer maar een oude boerderij die jaren geleden al omgebouwd werd tot vakantiewoningen. Maar dus wel met een groot erf om te spelen, een speeltuin met schommels, wip, reuze glijbaan & trampolines en een voetbalveld. En diertjes.. veel pluimvee, één van de kippen had net kuikentjes (schattig!!) en verder lopen er geitjes, bambi’s, pony’s op de weide rond. Enige nadeel: ons slaapkamerraam kwam uit boven het kippenhok en dus elke ochtend bij de eerste zonnestraal: kukelekukelekuuuuuuuuuu!!!! Wij wakker…. gelukkig kon ik Maren vanaf de tweede dag wijsmaken dat ze na het gekraai terug moest slapen…

De eerste 2 dagen was het wat minder weer maar vanaf de derde dag was het mooi zomerweer en hebben we ons dus onledig gehouden met veel buiten spelen, naar het strand in De Panne of Oostduinkerke gaan, een bezoekje brengen aan De Zonnegloed en de toerist uithangen in Veurne. Ondertussen kennen we onze weg al goed ginder.

Dit jaar zaten we dus in Vinkem maar we zaten de afgelopen jaren ook al in: Lo-Reninge, Oost-Vleteren, West-Vleteren, Reningelst en Westouter. Verslingerd aan de streek: jawel!

Het was een leuke week! (ik vergeet even het half uur dat Maren ribbedebie was met haar fietsje tussen de maisvelden en de beken, wat is ook een half uur op een mensenleven niewaar! kuch)

foto’s ten bewijze:

 

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

foto’s van de week (2)

5 beelden:

week 2 foto 1

vakantie!

 

week 2 foto 2

samen spelen

week 2 foto 3

Ploegvoorstelling AA Gent

week 2 foto 4

vriendjes

week 2 foto 5

 

en de uitleg:

en toen was het vakantie! 1 heerlijke maand lang dolce far niente… de zoon neemt dat heel letterlijk. Hij is een echte avondmens dus hij geniet momenteel vollen bak van hele late avonden en uitslapen tot de middag… De eerste foto toont het zo goed… hij is ontspannen, genietbaar, grappig, kan zich uren bezighouden met zus, hij schakelt van voetballen op het pleintje naar uren op de tablet, naar rondfietsen in de wijk, naar legoconstructies maken met zus, naar samen spelen in het zwembadje in de tuin.. naar (foto 2) mekaar schminken in de meest ongelooflijke creaties… ‘ik wil nooit meer naar school mama’ het is er al meermaals uitgekomen de afgelopen weken…

(foto 3) Tijdens de Gentse feesten is er traditioneel de ploegvoorstelling van onze favoriete voetbalploeg AA Gent. Hét ideale moment om kleine zus een paar uur achter te laten bij oma & opa en samen met Tiemen de feesten- en voetbalsfeer even op te gaan snuiven. Ruimschoots op tijd waren we op het Sint-Baafsplein zodat we echt goede plaatsjes konden versieren  (vooraan, omhoog en in de schaduw – 30° die dag!) en dan was eht aftellen… Toen het bijna ging beginnen zagen we plots Tiemen zijn beste vriend passeren en die kwam dan ook maar bij ons staan.. en dan waren we vertrokken voor 2 superleuke uren.. wat een ambiance… zàlig! Ik ben geen grote voetballiefhebber meer de sfeer in het Ghelamco stadion kan me altijd opnieuw bekoren en dat was op het Sint-Baafsplein net zo. Na de ploegvoorstelling gingen we de beloofde frietjes eten en passeerden we nog eens langs de kermis.

Vakantie is ook hét moment bij uitstek om eens af te spreken met de vriendinnen die wat verderaf wonen en zo trokken we deze week oa  nog eens samen met de meter van Maren naar kinderboerderij Het Struisvogelnest in Lier. (foto 4) Er was minder goed weer voorspeld en je hebt daar een leuk binnengedeelte ook dus het kon niet misgaan. Integendeel, het was nog veel beter was het was stràlend mooi weer toch en terwijl de mama’s bijkletsen op een terrasje in de zon, genoten de kinderen volop van de diertjes, de tractors, de speeltuin… en we trokken met een volle zak biogroentjes terug huiswaarts!

Vakantie betekent voor mij ok: bijlezen… Ik kon al een paar boeken lezen de afgelopen weken en vandaag las ik deze in één ruk uit… Wat een verhaal.. wat een veerkracht heeft Evi Renaux! Een echte aanrader en een boek om altijd op je nachtkastje te laten liggen. Om eens een passage te herlezen of één van de quotes waarmee het boek rijkelijk geïllustreerd is… Op www.rue-no.be  kan je Evi trouwens volgen..

Onze eerste 2 vakantieweken zitten erop… nog 2 te gaan.. Morgen vertrekken we voor een weekje naar onze favoriete vakantiestek in de Westhoek en als we terug zijn gaat Maren een paar dagen logeren bij een vriendin en knijpen Tiemen en ik er nog een paar daagjes tussenuit naar Parijs!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

foto’s van de week

nieuw rubriekje voor deze zomer! Ik ga op het einde van elke week een overzichtje van onze week gegeven aan de hand van 5 beelden… zo kan u een beetje meevolgen wat wij allemaal doen en laten deze zomer…(de inspiratie voor deze rubriek vond ik bij http://www.talesfromthecrib.be )

bon eerst de beelden:

13567388_10209732553781253_6562043366946526307_n

ziek kindje

sneeuwbeslaan-20

mijn nieuwe werkplek

13626582_10209751130645663_5470911138510073185_n

nieuwe boekentas voor de kleine miss

13567389_10209763777881836_1029640342940704035_n

in de vakantieopvang

13495080_10209782789397112_43811119748652914_n

nieuwe zoon

en de uitleg:

zondagnamiddag en woensdag had ik zieke kindjes… zondagnamiddag Maren die ineens begon over te geven, drie uur sliep en dan nog zieker was precies.. allemaal slijmpjes die op haar maag lagen blijkbaar… enfin, eens het uit de maag was, was de zieke ook weer haar eigenste zotte zelve en was alles vlug vergeten (gelukkig maar). Woensdagochtend werd ik wakker gemaakt door gehuil van Tiemen. Bleek dat hij al een halve nacht letterlijk scheel zag van de hoofdpijn en weinig geslapen had en niet uit zijn bed kon omdat hij te duizelig was. De thermometer wees tegen de 40° koorts aan… Natte washandjes op zijn voorhoofd, met zijn voeten in een emmer lauw water, een shot perdolan… en eens de koorts een beetje gezakt was en 4 uur slaap later… niks meer aan de hand… heel raar. Oververmoeid? Warmte? Te lang in de zon gelopen? Geen idee, in elk geval al een geluk dat ik thuis ben op woensdag… geen opvangproblemen dus… Na de middag gingen we samen dan maar wat boodschappen doen..

 

Dinsdag was mijn eerste dag op mijn nieuwe werkplek… 60 km van huis… toch even wennen aan de afstand (2 x per week, de andere dagen werk ik thuis) en aan de nieuwe werkomstandigheden (na 19 jaar een buro voor mij alleen zit ik nu in een openspace office) en aan het nieuwe team (kort: de administratieve krachten uit onze vroegere regioteams zijn samengevoegd tot één backoffice team in het hoofdkantoor met een nieuwe coördinator). Gelukkig hebben we de zomer om te wennen aan de nieuwe omstandigheden… we gaan pas écht van start op 1 september (zomervakantie is komkommertijd bij ons).

Op mijn ellenlang to do lijstje voor deze zomer stond oa ook de voorbereiding voor het nieuwe schooljaar en na wat rondgevraag hier en daar voor tips voor een lichte, niet té grote boekentas met een gemakkelijke sluiting kreeg ik een geweldige tip.. ik bestelde de boekentas van Lilliputiens onmiddellijk bij de kinderplaneet en 2 dagen erna mocht ik het pakje al gaan afhalen in het postpunt. En dat ik goed gekozen heb bleek uit de enthousiaste reacties van andere mama’s! Ik bestelde ook naamstickers bij My nametags en nieuwe drinkflessen én schreef Maren in voor de naschoolse opvang op school. Nu wachten op het loon van juli om ook voor Tiemen een nieuwe boekentas te gaan kopen. Mijn dure vogel… al elk schooljaar een nieuwe boekentas…

De kindjes gaan deze maand dus 2 weken naar de vakantieopvang van de Stad Gent op hun school. En waar de zoon de voorgaande jaren niet graag ging, is hij nu heel enthousiast. Ook Maren vindt het geweldig. Ze zitten in 2 verschillende groepen, maar de groepjes doen veel samen en dat vinden ze allebei geweldig. Tiemen zorgt supergoed voor zijn zusje blijkbaar en toen hij woensdag niet mee kon omdat hij ziek was, was hij oprecht bezorgd of zus dat wel ging kunnen zo zonder hem. 2 handen op één buik, die twee van mij..

En, ziet u het verschil tussen de 2 laatste foto’s? De zoon is na 9 kappersloze maanden eindelijk nog eens langs de schaar gepasseerd! Wat een metamorfose hé… hij wordt zo groot!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

zomer 2016

Vorig jaar had ik iets meer dan 6 weken aaneensluitend verlof, weet u nog? 6 weken dolce far niente…. een zalige periode!

Dit jaar is het iets minder maar bon, met in totaal 5 weken verlof waarvan 4 aaneensluitend mag ik zeker niet klagen!

Hoe ziet onze zomer eruit?

De eerste 2 weken ga ik werken (allé dat denk ik toch, nog 36 uur om terug te recupereren van dit) en gaan de kindjes spelen in de vakantieopvang van de Stad Gent, gewoon op hun eigen vertrouwde school. Gemakkelijk voor mij en leuk voor hen want met vriendjes en 2 leuke themaweken die gepland staan met uitstapjes.

Daarna ben ik 4 weken thuis…. De eerste 2 weken gewoon thuis, paar afspraakjes met vriendjes en vriendinnekes al gepland en voor de rest zien we wel wat de dag ons brengt. De derde week gaan we op vakantie naar onze alltime favorite vakantiestek (rust – dichtbij zee – diertjes – veel plaats om te spelen). En de vierde week is een beetje een mix van vanalles maar staat vooral de eerste Tiemen/mama citytrip gepland! Paris here we come!

Daarna ga ik weer 2 weken werken… Maren gaat de eerste week spelen bij de vrienden in het Bengelhof, voor Tiemen heb ik niks echt gepland.. hij kan bij mijn ouders terecht, op mijn thuiswerkdagen kan hij gewoon lekker thuis blijven, de pretkamjonet komt die week langs in onze wijk dus daar kan hij eens naartoe, eens bij een vriendje spelen… de week raakt vast en zeker gevuld. De tweede week gaan ze samen terug naar de vakantieopvang op school.

En de overgangsweek augustus/september ben ik ook weer thuis. Enerzijds om de kindjes nog een paar rustige dagen te geven voor het schooljaar weer start, anderzijds om Maren haar eerste dagen in het lager niet meteen ook met superlange schooldagen (mijn kinderen zijn normaalgezien altijd op school van 8.00 uur tot 17.45 uur…) op te zadelen…

We zijn er klaar voor! (als het dan ook ooit eens écht zomer wil worden aub? Merci!)

IMG_20150806_134147

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

de blutsen met de builen.. of net andersom?

Bon. Missie van dit jaar: eindelijk na al die jaren verwaarlozing en oeverloze schrik van de tandarts, mijn tanden eens volledig in orde laten zetten en mijn schrik voor de tandarts overwinnen. Schrik voor de tandarts overwinnen: chéck! Dankzij een fantastische tandartse in UZ Gent. Tandjes in orde laten zetten: bijna check! Ik liet tijdens de angstbehandeling al tandsteen wegdoen en een paar gaatjes vullen. Het ‘grote werk’, zijnde  tanden trekken die compleet verloren waren ging afgelopen vrijdag door, onder narcose in de dagkliniek. De blutsen met de builen dus, ja een dagje buiten strijd en een niet zo leuk weekend erna waarschijnlijk, maar geen 5 ambulante behandelingen en telkens weer pijn etc… piece of cake… dacht ik…

Alles ging relatief vlot, vrijdagavond terug thuis en geen pijn. Vrolijke smsjes naar de collega’s dat het allemaal supergoed liep… Tot ik zaterdag wakker werd met pijn… in mijn onderbuik… Meteen ging een belletje rinkelen want na de ingreep hadden ze me moeten sonderen, ik dacht dus logischerwijs: een blaasontsteking. Ik had nog medicatie liggen dus begon dat te nemen. Zondag was hels… ik vroeg zelfs hulp om op de kinderen te passen, wat ik anders nooit doe. Zondagnacht was het zo erg dat de dokter van wacht erbij moest komen die meteen paardenmiddelen voorschreef: zware pijnstillers en AB. Maandagochtend belde ik de huisarts wegens nog altijd zot van de pijn.. ik kreeg meteen nog zwaardere pijnstillers. Die hun werk deden… oef… eindelijk kon ik wat bijslapen… Dinsdagochtend ineens blinde paniek want: plassen lukte niet meer… langs geen kanten! Na een consultatie bij de huisarts (die weinig kon doen en er ook niet erg mee leek in te zitten) maakte ik mijn broer wakker die me onmiddellijk naar de spoed bracht… En toen ging het snel…. Een sonde, een echo van buik & nieren, bloedanalyse… het kon me allemaal niet schelen… ik wou gewoon af van die vreselijke pijn! In de late namiddag het verdict dat ik moest opgenomen worden. 24 uur later liep alles terug normaal en mocht ik terug naar huis…

Boosdoener: waarschijnlijk slechte sondering na de narcose veroorzaakte de erge pijn + overreactie op de pijnstillers zorgde ervoor dat ik niet meer kon plassen.

Nooit nooit van mijn leven ga ik nog vrijwillig onder narcose dus. En ow boy je weet maar wat je lichaam elke dag volkomen natuurlijk doet als het dat nièt meer doet! Manman… bevallingspijn is iets… maar dit… echt 10 keer erger…

Enfin elk nadeel heb z’n voordeel: 5 kg minder op de weegschaal. Toch ièts als compensatie voor al dat afzien…

En dat ik een fantastische broer heb die meteen insprong en het huishouden en de kinderen overnam. En fantastische vrienden en vriendinnen… Peptalks, alle mogelijke hulpaanbiedingen, troost… ik kus mijn pollen!

ziekenhuis

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Posi & friends

Ik maak hier niet vlug reclame voor iets maar als ik iets zie waar ik écht in geloof dan wel!

http://nl.ulule.com/posi-and-friends/

Ik heb een klein bouwsteentje gedoneerd. Omdat ik in mijn eigen gezin zie hoe belangrijk het is dat kinderen hun gevoelens juist kunnen uiten en kanaliseren. En dat is wat Posi & friends wil doen. Kinderen tools aanreiken om dat te leren. En ik ken de ontwikkelaar een beetje, ik hoorde m persoonlijk zijn verhaal doen. Ik ben onder de indruk.

Nog 7 dagen om de nodige centjes te verzamelen om het project van start te kunnen laten gaan…

posi

 

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Blinken

Blinken van trots. De dochter maar ook de moeder. Want vanmiddag kreeg dochterlief haar kleuterdiploma overhandigd.

Toen ik meer dan 4 jaar geleden een ‘oké we gaan ervoor’ kreeg van de school en we ons grote inclusie avontuur startten, had ik nooit gedacht of zelfs maar durven dromen dat we hier gingen geraken. Maar kijk, het kan verkeren.

Ik kreeg een felicitatie van een andere mama die ik graag wil delen omdat ik er trots op ben, op ons afgelegde traject. (Voor één keertje mag dat hé)

SCHITTEREND!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
gefeliciteerd aan Maren, maar ook voor jou
om er te blijven in geloven
om haar te zien groeien en bloeien
om met haar niet evidente paden in te slaan
om tegen alle “beter-weters” in toch voort te doen
om in Maren eerst Maren te zien en dan pas het syndroom dat ze toevallig ook heeft
om … zoveel!

Maar eerlijk is eerlijk, ja ik ben er voor gegaan maar ik moest er gelukkig niet alleen voor gaan. Ik mag me gelukkig prijzen met een fantastisch team rond Maren dat er samen met ons voor ging. Dank jullie wel, allemaal!

En nu (bijna) vakantie. 2 maanden geen school, geen therapie, geen ‘moetjes’. En dan zijn we volledig klaar voor het volgende groot avontuur: het eerste leerjaar!

kleuterdiploma

 

Geplaatst in Uncategorized | 7 reacties