lentefeest stress deel 1

Dus: er is een datum, er is een mogelijke locatie en er zijn al 65 mensen/kinderen verwittigd om de datum vrij te houden. Er is ook een concept zijnde: dessertenbuffet en drank en voor de rest vooral veel spelen, spelen, spelen…. We zijn ook al met drie om dessertjes te maken want ja ik plan alles zelf te doen. Een dessertenbuffet is simpel, veel werk vooraf maar op de moment zelf kan ik hopelijk dan gewoon wat genieten.

Eerste stress: kleding. De folders met communie – en lentefeestkleren stromen hier binnen en ik vind het één al minder geschikt dan het andere. Wit, ivoor, afgewassen beige, oudroze… het zal allemaal wel mooi zijn maar ik wil iets met een kleurtje voor de miss. En mijn budget is niet eindeloos. En ik wil iets waar ze zich goed in voelt en ook in kan spelen op haar feest zonder dat ik constant schrik moet hebben dat het milliondollar kleedje vuil wordt of kapot gaat. Dus ben ik elke mogelijke site aan het afspeuren naar een mooi, betaalbaar, kleurrijk maar toch feestelijk kleedje.

Er is alvast één kanshebber. Een kleedje dat al 2 jaar in haar kast hangt. Eéntje dat ik ooit eens kocht in de solden met het idee van: wie weet, ooit… Enig probleem: als ze zo blijft groeien dan past het niet meer tegen haar feest… En ik weet ook niet goed met welke kleur giletje en schoenen ik zou moeten combineren maar daar kan ik zeker hulplijnen voor inschakelen.

En eens haar kleedje vastligt kan ik ook beginnen rondkijken voor mezelf en voor Tiemen. Want ik wil graag – net zoals bij Tiemen – een fotoshoot van ons drietjes in onze feestkleren. En dus graag een beetje assortie.

Een beetje zoals dit… maar dan anders..

10557248_10204379118468716_5577851017309961898_n

 

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

dingen die ik met u wil delen 2017/01

dat ik vandaag tot mijn grote spijt de kerstboom al terug moest opbergen… morgen is een drukke (maar zeer leuke) dag en zondag wil ik nog even rustig kunnen bekomen voor de ratrace maandag weer begint dus… weg ermee… tot binnen 11 maand ongeveer.. snik!

dat ik 2 weken geleden met de zoon bij de huisdoc zat voor een ingegroeide teennagel waarop de huisdoc niet echt zeer professioneel reageerde met ‘iew dat ziet er zeer erg en pijnlijk uit’. En een Engelstalige uitleg tegen mij deed wat de behandeling daarvan inhield. Wat de zoon tot de bibberende uitspraak ‘gaan ze mijn teen eraf hakken mama?’ noopte. Kuch. Gewoon kalm reageren en een duidelijke verstaanbare uitleg doen had misschien toch iets beter geweest (voor zijn nachtrust en dus ook de mijne).  Maar kijk jochei jochei, 1 antibioticakuur en vele badjes met sodakristallen later ziet de teen er weer redelijk ok uit en kunnen we het spuitje – en scalpelscenario precies opbergen.

Dat ik de laatste dagen druk in de weer ben met een vakantiebestemming te zoeken voor ons drietjes… We willen graag eens iets anders dan onze gewone stek in de Westhoek, liefst aan zee en betaalbaar en in Frankrijk… wat mij deed zoeken aan de kust van Nord Pas De Calais, Picardië en Normandië. Maar hemeltjelief je moet er wel vlug bij zijn precies… ik had een vakantiehuisje  gevonden dat nog net binnen mijn budget viel en toen ik het na bespreking met de zoon wou boeken bleek het net weg… grmbl. Enfin, ik geef niet op en gouden tips zijn zeer welkom in de commentaren. (very low budget, tweede week augustus, max 500 km rijden en geen tenten 😉 )

Dat de dochter hier elke dag lustig letters zoekt. Als in: overal en in alles. In haar boekjes, in mijn boeken, in de krant, op reclameblaadjes, op borden langs de weg… Ik moet dus erg oplettend zijn want als er plots op de achterbank ééntje begint te gillen ‘mamaààààààà kijk de PPPPPPPPP kijk dan mama!!’ moet ik checken en bevestigen natuurlijk.. Voor de rest kwebbelt ze mijn hoofd eraf.  Ze is zàlig druk voor de moment maar ik ben ook o zo blij als ze ’s avonds eindelijk haar hoofd neerlegt en slaapt…

Dat de zoon en ik morgen een date hebben! Ha! We gaan zus droppen bij haar meter en peter en gaan daarna samen in Antwerpen iets eten en dan naar de mannen van Clouseau gaan kijken! Wiehoew! We zagen ze begin 2016 aan het werk in een kleinere zaal in Roeselare maar nu dus in het Sportpaleis! We kijken er allebei ontzettend naar uit. Nu maar hopen dat het weer toch wat meevalt want die code oranje doet het ergste vermoeden…

Nog een weekend en de ratrace begint terug… ik heb zin om te gaan werken, dat absoluut maar terug zo vroeg uit bed, mijn kinderen compleet tegen hun bioritme in moeten uit bed sleuren en ’s avonds in bed krijgen en weinig meer kunnen doen dan werken en het huishouden… ik kijk er niet echt naar uit…. maar bon.. we tellen af naar 3 april, dan stappen we in de auto voor een midweekje Zeeland…

tot de volgende!

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

een gans nieuw jaar

Een heel nieuw jaar ligt voor ons. Geen goede voornemens dit jaar behalve dat ik nog beter voor mezelf ga proberen zorgen. Nog meer neen durven zeggen, nog meer de dingen doen die ik zelf écht wil doen. Maar ook: zorg dragen voor mijn lichaam…mijn 5:2 consequenter volgen (vooral het overcompenseren op niet-vastendagen..) , (veel) meer bewegen, meer buitenlucht opsnuiven. Want de afgelopen weken waren op dat gebied wel een lesje… Een fittere ik zou waarschijnlijk veel minder last gehad hebben van de superdrukke werkperiode. Ah en eigenlijk is het geen uitdaging omdat ik al nauwelijks alcohol dronk maar ik ga voor een volledig alcoholvrij jaar… dus ook die paar slokken cava op feestjes, dat verloren gelopen aperitiefje bij etentjes en half glas rosé op een zomers terras schieten er dit jaar bij in.

Voor de rest wordt 2017 een hopelijk kalm en leuk jaar! Met als hoogtepunt het lentefeest van mijn kleine miss. Ze krijgt een topfeestje met heel veel vriendjes en vriendinnetjes. Ik ben deze week in gang geschoten met de voorbereidingen… er is een datum geprikt, er is een mogelijke locatie, ik ben fotografen aan het stalken en samen met Maren al aan het kijken wat voor een kleedje ze graag zou willen… Ik kijk er ontzettend naar uit om mijn organisatietalent te kunnen gebruiken om haar de dag van haar leven te geven. U zit op de eerste rij om het allemaal van dichtbij te volgen want ik ga er uitgebreid over bloggen.

Stay tuned!

feest

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

eindejaar

Dat het een beetje pompen en verzuipen was de afgelopen weken, zowel thuis als op het werk. Vandaar de stilte hier. Maar nu zijn er 2 weken vakantie… met wat uitstapjes en vriendenbezoekjes hier en daar maar voor de rest veel pyamadagen en platte rust. We zijn alle drie moe en toe aan wat cocoonen en bijkomen. En de kerstvakantie leent zich uitstekend tot winterslapen, toch?

We wensen jullie alvast hele fijne feestdagen en een mooi begin van 2017!

kerstkaartje2016

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Respect

Deze week kon u in de kranten een berichtje lezen over een meisje met een mentale beperking dat op school verkracht was. Een groepsverkrachting. Gisteren las ik ergens anders dat de reactie van de directeur van die school was: ‘Zulke kinderen doen graag van kindje maken. Ze zal dat vlug weer vergeten zijn’.

Respect. Dat is toch het minste wat je zou mogen verwachten van een directeur van een school. Van gelijk welke school.

Want neen Meneer directeur, mijn dochter zou zoiets niet vlug vergeten. Ze zou daar zwaar van onder de indruk zijn. En tranen met tuiten huilen over zoveel onrecht, keer op keer, elke keer als ze ’s nachts wakker schrikt van de zoveelste nachtmerrie die je ongetwijfeld overvalt na zoiets meegemaakt te hebben. Shame. on. you.

De campagne van KVG eerder deze week ‘hou ons niet aan het lijntje’ was daar eigenlijk ook een voorbeeld van. Als je in een rolstoel zit en op mobiliteitsgebied afhangt van het openbaar vervoer dan heb je dikke pech hier in Vlaanderen. Want mijn mama in een rolstoel moet al op donderdag bedenken dat ze misschien zaterdagnamiddag wel eens zin zou kunnen hebben in een pannenkoek op een terrasje in de stad. En moet minstens 24 uur op voorhand een plekje reserveren in een bus. En moet blijkbaar zelfs dàn nog hopen op een goede dag van buschauffeur zodat hij zin heeft om te stoppen en haar op de bus te helpen.

Het komt alweer neer op respect. Respect voor een andere mobiliteit, voor mensen die gedwongen op een ander tempo leven.

Als er dus iets is wat ik wil wensen op deze internationale dag voor mensen met een beperking is dat er wat meer tolerantie mag zijn. Wat meer begrip. Voor andere noden, voor andere manieren van omgaan met, voor een andere kijk op het leven. Maar altijd met ontzettend veel respect voor de mens achter de handicap. Want respect is de basis van alles.

naamloos

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

De bril

Ze banjerde de brillenwinkel binnen, haalde alle dozen overhoop en haalde met een triomfantelijk gebaar een felgroen flexibel montuur met rekker achteraan het hoofd uit de puinhoop die ze gemaakt had. Waarop moeder haar ogen in de lucht sloeg en seinoogde naar de lieve verkoopster dat dit echt niet bespreekbaar was. Really. Not.

Dus deed de lieve mevrouw van trukengem en prutste wat te hard aan de rekker waarop de dochter het montuur de winkel door keilde en toch maar eens een blik wierp op het handjevol monturen dat mama en opticien tijdens haar uitgebreide showronde voor àlle spiegels in de winkel hadden geselecteerd. (sorry pruts maar really. not.)

Na wat getwijfel nog tussen 2 monturen kwam onderstaande als favorietje naar voor. De favoriet van de opticien wegens best passend op de neus zonder neusbrug, de oké voor mama wegens het geeft de dochter dat tikkeltje extra en de ‘insert grmbl’ voor de dochter omdat ze allang blij was van al dat passen vanaf te zijn.

Mooi toch?

 

maren-met-bril

 

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

Miss Maren@dedokter

Miss Maren doet het redelijk fantastisch op school. Veel beter dan iemand had durven hopen/dromen. Dus toen de juffen en ik deze week de koppen eens samen staken voor een overlegmomentje dachten we dat een extraatje er misschien wel bij kon. Maren is nog altijd niet zindelijk. Ik ga daar geen doekjes omwinden, ik vind dat ferm ambetant en bij momenten ontzettend schaamtelijk. Want ze  doet dus bijvoorbeeld zonder verpinken een number two waar en wanneer ze het denkt. Zonder zich iets aan te trekken van eventueel publiek dat daar niet zo mee gediend is of tijdstippen die er zich misschien wat minder toe lenen. Dus zijn we sinds donderdag in zindelijkheidstrainingsmodus. Nog maar eens. Iedereen is gebriefd, de dikkeduim- en stickerkaarten liggen overal klaar, moeder ging onderbroeken shoppen… Voorlopig is het nog niet echt een succesverhaal.. thuis weigert ze bv carrément om zonder pamper aan te lopen… Maar bon, we doen rustig voort, zonder te veel druk… wie weet… We geven het een dikke week, als er dan geen enkele vooruitgang merkbaar is dan geven we het weer even op…

Vorige week gingen we naar de oogarts op controle. Een hele lieve assistent oogarts, een orthoptist en ten slotte de oogarts zelf, allemaal deden ze de nodige onderzoekjes en testjes. 1.5 uur lang. Maren verpinkte niet, deed flink wat van haar gevraagd werd, ging zelfs vragen of ze ‘nog prikkedruppels’ in haar ogen kreeg. Het ganse team in zwijm voor de flinke dochter. Die als beloning dan toch een hele lichte bril voorgeschreven kreeg voor in de klas. Licht astigmatisme en gezien het zo goed gaat op school toch niet onbelangrijk om dan ook de nodige aandacht te besteden aan een zo goed mogelijk zicht. De dochter in de wolken want een bril mogen dragen, het is zowat haar liefste wens… Dus gaan we één van de komende dagen eens op zoek naar een bril… Binnen 6 maand op controle en evaluatie.

oogarts

Deze week was de tandarts aan de beurt. Maren crost net niet met een indianengehuil op hem af in de wachtzaal als hij ons komt ophalen, geeft vol vertrouwen haar handje en samen zijn ze weg. Hop op de stoel, gibberen en gekken met de tandarts. Mondje open, alles ok! Ook een student mag zonder probleem eens naar haar tandjes kijken. Daarna is broer aan de beurt. Gelukkig bij hem ook alles ok. Broer gaat uit de stoel. Waarop Maren: ‘mag ik nu nog een keer blief?’ Haha..

Nu is het even wachten op de volgende medische toestanden, ergens in het voorjaar moeten we eens langs bij NKO en de cardioloog….

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie