5:2 vallen en opstaan

Wat vooraf ging: ik begon te starttorunnen en moest helaas na een paar maand de handdoek in de ring gooien. Een oude rugblessure die niet compatibel is met intensief lopen. Dus eens ik stukken van 10 minuten moest beginnen lopen zei de rug: nothankyou. Waarop ik een beetje teleurgesteld dan maar in de zetel ging hangen met zakken chips. Waarop de weegschaal begon te kreunen.

En toen verzeilde ik in een facebookgroepje met allemaal dames die samen het 5:2 principe inzake eten proberen volgen. Kort: je eet 5 dagen per week wat je wil (min of meer zonder heel zwaar te gaan overdrijven natuurlijk) en 2 dagen eet je max. 500 kcal. En dat het werkt kan je  onder andere lezen bij Sofie, Kelly & Lien. O ja en ook hier.

Werkt het ook voor mij? Ik ben nu denk ik een goeie 6/7 weken bezig en we kunnen zeggen dat er een kleine 2 kg af is en ook blijft. Ik heb denk ik het minste resultaat van allemaal mààr dat heeft alles te maken met het feit dat ik voor de rest zetelhang en dus niet daarnaast ook nog ga sporten. (Daar gaan we deze week verandering in brengen want morgen ga ik me terug inschrijven in een fitnesscentrum.) En ook met het feit dat ik best al wat weken 6:1 gedaan heb ipv 5:2 (oops)

Is het een moeilijke levenswijze? Goh het is wat wennen en vooral uitzoeken wat voor jou werkt en wat niet. Wat werkt voor mij:

  • niks eten of drinken tot de middag. van zodra er ièts in mijn maag zit (water/thee…) is het om zeep.
  • op de middag een tas soep eten (ongebonden soep!) met 2 craqottes
  • 1 appel in de namiddag eten
  • gewoon avondeten maar 1 bord (dus niet bijscheppen) en geen aardappelen/rijst/pasta dan best nemen. Gewoon veel groentjes en vlees/vis/gevogelte
  • rond 20.00 uur een mager yoghurtje eten (let wel op de kcal want de ene magere yoghurt is de andere niet…)
  • tussendoor veel water/thee drinken. En als ik echt voel dat ik het niet ga halen durf ik al s een icetea zero drinken.

Wat helpt:

Je kan je dagen zelf kiezen. Op thuiswerkdagen vasten vind ik zeer lastig. De verleiding is groter natuurlijk met al dat eten in huis maar ook je hebt geen afleiding van collega’s etc. Vastendagen thuis zijn nog niet echt succesvol gebleken. Dus vast ik op dagen dat ik omringd ben door mensen.

Maandag vastendag begint al een goeie gewoonte te worden. Na het weekend waarin er meestal toch eens gesnoept of wat meer gegeten of zo wordt is een vastendag eigenlijk al ‘welkom’.

De weegschaal, hoe miniem ook permanent naar beneden zien gaan.

Als u het een poging zou willen geven: de eerste vastendag is de lastigste! Daarna wordt het ‘leuk’! Succes!

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

chocoladeverslaving to the limit

U leest het in mijn bio… ik ben een rasechte chocoholic. Ik moét elke dag chocolade eten of het is om zeep.

U las deze ochtend mijn post over onze tuin en mijn zoektocht naar een nieuwe look er voor. Ik dacht deze namiddag: ik rijd eens tot aan het tuincentrum met Maren, we hadden wat dierenvoeding nodig en ik ga ondertussen eens rondkijken, inspiratie opdoen.

1 uur later stond ik thuis met een auto vol nieuwe plantjes én 4 zakken bodembedekker. Cacaodoppen. For real. Als dat niet ment to be is…

2 uur later had ik het ene perk ontdaan van alle onkruid en struiken die eruit moesten, had ik struiken verplant, nieuwe plantjes geplant én de bodembedekker verdeeld over het perk. En toen kwam het…. onze tuin ruikt nu zàlig naar… chocolade! ECHT!

Ik was zo zot content dat ik ineens het andere perk ook gedaan heb!

Ik weet niet of ik morgen uit mijn bed ga geraken van de rugpijn maar boy… twee dikke duimen voor mijn eigen! Schoon werkske gedaan! Toch?

U wil foto’s zeker? Ik dacht het al…

tuin voor

dit was de toestand voor…

tuin na

dit is na!

tuin2 na

en dit is het andere perk! (de tuinkabouters zijn een kleine verslaving van de zoon..:-) )

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

zoef zegt de tijd

Naar goede gewoonte  zijn mei en juni superdrukke maanden. Op het werk om te beginnen waardoor de laptop ‘s avonds of in het weekend als eens opengeklapt wordt maar ook thuis. Elk jaar proberen we in de lente ons huurhuis wat van het nodige onderhoud te voorzien. De vorige jaren lag de focus meestal op de binnenkant, dit jaar proberen we de tuin terug wat in orde te krijgen.

Wij wonen in een rijhuis met een grote voortuin en kleine stadstuin achteraan. Vanaf maart tot nu hebben we de achtertuin zowat volledig in orde gezet. Het gras was een grote zandvlakte geworden door allerlei factoren (droge zomers, een verkeerd geplaatste klimophaag die al het water uit de grond zuigt, konijntjes die vrij rondliepen id tuin..) En ook errond was het echt niet mooi meer. Dus we verplaatsten wat struiken, we zorgden voor een fatsoenlijke konijnenren mét hek zodat de konijntjes niet meer weg kunnen, we graafden het gras af en legden nieuwe grasmatten, we bedekten de bodem van de perken opzij met boomschors. Zover zitten we.

DSC03833

zo erg was het gras er aan toe

 

nieuwe achtertuin

zo is het nu

Nu nog de voortuin. Geen idee wat we daarmee aan moeten. Hij is veel te groot (die extra m² waren beter bij de tuin achteraan gevoegd!), hij moet deels dienen als opslagruimte voor onze fietsen/fietskar/tuinmateriaal etc bij gebrek aan een andere ruimte daarvoor én ik vind mijn goesting maar niet in hoe we het groengedeelte mooi maar onderhoudsvriendelijk kunnen maken. Bij de ene buren is het gras, bij de andere buren zijn het witte rozen, bij de overburen een mengeling van stenen en vooral struiken… En ik zie niks van dat alles echt graag. Nu  is het een verwilderde kruidentuin… deels al braak omdat we de bessenstruiken naar de achtertuin verplaatst hebben. Er moet dus vlug een oplossing komen zowel voor mijn gemoedsrust als voor onze buren die ons sowieso al schorriemorrie vinden en nu dus helemaal. We zijn een schande voor de buurt. Of misschien moet ik het nét gewoon daarom zo laten?! Ha!

Enfin u voelt me al aankomen waarschijnlijk: geniale tips of eigen goede ervaringen mogen in de comments!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

kids & co

Hoe zou het nog met mijn kinders gaan zeg? Goed!

Tiemen zit ondertussen dik in het derde leerjaar en het gaat goed. Zelfs met de etiketjes die hij ondertussen kreeg (dcd & adhd). Hij hààt rekenen (understatement) en het is dan ook hels om hem aan zijn huiswerk te krijgen (gelukkig niet te veel huiswerk:-) ) maar zijn punten zijn wel ok. En de rest, ja dat doet hij gelukkig wel graag dus daar ook geen klagen. Op school kreeg hij wat Sticordi maatregelen toegepast in de klas en dat loopt allemaal redelijk vlot nu. Hij gaat 1 x per maand nog eens langs bij de psychologe om wat stoom af te laten. En hij volgde een typtien cursus zodat hij vanaf nu meer en meer taken/dictee etc op de pc kan maken ipv zelf te moeten schrijven met de hand. En eind mei gaan we samen op cursus om Kurzweil te leren gebruiken. In samenspraak met de school en het CLB beslisten we om voor volgend schooljaar een GON juf te vragen. Iemand die hem wat kan helpen bij het zich beter voelen in de klasgroep soms, en die hem op weg kan zetten om te leren leren. Hij gaat nog altijd ponyrijden op woensdagnamiddag en naar de Gentse voetbalschool op zondagochtend. En bovenal is dat dus de beste broer van het universum. Hij sakkert wel eens op zijn zus als ze wéér eens naar Samson wil kijken of als ze weer eens zijn kaartenbak overhoop gegooid heeft of een spelletje op de tablet helemaal verknoeid heeft. Maar over het algemeen zijn dat 2 handen op één buik. Hij leest haar voor, ze kunnen ongelooflijk mooi spelen samen, in mekaars armen naar TV liggen kijken, sméken of ze ajb bij mekaar in bed mogen slapen. Hij heeft ook veel geduld als iets eens niet lukt (meer dan de mama soms) en kan haar ook gemakkelijk uit een boze bui halen als het eens nodig is.

Maren zit einde derde kleuterklas. Serieus! Waar is mijn baby naartoe? Nog 6 weken en ze krijgt haar kleuterdiploma. Iets waar ik nooit op had gehoopt eigenlijk toen we 4 jaar geleden startten met school.(inclusief in een gewone kleuterschool dus)  Ik weet nog dat ik op Tiemen zijn diploma uitreiking dacht: ik zal maar extra hard genieten want het zal de eerste en laatste keer zijn. Maar kijk, het kan verkeren. Ze doet het supergoed! Vorige week mocht ik een paar uurtjes op bezoek in de klas voor een mama activiteit en zag ik met eigen ogen hoe goed ze in de klas geïntegreerd is. Zalig om te zien. Het zal een bitterzoet afscheid worden eind juni denk ik. Ze kijkt al reikhalzend uit naar september. Want dan mag ze naar het eerste leerjaar! De voorbereidingen zijn in volle gang. Maren is al een paar keer samen met haar klasgenootjes gaan proefdraaien in het klasje. Ik ben zo de dingen wat aan het oplijsten die mogelijks een struikelblok kunnen vormen volgend schooljaar en aan het nadenken hoe we die kunnen oplossen (bv 1/1 begeleiding tijdens het schoolzwemmen elke week. 1 mogelijkheid is therapie voorzien op die momenten, alleen is miss een echte waterrat en gaat B.O.O.S. zijn als ik dat zou doen vrees ik. Ze heeft de laatste maanden een enorme sprong vooruit gemaakt vind ik, ze knipt ineens vrij vlot, ze helpt graag mee met de afwas, met poetsen, opruimen, ze babbelt de oren van mijn lijf én verstaanbaar. Ze is zo grappig soms… (en ze weet het ow boy…). Echt ik kan me daar zo mee amuseren hé… zo een flinke blije lieve meid! (meestal toch)

Enfin dat ik 2 schatten van kinderen heb!

tiemen en maren

 

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

Dingen die ik met u wil delen 2016/1

Ik veeg even het stof van een rubriek die ik vroeger al eens gebruikte om wat kleine hersenspinsels/muizenissen met u te delen

Maar dus:

Wat is dat met die lente jong?! Serieus. Mijn winterjas was versleten en stuk dus ik had die – toen we begin april van de 24-uurs lente mochten genieten – weggedaan. Al ferm spijt van gehad dus. Brrrrrr… Stuur die zon eens de juiste richting uit zeg…

Het viel mij net in dat het volgende week een leuke week is. Want ik moet maar 2 dagen werken. HA! En ik verjaar! Holapola dat moet gevierd worden! Dat ga ik dan ook doen met een dagje me-time. Beginnen met een bubbel ontbijtje met de BFF (na bijna 33 jaar vriendschap moogt ge dat zeggen hé), daarna wil ik naar het SMAK om éindelijk eens met eigen ogen naar het werk van Rinus Van de Velde te gaan zien. De meningen zijn verdeeld dus ik ben benieuwd. En natuurlijk krijg ik van mijn eigen ook een nieuw kleedsken. Of een handtas. Of een paar schoenen. Of een boek. Enfin, er gaat geshopt worden. Oe en een Talamini ijsje! Dat mag niet ontbreken.

Stond ik vorige week in de parfumerie in de stelligste zekerheid dat ik een ander parfum ging proberen. Om drie  kwartier en 50 geurkes later toch met hetzelfde fleske naar huis te gaan. ik geef het op. (Flower by Kenzo trouwens mocht u nieuwsgierig zijn)

Kreeg ik verrassend nieuws uit onverwachte hoek. Hm. Een vreugdetraan en dito dansje was mijn deel. En dat het gezegde victorie kraaien echt wel dat is.

Ging ik met mijn kinders naar de tandarts. Tandartsen en ik/wij het is geen goede match. Hoe graag ik het ook anders zou zien. Maar kijk: er is hoop! De zoon lag vooraf een halve nacht wakker van schrik maar was na 10 seconden helemaal verkocht voor de nieuwe grappige tandarts. Maren kende m al dus die moest ik niet meer verkopen. En ik kan alleen maar denken: waarom kunnen niet àlle tandartsen zo omgaan met hun patienten. Dat kost niks hé een beetje empathie & begrip.

Heb ik voor het eerst in weken het gevoel dat ik mijn huishouden een béétje onder controle heb terug. Een beetje. Ik negeer hardnekkig de toestand van de badkamer en van het berghok.

Wordt onze kater Emilio Romano Luigi Antonio een dagje ouder precies. Waar we hem de eerste jaren enkel zagen om 2 keer per dag een aai te geven en vooral eten (!) is dat deze winter een echte huiskat geworden. Elke avond komt ie zich op een dekentje bij mij vleien. Elke nacht slaapt ie binnen bij mij of bij de zoon. Elke ochtend na zijn ontbijt  en zijn ochtendwandelingetje naar het konijnenhok (Emilie groet ‘s ochtends zijn vrienden de konijnen) kruipt hij terug de zetel in voor nog maar eens een  dutje… Schattig. Een mens is daar toch vlug gewend aan hé, aan de gezelligheid van een kat in huis. (behalve de dochter want die schreeuwt het halve huis bij elkaar: bààààààng mama, Maren bààààng; dat beperkt de pret enigszins dus..)

Ben ik ook een poging aan het doen om volgens het 5/2 princiep te eten. 5 dagen gewoon eten, 2 dagen een beperkt aantal kalorieën. 500 eigenlijk maar ik zit er meestal toch wat over als ik dat zo ruw schat. Valkuilen: thuiswerken (echt niet te doen als ik thuis ben), trakterende collega’s op vastendagen, te vroeg beginnen eten. De truc is om zo lang mogelijk gewoon niks te eten (of drinken in mijn geval). Zolang mijn maag echt leeg is valt het goed mee, 1 slok water en het is om zeep.. Maar bon we doen rustig verder.

Ga ik binnenkort nog eens een postje wijden aan de kinders en hoe het gaat op school. Want HOW ZEG binnen enkele maanden heb ik hier een eerste en een vierde leerjaarke thuis! Hoe zot is dat!

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

paswoord

wie het vorige bericht wil meelezen (en please do!) mag mij mailen voor het paswoord: birgit189 at yahoo.com

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Beveiligd: the end of an era

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Om deze te kunnen bekijken, vul het wachtwoord hieronder in:

Geplaatst in Uncategorized