kids & co

Hoe zou het nog met mijn kinders gaan zeg? Goed!

Tiemen zit ondertussen dik in het derde leerjaar en het gaat goed. Zelfs met de etiketjes die hij ondertussen kreeg (dcd & adhd). Hij hààt rekenen (understatement) en het is dan ook hels om hem aan zijn huiswerk te krijgen (gelukkig niet te veel huiswerk:-) ) maar zijn punten zijn wel ok. En de rest, ja dat doet hij gelukkig wel graag dus daar ook geen klagen. Op school kreeg hij wat Sticordi maatregelen toegepast in de klas en dat loopt allemaal redelijk vlot nu. Hij gaat 1 x per maand nog eens langs bij de psychologe om wat stoom af te laten. En hij volgde een typtien cursus zodat hij vanaf nu meer en meer taken/dictee etc op de pc kan maken ipv zelf te moeten schrijven met de hand. En eind mei gaan we samen op cursus om Kurzweil te leren gebruiken. In samenspraak met de school en het CLB beslisten we om voor volgend schooljaar een GON juf te vragen. Iemand die hem wat kan helpen bij het zich beter voelen in de klasgroep soms, en die hem op weg kan zetten om te leren leren. Hij gaat nog altijd ponyrijden op woensdagnamiddag en naar de Gentse voetbalschool op zondagochtend. En bovenal is dat dus de beste broer van het universum. Hij sakkert wel eens op zijn zus als ze wéér eens naar Samson wil kijken of als ze weer eens zijn kaartenbak overhoop gegooid heeft of een spelletje op de tablet helemaal verknoeid heeft. Maar over het algemeen zijn dat 2 handen op één buik. Hij leest haar voor, ze kunnen ongelooflijk mooi spelen samen, in mekaars armen naar TV liggen kijken, sméken of ze ajb bij mekaar in bed mogen slapen. Hij heeft ook veel geduld als iets eens niet lukt (meer dan de mama soms) en kan haar ook gemakkelijk uit een boze bui halen als het eens nodig is.

Maren zit einde derde kleuterklas. Serieus! Waar is mijn baby naartoe? Nog 6 weken en ze krijgt haar kleuterdiploma. Iets waar ik nooit op had gehoopt eigenlijk toen we 4 jaar geleden startten met school.(inclusief in een gewone kleuterschool dus)  Ik weet nog dat ik op Tiemen zijn diploma uitreiking dacht: ik zal maar extra hard genieten want het zal de eerste en laatste keer zijn. Maar kijk, het kan verkeren. Ze doet het supergoed! Vorige week mocht ik een paar uurtjes op bezoek in de klas voor een mama activiteit en zag ik met eigen ogen hoe goed ze in de klas geïntegreerd is. Zalig om te zien. Het zal een bitterzoet afscheid worden eind juni denk ik. Ze kijkt al reikhalzend uit naar september. Want dan mag ze naar het eerste leerjaar! De voorbereidingen zijn in volle gang. Maren is al een paar keer samen met haar klasgenootjes gaan proefdraaien in het klasje. Ik ben zo de dingen wat aan het oplijsten die mogelijks een struikelblok kunnen vormen volgend schooljaar en aan het nadenken hoe we die kunnen oplossen (bv 1/1 begeleiding tijdens het schoolzwemmen elke week. 1 mogelijkheid is therapie voorzien op die momenten, alleen is miss een echte waterrat en gaat B.O.O.S. zijn als ik dat zou doen vrees ik. Ze heeft de laatste maanden een enorme sprong vooruit gemaakt vind ik, ze knipt ineens vrij vlot, ze helpt graag mee met de afwas, met poetsen, opruimen, ze babbelt de oren van mijn lijf én verstaanbaar. Ze is zo grappig soms… (en ze weet het ow boy…). Echt ik kan me daar zo mee amuseren hé… zo een flinke blije lieve meid! (meestal toch)

Enfin dat ik 2 schatten van kinderen heb!

tiemen en maren

 

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Dingen die ik met u wil delen 2016/1

Ik veeg even het stof van een rubriek die ik vroeger al eens gebruikte om wat kleine hersenspinsels/muizenissen met u te delen

Maar dus:

Wat is dat met die lente jong?! Serieus. Mijn winterjas was versleten en stuk dus ik had die – toen we begin april van de 24-uurs lente mochten genieten – weggedaan. Al ferm spijt van gehad dus. Brrrrrr… Stuur die zon eens de juiste richting uit zeg…

Het viel mij net in dat het volgende week een leuke week is. Want ik moet maar 2 dagen werken. HA! En ik verjaar! Holapola dat moet gevierd worden! Dat ga ik dan ook doen met een dagje me-time. Beginnen met een bubbel ontbijtje met de BFF (na bijna 33 jaar vriendschap moogt ge dat zeggen hé), daarna wil ik naar het SMAK om éindelijk eens met eigen ogen naar het werk van Rinus Van de Velde te gaan zien. De meningen zijn verdeeld dus ik ben benieuwd. En natuurlijk krijg ik van mijn eigen ook een nieuw kleedsken. Of een handtas. Of een paar schoenen. Of een boek. Enfin, er gaat geshopt worden. Oe en een Talamini ijsje! Dat mag niet ontbreken.

Stond ik vorige week in de parfumerie in de stelligste zekerheid dat ik een ander parfum ging proberen. Om drie  kwartier en 50 geurkes later toch met hetzelfde fleske naar huis te gaan. ik geef het op. (Flower by Kenzo trouwens mocht u nieuwsgierig zijn)

Kreeg ik verrassend nieuws uit onverwachte hoek. Hm. Een vreugdetraan en dito dansje was mijn deel. En dat het gezegde victorie kraaien echt wel dat is.

Ging ik met mijn kinders naar de tandarts. Tandartsen en ik/wij het is geen goede match. Hoe graag ik het ook anders zou zien. Maar kijk: er is hoop! De zoon lag vooraf een halve nacht wakker van schrik maar was na 10 seconden helemaal verkocht voor de nieuwe grappige tandarts. Maren kende m al dus die moest ik niet meer verkopen. En ik kan alleen maar denken: waarom kunnen niet àlle tandartsen zo omgaan met hun patienten. Dat kost niks hé een beetje empathie & begrip.

Heb ik voor het eerst in weken het gevoel dat ik mijn huishouden een béétje onder controle heb terug. Een beetje. Ik negeer hardnekkig de toestand van de badkamer en van het berghok.

Wordt onze kater Emilio Romano Luigi Antonio een dagje ouder precies. Waar we hem de eerste jaren enkel zagen om 2 keer per dag een aai te geven en vooral eten (!) is dat deze winter een echte huiskat geworden. Elke avond komt ie zich op een dekentje bij mij vleien. Elke nacht slaapt ie binnen bij mij of bij de zoon. Elke ochtend na zijn ontbijt  en zijn ochtendwandelingetje naar het konijnenhok (Emilie groet ‘s ochtends zijn vrienden de konijnen) kruipt hij terug de zetel in voor nog maar eens een  dutje… Schattig. Een mens is daar toch vlug gewend aan hé, aan de gezelligheid van een kat in huis. (behalve de dochter want die schreeuwt het halve huis bij elkaar: bààààààng mama, Maren bààààng; dat beperkt de pret enigszins dus..)

Ben ik ook een poging aan het doen om volgens het 5/2 princiep te eten. 5 dagen gewoon eten, 2 dagen een beperkt aantal kalorieën. 500 eigenlijk maar ik zit er meestal toch wat over als ik dat zo ruw schat. Valkuilen: thuiswerken (echt niet te doen als ik thuis ben), trakterende collega’s op vastendagen, te vroeg beginnen eten. De truc is om zo lang mogelijk gewoon niks te eten (of drinken in mijn geval). Zolang mijn maag echt leeg is valt het goed mee, 1 slok water en het is om zeep.. Maar bon we doen rustig verder.

Ga ik binnenkort nog eens een postje wijden aan de kinders en hoe het gaat op school. Want HOW ZEG binnen enkele maanden heb ik hier een eerste en een vierde leerjaarke thuis! Hoe zot is dat!

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

paswoord

wie het vorige bericht wil meelezen (en please do!) mag mij mailen voor het paswoord: birgit189 at yahoo.com

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Beveiligd: the end of an era

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Om deze te kunnen bekijken, vul het wachtwoord hieronder in:

Geplaatst in Uncategorized

tettergat

Ik had het al moeten weten toen ze een paar jaar geleden in de auto constant servokroatisch aan het brabbelen was. Compleet onverstaanbaar maar er kwam ièts uit. Ik weet nog dat ik toen dacht: hopelijk begint ze ooit toch wat duidelijker te spreken dat ik tenminste begrijp wat ze wil zeggen.

Er zijn genetische factoren natuurlijk die meespelen. Moeder kan ook moeilijk zwijgen. Oma ook niet.

De dochter is een tettergat.

Vandaag ging ze op schoolreis naar de boerderij. Ik deel even haar relaas:

Dat ze pippen gezien heeft. En eitjes geraapt heeft. En er was een koe waar melk uitkwam! En ze heeft op de rug van de pony gezeten. En in de kar gereden. En al haar sandwiches met boter en vlees opgegeten. En flink pipi op het toilet gedaan. De pamper was droog. Dikke duim voor Maren hé mama. En ze heeft appelsap gedronken. En Amber appelsiensap. En ze was aan het wenen op de bus omdat ze niet naast haar vriendje zat. En er waren konijntjes met een grappig staartje. Die kregen een wortel. En ze heeft mij gemist. Zie je graag mama, trouwen? (nvdr: ik kan elke dag zo ongeveer 10 keer trouwen tegenwoordig) Ah mama en er waren ook varkens!! Grote! Maren bang!

En toen viel ze als een blok in slaap. Ik denk dat het leuk was daar op de boerderij.

bella

Bella

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

een gouden randje

De dochter durft al eens deuren openen. Van lieve fotografen. Van zalige ontwerpsters. Ik denk dan: kijk het is hier niet altijd even ‘a walk in the park’ met de dochter, als er dan eens iets onze richting uitkomt wat niet aan iedereen gegeven is, dan nemen we dat aan. Carpe diem.

Maar dat mijn lieve dochter déze deur ging openen dat had ik in de verste verte nooit van mijn leven durven dromen. U raadt nooit lieve lezers, waar ik woensdagnamiddag mijn tasje thee gedronken heb. Ik zal een tip geven: het bordje en het tasje hadden een gouden randje.

Wij mochten op bezoek bij Koningin Mathilde!

Ze wou graag een ontmoeting met ouders van kinderen/jongeren met Down en wij mochten mee om de Vlaamse kleuters te vertegenwoordigen. Wat een unieke ervaring! 2 uur lang praatte ze met ons en de kinderen. Heel gemoedelijk, soms echt van moeder tot moeder. De kinderen vonden het helemaal geweldig dat de koningin ook met hen praatte, veel vragen stelde en hen alles liet vertellen wat ze graag wilden.

Wat ze vertelde blijft in mijn hoofd en in mijn hart.

Een dag met een gouden randje.

(u vindt ons rechts onderaan)

groepsfoto

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

aftellen

Zondagnamiddag vertrekken we voor een dag of 5-6 naar zee. Ik kijk er geweldig naar uit. 6 dagen niks moet en alles mag.

Maar eerst moet er nog véél gebeuren: zorgen dat al onze kleren proper gewassen terug in de kleerkast terechtkomen, het konijnenhok een grote schoonmaakbeurt geven, boodschappen doen, de auto vanbinnen en vanbuiten poetsen, zorgen dat het huis ook wat opgeruimd is, lijstjes maken wat er allemaal mee moet, koffers pakken én morgen nog een drukke dag op het werk. Iets zegt me dat ik zaterdag niet veel ga moeten neerzitten.

De kindjes tellen ook af naar de paasvakantie. Eens 2 weken niet op school deze keer (andere vakanties gaan ze meestal naar de opvang op school tijdens vakanties). De eerste week zijn we dus rustig met vakantie aan zee, de tweede week moet ik werken en gaat Maren nog eens spelen bij de vrienden van het Bengelhof en Tiemen gaat voor de eerste keer eens een kampje doen van de Sportdienst van Stad Gent: Atletiek & New Games. Ik ben benieuwd of het gaat meevallen… hopelijk wel, dan kunnen we daar de volgende vakanties ook eens naar grijpen ter afwisseling van de opvang op school..

Ik ga alvast wat boeken meenemen naar zee want mijn reading challenge van dit jaar (30 boeken uitlezen) zal aheum een echte challenge worden gezien ik nog maar drie boeken ver ben. Leestips altijd welkom in de comments!

 

DSC04279

 

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties