Leuk speelgoed

Tiemen is helemaal in de ban van Lego Chima. Groot was dan ook zijn vreugde toen er enkele weken geleden aangebeld werd en er een pakje voor hem geleverd werd met een nieuwe doos Lego Chima. Een mooie aanvulling voor zijn collectie!

DSC03181

Er zit een verhaal achter de Lego Chima collectie, op de site van FUN lees ik: “Het land van LEGO Chima was vroeger een vredig natuurparadijs, geregeerd door de Leeuwenstam, maar sinds de hebberigheid van de Krokodillen zijn de relaties tussen de acht verschillende dierenstammen verstoord. Er heerst nu een constante strijd om de macht van Chima. Vecht mee en zorg ervoor dat gerechtigheid geschied! Laat je fantasie de vrije loop gaan. Strijd mee met de LEGO Legends of Chima en verover de magische CHI, de energiebron die de strijders en hun voertuigen speciale krachten geeft

Lego Chima is een reeks voor kinderen van 7 tot 14 jaar en dat merk je duidelijk aan de moeilijkheidsgraad om de figuren op te bouwen. Ik sta er telkens weer versteld van hoe ingenieus die dingen in mekaar zitten, hoeveel verschillende ministukjes er nodig zijn om het beoogde effect te krijgen. Heel knap! Gezien de zoon qua fijne motoriek wat achterblijft op zijn leeftijdsgenoten is mama momenteel nog de Lego Chima bouwer in huis. Samen togen we dus aan het werk…

DSC03182

De doos “Flinx ultimate phoenix” bestaat uit 1 groot en 2 kleine figuurtjes, de kleintjes kon Tiemen gemakkelijk zelf maken. Voor de grote had mama een klein half uurtje puzzelwerk nodig, gelukkig zijn de handleidingen van Lego altijd héél duidelijk dus ook deze.

En voila dit is het resultaat:

DSC03183

DSC03244

Lego Chima is te koop in alle Fun winkels en deze doos kost 19,99 €. Naast Lego Chima kan je natuurlijk ook alle andere legoreeksen bij Fun vinden!

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

En toen stond ze nog eens in de krant

Ook De Gentenaar pikte de fotoreeks op en publiceert vandaag een mooi artikel! Dit is het deeltje van Maren:

marenindekrant

Niet vergeten: Morgen is het werelddownsyndroomdag en dragen we allemaal 2 verschillende sokken!

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Nieuw leven

U herinnert zich ongetwijfeld nog onze konijnenhistorie van vorige zomer. In totaal adopteerden we over de zomer 5 konijntjes waar er jammer genoeg maar 2 van in leven bleven: Mozart en Bugs. 2 jongens. Die gezellig samen in de konijnen ren wonen en de lange winter wonder boven wonder goed doorkwamen.

En toen…

Toen vonden we in januari ergens 5 dode babykonijntjes! Aheum…. Bugs bleek dan toch geen jongen te zijn. We wachtten vol spanning op de volgende worp… Op 22 februari haalde ik weer 3 dode, duidelijk pasgeboren konijntjes uit de ren. Pech pech….

Of toch niet?

Vorige week ontdekte mijn broer plots een hééééééééél schattig pluizig mini babykonijn tussen mama en papa konijn. Bijna drie weken oud dus en blijkbaar voor het eerst uit het nest, de wijde wereld ingetrokken. Zaterdag ontdekte ik dat we niet één maar twéé babykonijnen hadden: een zwart en een grijs! En u raadt het misschien al: jawel er kwam ondertussen al een derde babykonijn boven water…. Ondertussen dartelen ze alle drie vrolijk rond in de ren, tussen moeder en vader in…super om te zien!

Alhoewel.. vader Mozart hebben we ondertussen vakkundig verwijderd en eens langsgestuurd bij de dierenarts. Hij zit op dit eigenste moment in onze gang/ziekenboeg te mokken over het verlies van zijn mannelijkheid haha. Sorry Mozart maar hoe schattig ik zo kleine konijntjes ook vind… twee nestjes zullen volstaan (ha ja want we zijn er redelijk zeker van dat er één vd komende weken weer een blijde gebeurtenis te vieren zal vallen, kweken gelijk konijnen niewaar…. )

U wou foto’s zien van al die schattigheid zeker? Ik dacht het al:

konijn1

konijn2

konijn3

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

En toen stond ze in de krant

krantenartikel

Het tekstje bij de foto:

‘Ik ben een prinses’
“Maren is een gevoelensdetector” zegt haar mama. “Ze reageert feilloos op stemmingen. Ook bij mensen die ze niet kent, heeft ze dat. Wat jij uitstraalt, krijg je meteen van haar terug. Dat vind ik ontzettend knap. ‘s avbonds als we vertrekken in de buitenschoolse opvang moet iedereen een kus en een knuffel krijgen, ook mama’s en papa’s die Maren nog niet kennen. Mensen reageren soms verrast, maar nooit negatief. Maren neemt iedereen voor haar in. In al haar emoties is ze ook heel hevig. Blij is heel blij, verdrietig is heel verdrietig, boos is heel boos. Dan gaat ze echt stampvoeten. Haar broer kan haar dan het beste terughalen. maar meestal is mijn dochter een wolkje. ‘Ik ben een prinses’ zegt Maren zelf als je haar vraagt wie ze is. En dat straalt ze ook uit, in alles.”

Het hoeft geen betoog dat mama licht geeft vandaag van fierheid. Mijn mini-me, mijn kleine prinses. Ze doet het toch maar…

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

Dat ze de mooiste is….

Een klein jaar geleden was er een collega-downmama die vertelde over haar zus-fotografe die graag ‘iets’ wilde doen met kindjes met downsyndroom, een fotoproject. Omdat ik altijd wel in ben voor een mooie foto van mijn kinders ging ik graag in op de vraag om mee te werken. Ergens in de zomer gingen wij een ochtend van fotoshoot doen in de mooie plantentuin in Gent. Het resultaat is…. tja oordeelt u zelf maar. De foto’s mochten vanaf vandaag publiek verspreid worden…. U vindt hier de hele reeks. Een superdikke merci Emilie voor deze prachtige levenslange herinnering aan mijn kleine meid….

4Y1A5354

4Y1A5310

Geplaatst in Uncategorized | 8 reacties

Oe doedde gij da?

Af en toe krijg ik die vraag wel eens? Hoe doe jij dat, een 4/5 job combineren met 2 kinderen, een druk sociaal leven en vrijwilligerswerk?

Mijn antwoord:

1) Altijd blijven lachen

Dat heb ik moeten leren, enfin work in progress want af en toe lukt me dat ook niet. Mijn gevaarlijk moment is ’s avonds nét nadat we thuisgekomen zijn van school/werk. Want dan heb ik 1 mama wiens hoofd vol zit na een drukke werkdag, 1 dochter die pokkemoe is en alleen maar wil huilen/pakkepakke/tegenwerken en 1 zoon die uitgehongerd is én hyperactief na een dag stilzitten. Ik durf dan wel s uit mijn krammen schieten. Maar algemeen gezien probeer ik immer vrolijk te zijn, het glas altijd halfvol te zien en de spirit erin te houden.

2) Slapen is soooooo eighties

Ik slaap te weinig, zeker in de niet-vakantieweken….. meestal is het ruim 23 uur als ik stop met werken, dan plof ik nog eens in de zetel en hoppa plots is het 1 uur en lig ik nog niet in bed. En op weekdagen is mijn wekkertje Maren er meestal al rond 6 uur…. werkpuntje toch wel maar bon, ik heb dat al zo dikwijls gezegd en ik blijf maar in dezelfde val trappen… tzal zijn voor als ik in pensioen ben

3) Foert zeggen

Daar ben ik eigenlijk het beste in. Carrément foert zeggen. Toch een spelleke op fb spelen al zou ik eigenlijk de afwas moeten doen. Toch de krant doorbladeren terwijl ik eigenlijk boterhammen zou moeten smeren en boekentassen inladen. Het mij niet aantrekken dat onze living redelijk ontploft ligt als er bezoek komt. Rommelig hé, niet onhygiënisch vuil natuurlijk. En ik steek geen energie in dingen die geen lange termijn resultaat opleveren: ik kuis geen ruiten (ik vraag 2 x per jaar iemand om dat te komen doen), ik kuis 1 keer per jaar mijn auto, ik strijk niet ( af en toe doe ik eens een mand weg), ik heb een ‘wilde’ tuin waar het verschil tussen mijn keukenkruiden en ander kruid niet zichtbaar is. Mijn slaapkamer is meestal een stort, dumpingplaats van al wat ik nergens anders kwijt geraak. Maar bon behalve mijn dochter heeft daar niemand anders last van ..

4) Als het echt niet meer gaat: ziekenverlof vragen

Durven naar de huisdoc stappen en zeggen: ik ben moe. Ik zit er efkens door. Mijn huisarts kent me ondertussen genoeg om te weten dat als ik dat zeg het écht zo is. Mijn bijtankdagen zijn dat. Ik rijd naar dendelais, ik sla proviand in (stel u daar vooral niks gezonds bij voor), stop aan de kantenwinkel voor een lading roddelboekskes, installeer mij in de zetel met al het voorgaande én de zappers bij mij en kom niet meer uit de zetel. Alhoewel mijn kinders komen elke avond naar huis, ik heb ook productieve uren die dagen… Mààr als ik het volgende punt goed toepas heb ik niet zoveel van voorgaande dagen nodig eigenlijk..

5) Vakanties gebruiken voor wat ze dienen: fysiek en mentaal tot rust komen.

Een trucje dat ik al 5 jaar toepas met succes: tijdens schoolvakanties heeft Maren geen Down. Dan is ze gewoon mijn dochter. Geen therapie, geen afspraken, geen paperassen die ingevuld moeten worden, niks van dat alles. Dat zorgt voor véél mentale rust hier. We gaan ook regelmatig echt weg tijdens de vakanties. Low budget off course wegens geen budget maar toch. Het is mijn nationale sport om elk jaar met mijn vakantiebudget zoveel mogelijk weg te gaan. Efkens de boel de boel laten en dan nog liefst ergens aan zee: de wind door m’n haar en m’n hoofd, het helpt.

6) Hulp inschakelen en me-time organiseren

Ik deel een huis met mijn broer dus hulp is aanwezig. Op werkdagen zorgt hij dat er ’s avonds eten op tafel staat als we thuiskomen (onbetaalbaar) , als ik eens een avondje weg wil en hij is vrij dan moet ik geen babysit zoeken, als ik een brood moet halen bij de bakker dan moet ik geen kinders meesleuren. Dat scheelt een slok op een borrel. Ik maak ook schaamteloos gebruik van de opvang op school/crèche, ook op momenten dat ik thuis ben en de kinderen eigenlijk thuis zouden kunnen blijven. Zij vinden het leuk om met vriendjes te gaan spelen, ik kan ondertussen mijn huishouden beredderen of godbetert eens aan mezelf denken. Win-Win is dat. (enfin dat kost geld maar dat heb ik er dus voor over).

7) Plannen en organiseren

Ik geef meteen toe, alhoewel ik professioneel met niks anders bezig ben, dat dit mijn zwakke punt is. Maar bon, ik heb toch een aantal ‘vaste’ punten. Op vrijdagavond denk ik na over wat we de komende week gaan eten en doe ik boodschappen voor de volgende dagen. Op donderdagavond begin ik te wassen zodat tegen zaterdagochtend alle was proper en droog is en ik enkel nog moet plooien/wegleggen. Elke zaterdagavond een lege wasmand is mijn doel. Als ik kook, maak ik altijd te veel. De overschot gaat de diepvries in en om de paar weken doen we eens van restjesavond.
Elke avond voor ik ga slapen leg ik de kleren voor de volgende dag klaar, leg ik al boterhamdozen, koekendoosjes en drinkflessen klaar om te vullen ‘s ochtend, staan de boekentassen/sporttassen etc klaar. Dat spaart ’s morgens tijd en frustratie.
1 keer in de maand las ik een adminavond in en dan klasseer ik alles wat de afgelopen maand binnengekomen is aan papierwerk, doe ik de betalingen en kijk ik in de agenda welke afspraken er op stapel staan, maak ik een briefje met eventuele kaartjes/kadootjes die moeten gekocht worden (o en wat dat betreft: ik heb ook een doos met een aantal zaken in die ik zo onmiddellijk tevoorschijn kan toveren als geschenk indien nodig, is al een paar keer goed van pas gekomen)
Ik heb ook altijd een lijstje bij me met mensen die ik moet bellen, afspraken die ik moet maken etc, als ik eens een dood moment heb (in een wachtzaal, in de file, ..) dan kan ik dat erbij nemen en een paar dingen wegstrepen.

Voila dat is het zowat, hopelijk haalt u er wat tips uit. En please als u denkt dat er dingen zijn die u beter of anders aanpakt vul maar aan in de commentaren!!

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

Zoef…

DSC03056

DSC03057

DSC03059

DSC03063

DSC03082

DSC03083

DSC03085

DSC03086

zoef zei de tijd en hoppa mijn kleine ventje is plots een heuse voetballer. Hij amuseert zich rot elke zondagochtend op de Blaarmeersen… Leuk om te zien!

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , | 1 reactie