lentefeest stress deel 3

Nog 2 weken….

wat blijft er nog over van mijn vorig to do lijstje:

uitnodigingen maken en verzenden
bedankingskaartjes maken
een passend geschenkje voor de meters en peters zoeken
Verder ideetjes verzamelen voor de aankleding van de zaal en om het taarten- en drankenbuffet wat op te vrolijken..
boodschappenlijstje maken
oplijsten wie welke taarten/dessertjes wil maken
een passend geschenkje voor de mensen die de locatie ter beschikking stellen zoeken
fotogeheugenkaartjes kopen en een paar mensen aanspreken om de dag zelf voor foto’s te zorgen
snoepdoosjes maken voor de aanwezigen

de snoepjes voor de snoepdoosjes zijn gekocht (grappige anecdote: wegens dat je heel weinig gele snoepjes los vindt gaan wij de volgende weken heel veel kleuren snoepjes eten behalve gele ūüôā¬† de kindjes vonden dat echt geen probleem). De zakjes ga ik deze week halen. ¬†De stickers zijn besteld dus dat wordt een werkje voor volgend weekend.

boodschappenlijstje is redelijk simpel: drank en ijsjes.

geschenkje voor de mensen van de locatie weet ik al wat, enkel nog gaan kopen.
Fotogeheugenkaartjes zijn niet nodig want de beide fotografen gaan dezelfde dag de foto’s nog doormailen. (dank u daarvoor ūüôā )

Mijn oudste metekindje en een vriendin komen helpen om af te wassen etc..

Ik moet enkel nog op zoek naar wat details: kleine vaasjes om wat bloemen in te zetten, fotohoudertjes om wat foto’s te kunnen in zetten, gele eendjes voor de kindjes die (nog) niet mogen/kunnen snoepen..

En schoon weer bestellen bij Frank & Sabine, dat ook natuurlijk!

En dan zijn we er klaar voor denk ik… ik popel van ongeduld om al die mooie foto’s van de fotoshoot te delen maar daar moet u nog 2 weekjes geduld voor hebben! Een teaser kan ik u wel al geven …. preshoot

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Goeiemorgen morgen… of niet?

Januari 2015… ik breek mijn benen nog maar eens over de stapels krantenpapier in ons berghok en besluit om af te stappen van een dagelijks kranten abonnement naar een combinatie van digitale weekkrant met papieren weekendkrant. Ik snuister eens rond en zie dat de Morgen op dat moment een interessante aanbieding lopen heeft. De catch is een beetje dat je je wel ineens 2 jaar moet verbinden aan dat abonnement. Maar bon ik ben een groot meiske, ik heb al wat abonnement troubles gehad met andere magazines/kranten dus ik ben geleerd. Toch? Mij gaan ze niet liggen hebben. Ik ga dus het abonnement aan en noteer in mijn digitale agenda dat ik in januari 2017 mijn lopende abonnement moet stop zetten.

Januari 2017, ik bel naar de abonnementendienst van de Morgen om mijn abonnement stop te zetten. Geen enkel probleem mevrouw, we zetten het stop. Ik neem aan dat daarmee de kous af is. 4 weken later krijg ik ineens een aanmaning voor een onbetaalde bijdrage. Ik negeer dat want ik neem aan dat er iets mis gegaan is tussen de dienst die mijn abonnement stopgezet heeft en de dienst die de betaling int en controleert. Na√Įef van mij ik weet het. Een paar weken later volgt een tweede aanmaning. Ik bel dus maar eens om uitleg, lichtjes gestoord. De contactpersoon legt mij uit dat op het moment dat ik mijn abonnement stopgezet heb, ook de domicili√ęring stopgezet is en dat ik wel nog voor januari en februari moest betalen eigenlijk. Ik discussieer eventjes want dat is niet meegedeeld bij de stopzetting…. Maar bon na veel vijven en zessen betaal ik ergens in maart de 2 resterende maanden. Kous af. Toch?

Men had mij verwittigd dat ik terug kranten in de bus ging krijgen, ah ja want ik heb er voor betaald en we zijn wel zo correct mevrouw dat we u die kranten waar u voor betaalt dan ook toesturen. Tuurlijk. Dank u wel daarvoor trouwens. Na ettelijke weken blijven die kranten maar komen en bij het nakijken van mijn bankrekening merk ik plots dat er terug elke maand geld van mijn rekening gehaald wordt door de Persgroep. Oink?

Ik bel dus deze ochtend om uitleg. Ah ja mevrouw maar door dat achterstallig bedrag over te schrijven heeft u uw abonnement terug geactiveerd? WUK? En in het Nederlands nu? En de logische verklaring graag?

Dus ik bel eind januari om mijn abonnement stop te zetten. Ik betaal de resterende maanden. De persgroep (all√© het systeem h√©, want natuurlijk is het de schuld van het systeem) besluit daarop eenzijdig dat ik toch nog een abonnement wil blijkbaar en herstart de domicili√ęring. En dat allemaal zonder mij daarvan op de hoogte te brengen.

Logica. Enfin, ik heb het dus opnieuw stopgezet. Ik ben al benieuwd naar het vervolg.

Goeiemorgen de Morgen!

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Dat ik vanalles denk en voel momenteel

Bon, misschien is het volledig aan u voorbijgegaan omdat u nu eenmaal niet in het ‘down’ wereldje vertoeft. maar gisterenochtend werd ik – en met mij vele andere ouders – wakker met dit onrustwekkende bericht over de NIP-test. .

Ik hoor u al luidop vragen, hoe onrustwekkend? Het wordt gratis en gratis is goed, toch?
Tja op het eerste zicht is dat goed. Ik zet even al mijn gedachten hierover onder elkaar:
– het is absoluut een goede zaak dat de test gratis (of betaalbaar) gemaakt wordt zodat iedereen die dit wil de test kan uitvoeren en er dus geen financi√ęle overwegingen moeten gemaakt¬†¬†worden.
– is het nodig om de test zo goedkoop te maken voor iedereen als je weet dat de afgelopen 2 jaar in 85% van de zwangerschappen de test al aangevraagd¬† √©n betaald werd door toekomstige ouders? (zeker als je weet dat in √©√©n adem ook een mucomedicijn geschrapt werd van terugbetaling…)
– ga je de test in de toekomst nog mogen/durven/kunnen weigeren als hij gratis is? Zelfs als je eigenlijk helemaal geen test wil? Ik durf dat betwijfelen…

Vanuit Downsyndroom Vlaanderen lanceerden ze deze bedenking: ‘En wat met de broodnodige objectieve counceling bij de test’? Ik leg even uit:
– veel mensen weten niet wat de NIP test eigenlijk allemaal test. Ik ben eerlijk: ik weet het ook niet echt. De drie chromosoomafwijkingen (13, 18 en 21) in elk geval. Maar nog andere dingen? Geen idee. Ik durf er veel om te verwedden dat artsen de test verkopen als ‘down test’. En dat niemand dat tegenspreekt. Er mag dus werk gemaakt worden van een goede uitleg en uitgebreide informatie voor je aan de test begint.
– Staan toekomstige ouders op voorhand stil bij de bedenking ‘wat als’? En wordt hen daar op gewezen voor ze de test doen? Dat ze daar als koppel misschien toch best al eens over nadenken voor het telefoontje komt?
– En √†ls het telefoontje komt en je wordt uitgenodigd op de praktijk om het resultaat te bespreken en dat resultaat is niet wat je verwacht had…. wat dan? ‘ik heb slecht nieuws voor u helaas’ of ‘ik moet u helaas meedelen dat’ In hoeveel van de gevallen wordt het resultaat op deze manier meegedeeld? Dat is niet objectief. Dat is al zeer stigmatiserend eigenlijk. ‘U test postitief’¬†voor – ¬†ik zeg zo maar iets – Trisomie 21 en dat is slecht nieuws’. Baf. In your face. In veel gevallen krijgt u daarna een opsomming van alle medische zaken die mis kunnen gaan bij een kindje met Down. In sommige gevallen zal u een folder van Downsyndroom Vlaanderen onder de neus geschoven krijgen. En in een enkel geval en met heel veel geluk zal de gynaecoloog zeggen:’ ik ken een gezin met een kindje met Down, zal ik u in contact brengen? Dat u wat informatie kan krijgen uit de eerste hand.’

En het is dàt wat absoluut wel moet vind ik. Ja iedereen mag testen, natuurlijk. Maar als er een testresultaat is dat je leven even helemaal op zijn kop zet dan moet er ook wel een uitgebreide informatie ronde aangeboden worden voor er eventueel beslissingen genomen worden.

‘ja maar dat is niet nodig want wij hebben toch die draagkracht niet’. (ze mogen draagkracht als woord van mij naar de maan schieten trouwens). Hoe kan je dat nu op voorhand weten? Hoe kan je nu een eerlijk oordeel vellen als je geen idee hebt? Ik vraag me dan altijd af: wat als je kindje tijdens de geboorte zuurstoftekort oploopt en ook geboren wordt met een mentale beperking? Geef je het dan ook aan de vroedvrouw met de woorden: ‘neen sorry dit hoef ik niet, we beginnen wel opnieuw’? Ah maar dat is iets anders. Tuurlijk. NOT.

U merkt het, ik begin in hoofdletters te typen en dat wil zeggen dat ik mij aan het opwinden ben. Je zou voor minder als je gisterenavond op TV een dokter hoort zeggen dat hij verwacht dat binnen enkele jaren het aantal geboortes van kinderen met Down per jaar nog op 1 hand te tellen zal zijn. Komaan zeg! Waar gaan we naartoe? Allemaal in onze perfecte huizen met onze perfecte jobs en onze 2.1 perfecte kinderen en een perfecte hond? Het is toch juist de diversiteit aan mensen die onze samenleving zo mooi en zo uniek maakt! Het feit dat we allemaal een beetje mee moeten zorgen voor elkaar? Rijk voor arm, gezond voor ziek, jong voor oud… D√†t maakt ons leven toch net zo waardevol!

Ik ga afsluiten… en ik trek me op aan de woorden van de ongelooflijk moedige mama die gisterenavond voor gans Vlaanderen het bestaan van haar dochter ging verdedigen en zei: ‘je kiest niet wat je op je pad krijgt maar wel hoe je er mee omgaat’. Wijze woorden van een wijze madam (wijs in elke betekenis van het woord). Ik ga dus voor de rest zwijgen over dit nieuws dat op mijn pad kwam en het in stilte verwerken. En een miljoen knuffels geven aan dochterlief.

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 8 reacties

Week van de opvoeding

Elk jaar organiseert Expoo, het expertisecentrum opvoedingsondersteuning, de week van de opvoeding. Het thema van dit jaar is: opvoeden is samen lachen, huilen, praten, eten.

Er is een heel mooi filmpje gemaakt! Kijk hier maar

Elk jaar vragen ze ook aan een aantal bloggers om een bijdrage te schrijven en dit jaar was ik één van de gelukkigen! Hier kan je lezen wat ik geschreven heb!

 

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

dingen die ik met u wil delen 2017/3

  • dat het een hele leuke vakantie was daar in Zeeland begin april… we gingen zeehondjes spotten op de Oosterschelde, we hebben heel veel buiten gespeeld want het was echt super mooi weer.. zalig! Ondertussen ben ik al ferm aan het aftellen naar een weekendje zee eind deze maand!
  • dat Maren al weken, wat zeg ik, m√†√†nden aan het zagen was om korte haartjes zoals W. haar klasvriendje. Bros dus. Voor een meisje met haar tot half haar rug. Slik. Enfin we hebben allebei wat water in onze wijn gedaan en tadaaaaa het resultaat:

  • dat de fotoshoot voor het lentefeest ondertussen achter de rug is en we het gelukkig droog gehouden hebben het uurtje dat we buiten waren voor de foto’s. Er was zelfs af en toe sprake van een zonnestraal… Benieuwd naar het eindresultaat.
  • dat onze nieuwe poetsvrouw ondertussen al 2 keer langskwam en dat toch opvalt. We zien weer door de ruiten (wat als negatief effect heeft dat ik mij nu erger aan de toestand van ons terras/tuin want nog geen tijd en of zin gehad om mij daar eens mee bezig te houden..) en ik kan de benedenverdieping nu redelijk onder controle houden. Ik moet enkel nog de controle freak neiging van een smetteloos opgeruimd huis proberen onderdrukken want het zijn korte nachtjes zo de dag voor de poetsvrouw langskomt als ik het echt helemaal opgeruimd wil.. (dringend nood aan decluttering…)
  • dat ik afgelopen vrijdag jarig was en nu aan de verkeerde kant van de 45 vertoef. En dat ik het best moeilijk heb met de lichamelijke veranderingen van een 45+ waar ik de afgelopen maanden kennis mee mocht maken. Dikke bleh.
  • dat het pokken – maar √©cht pokkendruk is op het werk. Iemand van ons team viel langdurig uit en ow boy… we weten het. Net in de drukste periode van het jaar natuurlijk… Beetje pompen en verzuipen momenteel…. maar bon.. we kunnen dus beginnen aftellen naar een lang weekend weg en daarna naar de √©chte vakantie….
Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

lentefeest stress II

Nog 10 weken te gaan….

Was al ok: locatie & concept feest, kleedje feestbeest, fotograaf

Wat is er ondertussen bijgekomen:

de outfits voor Tiemen en mij voor de fotoshoot… want we gaan niet alleen lentefeestfoto’s nemen van Maren maar ineens ook de gelegenheid gebruiken om wat familiefoto’s te maken… Geen super fancy kleren maar gewoon zoals we zijn maar wel een beetje op elkaar afgestemd qua kleuren. Er werd ook een datum en locatie voor de shoot vastgelegd met de fotograaf. Nu is het alleen nog hopen op mooi weer voor die dag… Voor het feest zelf hangt er vast en zeker ook iets passend in onze kast.. zal vooral een beetje afhangen van het weer..

De kinderanimatie voor tijdens het feest ligt ook vast, ik ga niet voor springkastelen of zo¬† maar heb een clown/ballonplooier/goochelaar gevonden die 1.5 uur komt om de kindjes wat te entertainen. Kan binnen en kan buiten… hopelijk buiten!

Ik heb ook een paar mooie tekstjes gevonden voor op het bedankingskaartje…. ik hou nog even in beraad welke het wordt… (thank you pinterest!)

Wat moet er nog gebeuren:

uitnodigingen maken en verzenden
bedankingskaartjes maken
een passend geschenkje voor de meters en peters zoeken
Verder ideetjes verzamelen voor de aankleding van de zaal en om het taarten- en drankenbuffet wat op te vrolijken..
boodschappenlijstje maken
oplijsten wie welke taarten/dessertjes wil maken
een passend geschenkje voor de mensen die de locatie ter beschikking stellen zoeken
fotogeheugenkaartjes kopen en een paar mensen aanspreken om de dag zelf voor foto’s te zorgen
snoepdoosjes maken voor de aanwezigen

En last but not least: eens nadenken over kadotips..want de vraag zal onvermijdelijk komen en eerlijk….. ik heb geen idee! Tiemen had zelf een aantal wensen en voor hem had ik een lijstje gelegd bij Dreamland maar voor Maren vind ik het niet zo evident… Er staat in de zomervakantie wel een aanpassing aan onze slaapkamer op het programma dus misschien moet ik het in die richting zoeken… ze¬† krijgt een nieuw bed dus misschien wat aankleding voor haar hoekje of zo…. Nog eens een goed nachtje over slapen!

Nog veel werk aan de winkel dus maar gelukkig ook nog 10 weken te gaan!

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Leesvoer

De koffers staan gepakt, morgenochtend nog boodschappen doen en dan zijn we klaar voor een midweekje Zeeland. De kindjes zijn al helemaal in de wolken bij de gedachte aan 5 dagen zon, zee, zwembad en exclusieve mama-tijd.

Mijn 2 schermverslaafden vroegen zich luidop af of er wifi was op vakantie en of de tablet mee mocht. Hij mag mee want mama wil ook een beetje rust op vakantie af en toe en dan zijn die dingen wel handig. Maar we gaan de schermtijd wil serieus inperken. Thuis mogen ze onbeperkt.. ik geloof niet zo in limieten opleggen.. de ene dag wordt de tablet niet bovengehaald, de andere dag plakt hij vast aan hun handen bij wijze van spreken. De meeste dagen vallen daar natuurlijk netjes tussen. Maar op vakantie gaan we er wel op letten al vermoed ik dat het niet echt nodig zal zijn want met mooi weer in het vooruitzicht, een zwembad met glijbanen, een reuzentrampoline, een voetbalveld, een hele grote speeltuin, heel veel sportmogelijkheden én een kinderclub met kinderdisco is er weinig kans tot verveling. En dan vergeet ik nog bijna het strand aan het Grevelingenmeer.

Mama neemt geen schermen mee. Een paar wifiloze dagen klinken heel aanlokkelijk zelfs. Mama neemt een stapel boeken mee zoals altijd als we op vakantie gaan. Wat ligt er op de stapel:

  • De kwetsbare leider van Joost Callens. Ik mocht deze week een uiteenzetting¬†door hem bijwonen over het onderwerp en ik was onder de indruk. Ik ben ondertussen halfweg het boek dus mag het mee op vakantie om uit te lezen.
  • Plan B van Evi Renaux. Het tweede boek van de journaliste, die na een jaar vol medische toestanden haar leven compleet overhoop gegooid zag worden en daar over schreef in ‘life on sneakers’. Het vervolgboek belooft veel goeds en sluit naadloos aan op hetgeen ik nu aan het lezen ben denk ik.
  • Het jaar van de hond van Eva Daeleman. Omdat ik benieuwd ben. Ik doe dat normaalgezien nochtans niet zo vlug een boek lezen van een ‘BV’ maar ik was echt aangegrepen door haar passage bij Lieven Van Gils. Sluit ook weer aan op Plan B gezien Eva het voorwoord schreef in dat boek.
  • Negendoder van Ule Hansen. Omdat ik nog altijd het liefst van al een goeie thriller lees. En deze belooft.
  • Proeven van liefde van Nora Roberts. Omdat op vakantie gaan zonder een Nora Roberts ondenkbaar is!

Ga jij dat allemaal uitlezen op 5 dagen tijd hoor ik u denken? 1400 blz in totaal….. ik denk het wel. Het zou mij zelfs niet verwonderen dat ik in het winkeltje nog een boek ga bijhalen.

tot volgende week!

dsc05201

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties